Boekbespreking

De naam 'Vita Feminae Texfura' betekent: het leven van de vrouw is als een weefsel. De orde van Weefsters werd op 17 juli 1947 opgericht en kan worden beschouwd als een kind van de Nederlandse Vrijmetselarij. De orde vormt echter een zelfstandige vereniging, die bewust haar eigen weg gaat met een eigen symboliek en werkwijze.

Een belangrijk uitgangspunt van de orde is 'Ken uzelf en wordt die gij zijt'. De eerste twee woorden 'Ken uzelf' stonden volgens de overlevering bij de ingang van de tempel van Apollo in Delphi. De wortels van genoemde vrouwenorde gaan zo terug op Plato en het orakel van Delphi. De orde biedt haar leden de mogelijkheid om, via de methode van inwijding, meer kennis te verkrijgen over zichzelf als mens, over de eigen rol in het grotere geheel en over de relatie tot dat wat als de bron van het leven, als het goddelijke, wordt ervaren.

Hoewel de symboliek van het 'weven' veelzeggend is, had ik voortdurend een diepgaand gevoel van bevreemding. Dit speelde met name daar waar het gaat over de ritus, 'de weg naar het Licht': het samenstel van rituele teksten en handelingen (blz. 29). De ruimte waarin de inwijdingen worden gehouden, wordt de Tempel genoemd. Op het altaar in de tempelruimte in Bilthoven (!, V.Sl.) ligt nota bene de Bijbel... Het boek moet worden gezien als een symbool. De Bijbel wordt aangeduid als 'de verhulling en openbaring van wijsheid' (blz. 39). Er wordt slechts als tekst gelezen 1 Korinthe 13 : 1-3, 7, overigens zonder de context. Interpretatie van de tekst komt niet aan de orde. Dit lezen gebeurt tijdens de werkzaamheden in de tempel. Daardoor wordt de basis gelegd. Het is de grondgedachte van waaruit het proces zich gaat voltrekken. Vervolgens wordt het Licht ontstoken, waarmee wordt uitgebeeld dat degene die de weg aflegt dat Licht kan naderen en ziende kan worden. Wie inzicht heeft verkregen, staat anders in het leven en kan putten uit een bron die nooit opdroogt.

Ik zei het al... bevreemding... ook vervreemding. Jezus, die het Licht der wereld is, is ook het Water des levens. Hij heeft tegen de Samaritaanse vrouw gezegd: Zo wie gedronken zal hebben van het water, dat De hem geven zal, dien zal in eeuwigheid niet dorsten... het water, dat Ik hem zal geven, zal in hem worden, een fontein van water, springende tot in het eeuwige leven' (Joh. 4 : 14). En ging het ook in Psalm 139 : 15 al niet over een kostelijk handwerk? Op zich best een mooie gedachte... leven is als weven..., maar dan wel van God omgeven: Ik ben de Alfa, en de Omega, het Begin en het Einde; de Eerste en de Laatste' (Openbaring 22 : 13). God is het, Die niet een halve of een hele eeuw, maar Die de eeuwen omspant. En ook ons leven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen