Globaal bekeken

Bij uitgeverij Servire te Utrecht verscheen een boek 'Zinvol leven', waarin 'de wijsheid' van de wereldvermaarde Rebbe Menachem Mendel Schneerson, die enkele jaren geleden overleed, bijeen is gebracht. Uit dit boek de volgende passages:

• 'Eén gebeurtenis uit het teven van zijn schoonvader, rabbijn Josef Jitschak Schneersohn, de vorige Lubavitcher Rebbe, werd door de Rebb dikwijls gememoreerd. In 1927 moest rabbijn Josef Jitschak  in Moskou voor de communistische autoriteiten verschijnen. Toen hij tijdens het verhoor weigerde mee te werken, pakte een van de ondervragers een revolver en richtte hem op de rabbijn. "Als mensen dit stukje speelgoed zien, worden ze gewillig", zei hij. "Angst heeft al heel wat tongen losgemaakt."

"Dat stukje speelgoed jaagt alleen die mensen vrees aan, die slechts één wereld en vele goden hebben", antwoordde rabbijn Josef Jitschak. "Het wekt geen vrees bij iemand die maar één G'd heeft en twee werelden.'"

• 'Een rabbijn probeerde eens een man, die zich zelf een atheïst noemde, ervan te overtuigen dat hij een goede daad moest verrichten. Als verklaring waarom hij iets dergelijks als zinloos beschouwde, zei de atheïst: "Ach, rabbijn, ik geloof niet eens in G'd". De rabbijn gaf ten antwoord "Maar de G'd waar jij niet in gelooft, daar geloof ik ook niet in".'

Dezer dagen verscheen bij uitgeverij Den Hertog te Houten een levensbeschrijving van wijlen ds. P. Zandt (1880-1961), geschreven door H. Hille, onder de titel 'Als een vogel uit een boom geschoten'. Uit dit boek over deze markante vroegere SGP-parlementariër enkele passages:

• 'Pieter Zandt was afkomstig uit een bemiddeld en invloedrijk Groninger boerengeslacht, dat de gereformeerde waarheid hartelijk was toegedaan. In een interview met De Rotterdammer vertelde hij eens, dat zijn voorouders zich altijd nauw aan de Nederlandse Hervormde Kerk verbonden hadden geweten. Aan de Hervormde Kerk van Loppersum hadden ze een monumentaal orgel geschonken. In het kerkgebouw van Loppersum liggen verschillende leden van het geslacht Zandt begraven. Het grafschrift van een van die familieleden, Pieter Aljes Zandt, kende hij zelfs uit het hoofd en hij citeerde het vaak:

ZAND rust hyr in het Zand
Maar 't Zand zal hem niet houden
In 't betere Vaderland
Zal hy zyn God aanschouwen.'

• Groentijd

'Net als de meeste andere studenten maakte Pieter Zandt in Utrecht een ontgroeningstijd mee. Met kortgeknipt haar wachtte hij zenuwachtig in een kale, kille zaal tussen allerlei vreemde gezichten op de dingen die komen zouden.

Die eerste ontgroeningsdag zou hij zijn leven lang niet vergeten. Eerst werd er koffie gedronken. Hem werd niets gepresenteerd, hij moest bedienen. Tenslotte was er iemand die hem bars beval te zien dat hij zijn maag vol kreeg. Daarop volgden er vragen en nog eens vragen. Vragen, waarop hij geen antwoord wist: en als hij eens wat wist, bleek het een stommiteit te zijn. Zijn beleefdste woorden werden als onhebbelijkheden opgevat.

Tenslotte mocht hij mee naar het tweede tehuis. Met moeite kwam hij de gang door, geduwd, gegooid, geroepen naar alle kanten, tot hij eindelijk de glazen deur bereikte. En daarachter begon het geplaag opnieuw.

Student Zandt oordeelde later toch niet negatief over deze ontgroening. Het was voor hem de weg naar een gezellig studentenleven; het begin van de periode, waarin de jongen van het gymnasium, die wel een grote hoeveelheid kennis had meegekregen, maar niet veel verder had kunnen zien dan de belevingswereld van de school, zich langzaam aan ging ontwikkelen tot een man, die met eigen ideeën zich ging plaatsen in het geheel van de maatschappij; een man bij wie vooropgezette ideeën en onrijpe meningen plaats gingen maken voor opvattingen die de neerslag waren van een tijd van diep leven en daardoor deel uitmaakten van zijn persoonlijkheid.'

Naar aanleiding van de inleiding in het Groenen Boekje 1903 van het Algemeen Nederiandsch Studenten Weekblad Minerva, die mede - en wel als eerste - door Pieter Zandt is ondertekend.

• 'Door Gods onwederstandeiijke, krachtdadige bearbeiding werd hij midden in zijn studententijd staande gehouden en ingewonnen voor de aloude gereformeerde leer. De kwinkslagen gingen er af. Professoren en studenten vreesden voor zijn verstand. Dit moet omstreeks 1903 hebben plaatsgevonden.

Pieter Zandt ervoer deze breuk als een krachtige ingreep door God Zelf. Naar zijn eigen getuigenis werd hij onder het lezen van de Duitse wijsgeer Hegel "door één van Gods pijlen als een vogel uit een boom geschoten".'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen