Boekbespreking

In deze bundel vinden we opstellen die het resultaat zijn van theologische bezinning vanuit het Dominicaans studiecentrum voor Theologie en Samenleving te Nijmegen over het kerk-zijn in onze tijd.

De auteurs gaan ondanks verschillende invalshoeken uit van het gegeven dat de tijd waarin de kerk als een geestelijke eenheid werd beschouwd voorbij is. Dat is niet erg, want de eenheid van die kerk werd als 'met cement' in stand gehouden. Verschil en verscheidenheid past niet in dat systeem. (We hebben hier te maken met de r.-k. kerk.)

Doel van deze studie is: vanuit een eigen theologische invalshoek binnen een gefragmentariseerd bestaan speuren naar momenten die tegemoet kunnen komen aan het verlangen naar verbondenheid (8).

André Lascaris pleit in ruil voor een vroegere gemeenschap, gebaseerd op uitsluiting, voor een nieuwe gemeenschap van liefde, als onvoorwaardelijke acceptatie van de ander (22).

Leo Oosterveen toont het verband aan tussen de 'ontbinding' in kerk en moderniteit. Voorbij Weber en Durkheim laat hij zich leiden door Bauman, die pleit voor een 'er zijn voor de ander' (Levinas).

Ad Willems onderzoekt de mogelijkheid van een kerkelijke gemeenschap als 'clouds of community', een broze gemeenschap als van een wolk in viering en diaconaat.

Marianna Merkx pleit voor een kerk, waarin vrouwen niet langer onzichtbaar zijn. Ze werkt dit uit m.b.v. het sacrament waarover Schillebeeckx en Rosemary Radford Ruether (femiste) hun ideeën ontwikkelden. Tegenover de machtskerk houdt de kerk 'ministery' (dienst) en gemeenschap in.

De bundel eindigt met een briefwisseling tussen Anne-Claire Mulder en Manuela Kalsky, beiden feministe. Ze leggen verschillende accenten in hun strijd voor bevrijding van vrouwen.

Wanneer ik alles wat deze bundel biedt overzie, word ik er bepaald niet vrolijk van. Ik versta, meen ik, iets van de worsteling tegen dit 'ontbindende' in het leven van de kerk van vandaag. Maar is dit boek de remedie daartegen? Niet het cement van een machtskerk, niet het los zand van het individualisme, maar de samenbindende kracht van het Woord van God en zijn liefde in Christus hebben we nodig. Dat deze liefde in Jezus Christus volgens Anne-Claire Mulder niet in staat is de gemeenschap van mannen en vrouwen te (ver)binden, omdat Hij man is (113), vind ik schokkend. Als je Christus in deze zin afwijst, wat houd je dan over?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen