In memoriam ds. Antonie Breure

Diepe verslagenheid vervulde ons woensdagmorgen 4 februari jl. toen de boodschap ons bereikte van het plotseling overlijden van onze goede vriend ds. Breure. Op het onverwacht werd hij door de Heere uit dit leven weggenomen en Thuis gehaald. Wat er in zo'n moment door je heengaat is moeilijk onder woorden te brengen. In de meest letterlijke zin van het woord werd aan hem het woord van de Bijbel bevestigd, dat er maar één schrede is tussen ons en de dood.

Antonie Breure werd geboren op 24 maart 1918 in Klaaswaal. Via het Marnix-gymnasium in Rotterdam ging hij theologie studeren aan de Rijksuniversiteit in Utrecht. Zijn studie werd beëindigd kort na de oorlog, waarna hij medio 1945 beroepbaar gesteld werd. In de zomermaanden van dat jaar heb ik als jongen hem meerdere malen horen preken in mijn geboorteplaats Ridderkerk. Onze persoonlijke contacten dateren sedert de midden vijftiger jaren op het eiland Tholen en die zijn gebleven door al die jaren heen; zelfs zo dat we elkaar iedere zaterdagmorgen per telefoon spraken en zo deelden in elkaars zegen en zorg.

Wie hem van nabij gekend heeft — en dat zijn er heel velen! — weet dat de persoon van ds. Breure gekenmerkt werd door een grote nauwgezetheid waarin hij graag alles op tijd en met orde wilde doen. Een bepaalde gedrevenheid daartoe, die vaak gepaard ging met onrust, was hem daarbij niet vreemd. In de tijd dat hij de gemeente mocht dienen had hij graag zijn preken een dag of tien van tevoren klaar: zelfs weet ik nog, dat hij in Hei-en Boeicop in de maand september zijn kerstpreken voorbereid had.

Meer dan 50 jaar mocht hij in het ambt staan, waarvan 40 jaar in actieve dienst.

Hij begon zijn ambtelijke dienst in de gemeente Giessen-Nieuwkerk in december 1945; vervolgens diende hij de gemeenten van Zegveld, Oud-Vossemeer, Oudshoorn, Hei-en Boeicop, Westbroek en Oud-Alblas; om daarna nog een paar jaar zijn bijstand in het pastoraat te mogen verlenen in de gemeente Hellouw; allemaal gemeenten die met het agrarische leven te maken hadden. Van huis uit was hem dat ook niet vreemd en had hij daar altijd belangstelling voor. Maar meer nog heeft zijn gang door deze plaatsen in de kerkelijke wereld zich gekenmerkt door een grote trouw in prediking en pastoraat. Getrouw aan de Heilige Schrift, geestelijk en met aandacht voor wat er in de kerk en in de wereld gebeurde, en staande in de tijd waarin wij leven.

Moeite en zorg heeft onze overleden broeder ook gekend; ik denk aan een tijd van persoonlijke crisis in zijn leven, die hem echter niet tot schade, maar tot gees­telijke winst mocht zijn, om daarna met des te meer verwondering en afhankelijkheid van zijn hemelse Zender zijn werk weer te mogen hervatten.

Geen man die zich op de voorgrond stelde, maar graag het contact met collega's zocht én ook bleef houden, met name na de tijd van zijn actieve dienst.

Tot het laatst toe leefde hij mee door zijn aanwezigheid op vergaderingen, contio's en samenkomsten van emeritipredikanten en hun echtgenotes en predikantsweduwen. Anderzijds kon hij ook hartelijk blij en dankbaar zijn over kleine dingen en er intens van genieten.

Zijn welgemeende meeleven met mensen in de gemeente en daarbuiten is in de loop der jaren door velen ondervonden.

Dat hartelijke en spontane is eenvoudig niet weg te denken. En dat alles vanuit de bewogenheid met mensen; met de mens in z'n verhouding tot God!, waarin ook zijn pastoraat zich tekende; gedreven door wat zijn diepste begeerte was: niet anders te weten dan Jezus Christus en Die gekruisigd. Dat was als het ware de gouden draad die door heel zijn werk en dienst in de kerk heenliep. Daarin lag ook de kracht van zijn geloof: niet anders dan Hem te verkondigen in prediking en pastorale arbeid. En daarin ging het hem om de eer van de grote Koning, Die hem zo vele jaren in Zijn dienst wilde gebruiken. Steeds weer en steeds meer was dat voor hem een bijzondere genade.

Een aantal jaren geleden besloot hij om het preken te beëindigen, omdat dit voor hem wat te veel spanning ging betekenen. Zó was het voor hem goed en ging hij, samen met zijn vrouw, op naar de kerk met de gemeente van Linschoten, waar hij ook nog wat kerkenwerk mocht verrichten.

Op sociaal-maatschappelijk terrein heeft hij zich — bij mijn heugenis reeds vanuit zijn Zeeuwse tijd — ingezet voor dienstbetoon en hulpverlening aan kerkelijke gemeenten in Hongarije. Dat werk had de liefde van zijn hart, dat ook met mensen daar bewogen was, vanuit de liefde van Christus. Daarvoor vroeg hij ook steeds de aandacht in de gemeenten die hij dienen mocht.

Thans echter-is er aan dit werkzame leven een einde gekomen. We verliezen in hem een hartelijke collega en trouwe vriend, die de dingen scherp zag en eerlijk met mensen omging. Dankbaar zullen we hem blijven gedenken. Zo ook de genoemde gemeenten als een trouwe pastor, die begeerde te leven uit wat hij aan zovelen heeft mogen preken en leren.

In zijn gezin zal dit onverwachte gemis het sterkst gevoeld worden, vooral door zijn vrouw, die zoveel lief en leed met hem gedeeld heeft. We wensen haar van harte de nabijheid en kracht van God toe, nu ze alleen verder moet gaan, zonder haar man die op zoveel dingen betrokken was. Ook hun kinderen en kleinkinderen bevelen we aan in de troost en zegen van de God en Vader aller barmhartigheid.

Bovenal zij Hem de dank voor alle goeds wat Hij in deze dienaar van het goddelijk Woord heeft geschonken en waarmee Hij hem in zijn persoonlijk leven ook rijk gezegend heeft en anderen tot zegen deed zijn. Dan gaat het niet om de eer voor een mens — daar was ds. Breure wars van — maar om de eer van de Koning der Kerk. Zo besloot hij ook zijn ambtelijke dienst op 1 mei 1983 in Óud-Alblas met die diep-doorvoelde woorden: 'Geloofd zij God met diepst ontzag'.

Dienaren des Woords gaan heen, maar het Woord van onze God bestaat tot in eeuwigheid. En dit is het Woord, dat ook door ds. Breure onder ons verkondigd is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen