Zending: daar en hier

In gesprek met ds. Chr. Yuliono

Sinds 1989 werkt de GZB in Indonesië samen met de kerk van noordelijk Midden-Java. Deze kerk is ontstaan uit het werk van de Salatiga-zending.

Ontmoetingen met christenen uit andere delen van de wereld geven ons vaak een indruk van wat het christelijk geloof betekent in de praktijk van het leven van onze broeders en zusters elders. Iets hiervan bleek ook in de ontmoeting met een predikant van bovengenoemde kerk.

Rustig en met een zekere waardigheid vertelt de Javaanse predikant enkele ervaringen uit zijn leven. Het gaat over Gods zorg in ons leven, over kerkgroei en kerkverlating, over rentmeesterschap. Misschien herkent u er iets van. In ieder geval laat het ons zien dat de vragen die een christen ontmoet in het leven daar niet anders zijn dan hier. Het laat ons ook zien dat de Heere God Dezelfde is.

Het rijstwonder

Ds. Yuliono begon als vicaris in een dorpje ten oosten van Bojonegoro (N-0 Java). De kerk betaalde hem 5000 roepiah per maand, zeg maar een paar gulden. Dat betekende dus armoe lijden. Hoe moest dan nu? Tegen zijn jonge vrouw zei hij: 'God vraagt geloof van ons. Hij zal in al onze behoeften voorzien'. De verwondering klinkt nog door in zijn stem als hij zegt: 'In het eerste jaar is de mand met rijst nooit leeg geraakt, hoewel we soms zelfs nog wat aan anderen gaven om te helpen'. Hoe, wie en wat is nooit bekend geworden. Ze hebben het ervaren als Gods zorg voor hen.

Na een jaar werd hij benoemd als leraar op een regeringsschool voor voortgezet onderwijs. Ook zijn vrouw vond werk. De zorgen werden toen een stuk minder. Voor aanvulling van de voorraad rijst moesten ze vanaf dat moment echter wel zelf zorgen!

Komen... en gaan

Toen hij in het dorp begon waren er geen christenen. Na zijn werk op school voerde hij gesprekken met de leerlingen en vaak ook met hun ouders thuis. Dat eenvoudige evangelisatiewerk werd gezegend, zo zelfs, dat er na zes jaar 700 christenen waren. Hij werd in een andere gemeente beroepen en bevestigd als predkant. Die eerste gemeente telt nu nog slechts 100 leden. Door ruzies tussen kerkenraad, predikant en gemeenteleden verdwenen ze. Jammer...!

Ze vroegen ds. Yuliono om terug te komen. 'Dan komen wij ook terug', zeiden ze ter aanmoediging. Maar de predikant weigerde. 'Nee', zei hij, 'dan zouden jullie voor mij komen en niet voor Christus.'

Waarom? Daarom!

De eerste jaren bleef hun huwelijk kinderloos. Ze baden om kinderen, maar God verhoorde hun gebed niet. Het 'waarom' schrijnde in hun leven. Toen: een zoon! De blijdschap en dankbaarheid was groot. Het bleef echter bij die ene. Opnieuw de vraag naar het waarom. Ds. Yuliono vond een antwoord. 'God stelt ons in staat om anderen te helpen', zegt hij heel eenvoudig. Ieder jaar betaalt hij het schoolgeld voor een arm kind uit zijn gemeente, dat hierdoor voortgezet onderwijs kan volgen. Dat duurt drie jaar. Daarna krijgt een volgend kind een kans. Het achtste kind krijgt nu hulp. Ds. Yuliono is dankbaar dat hij anderen mag helpen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen