Zending: daar en hier

Regelmatig mogen medewerkers en bestuur van de GZB met vreugde en dankbaarheid vaststellen dat de Heere God Zich niet onbetuigd laat in het zendingswerk. Het werk mag zegenrijk voortgaan. Mensen uit allerlei werelddelen en culturen komen tot geloof. Zij leren door de kracht van de Heilige Geest de Heere Jezus aannemen als hun Heiland. Het gaat soms om enkelingen, maar ook gehele families leren Hem kennen. Dat deze vrucht op het vaak moeizame werk zichtbaar wordt is vooral bemoedigend voor hen die namens of in samenwerking met de GZB zijn uitgegaan in de dienst van de zending. Eén van de hulpmiddelen om ons in Nederland deelgenoot te maken van de ervaringen op het zendingsveld is de rondzendbrief. Nagenoeg alle zendingsarbeiders maken hiervan gebruik en berichten ons regelmatig over hun soms verrassende en verblijdende 'belevenissen'. Eén van de zendingsarbeiders die ons via rondzendbrieven informeert is ds. H. Minderhoud, die met zijn echtgenote in maart 1994 werd uitgezonden naar Latijns-Amerika. Ds. Minderhoud werkt in de hoofdstad van Nicaragua, Managua, als toerustingspredikant. Hieronder volgt een impressie van het werk van ds. Minderhoud, opgetekend in een rondzendbriefvan eind 1997.

Gemeentevorming in Masaya

'Na de eerste aanzet voor de vorming van een gemeente in San Rafael waarbij een 25-tal personen bdijdenis van het geloof heeft afgdegd en het merendeel ervan gedoopt werd en ook 13 kinderen de kinderdoop ontvingen (kinderen van 11 jaar en ouder werden als volwassenen gedoopt, na het doen van geloofsbelijdenis), is nu Masaya aan de beurt. Het betreft een iets grotere groep. Het zijn ouderen, jongeren en kinderen die een keuze gemaakt hebben om bdijdenis te doen (voor een deel), gedoopt te worden en hun leven toe te wijden aan God. We zijn nu bezig met een voorbereidingscursus. Bovendien bezoeken we de mensen in de loop van dit proces twee keer. Eén van de eerste gezinnen waar we een bezoek brachten, was het gezin van Doria Rosa. Ze is weduwe en heeft 4 kinderen, drie tieners en een jong dochterje. Rosa was lid van een baptistenkerk, maar omdat ze wat politieke kleur betreft sandinist is, voelde ze zich niet thuis in de plaatselijke baptistenkerk, die hoofdzakelijk mensen uit een wat 'hogere' sociale klasse aantrekt. Ze behoren tot de eersten die de bijbelstudiegroep hebben gevormd. Bij het bezoek ging het om Anabel (15), José Manuel (13) en Ruth (11). Het zijn kinderen die van hun moeder een christelijke opvoeding gekregen hebben. Ze behoren daarbij tot de uitzonderingen. In de gesprekken met deze drie jongeren ging het om de meest wezenlijke zaken van het christelijk gdoof, berouw om de zonden, geloof in de Heere Jezus als Zaligmaker en Heere en de bereidheid om het leven aan Hem toe te weiden. Anabel beleed, onder tranen, haar liefde voor en geloof in de Heere Jezus. Ruth deed hetzelfde, vrolijk en blij, als kind. Met José Manuel was het anders gesteld. Hij is degene die het meest betrokken is bij de bijbelstudies en de zondagse kerkdiensten, maar het stormt om hem en in hem. Zijn moeder noemt hem "een rebel" en dat beaamt hij grif. Hij gaf eeriijk te kennen dat hij liever wil wachten. "Ik ben jong, en mijn vrienden..." We hebben hem de tijd gegeven, maar erbij gezegd dat we over een paar maanden terugkomen. Dat was goed!

Een aantal dat wel de bijbelstudies op donderdagavond bezoekt, is nog niet zover. Men beseft goed — en daar zijn we op zich blij mee — dat geloofsbdijdenis, doop en deel zijn van de christelijke gemeente, heel wat gevolgen heeft. Dat vraagt bekering en een leven naar Gods Woord. We zien echter met verlangen uit naar een doorbraak van het werk van de Heilige Geest ook in het leven van deze mensen, vooral jongeren uit de wijk. We vinden het al een wonder dat ze naar de bijbelstudies komen. Pas geleden kwam er weer een groepje bij. Echte straatjeugd. Twee ervan zijn behoorlijk verslaafd aan lijmsnuiven en drank. Ik zie die ene in gedachten weer bij zijn vriend zitten, met zijn gezicht diep weggedoken achter zijn pet. Aanstaande donderdag gaan we een paar van deze jongens opzoeken, huisbezoek. Ze vonden het goed, maar ze werden wel wat zenuwachtig. Bij enkele families heb ik één keer per week catechisaties. Er beginnen ook andere mensen uit de directe omgeving belang te stellen. En zo breidt het werk uit...'

B. Stolk Secr. Missionaire Vorming GZB

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen