De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Zending: daar en hier

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Zending: daar en hier

IZB/GZB

4 minuten leestijd

Oude of nieuwe wijn?

Onlangs viel mijn oog op dat prikkelende slot van Lucas 5 waar Jezus zegt: 'Niemand die oude wijn drinkt begeert terstond nieuwe, want hij zegt: De oude is beter'. Even daarvoor was Hem de vraag gesteld waarom de discipelen van de Farizeeën en die van Johannes de Doper zich hielden aan de oude tradities. Waarom namen zij de voorschriften voor het vasten nauwkeurig in acht, terwijl men in het gezelschap van Jezus maar met iedereen at en dronk? Alsof er geen regels meer bestaan! Gaat dat maar zo? Het antwoord van de Meester is veelzeggend. De Bruidegom is gekomen - dan hoort men toch feest te vieren? Alle dingen worden nieuw!

Toch is het oude niet afgedaan. Volgens dr. J. van Bruggen, in zijn commentaar op Lucas, is het bijzondere dat de nieuwe verschijning méér is dan de oude, beter dan Mozes, meer dan Salomo. De wetgeleerden en Farizeeën kennen als specialisten in de wet de oude wijn: zij zijn de fijnproevers. Zij weten wat ze hebben en zij zitten niet te wachten op iets nieuws. En omdat ze tevreden zijn met de oude wijn, ergeren zij zich aan 'de nieuwe wijnzakken' en aan het afwijkend gedrag van leerlingen die eten en drinken met tollenaren. Zij zouden echter de moeite moeten nemen déze nieuwe wijn eens te proeven! Het eigenlijke probleem ligt niet bij de nieuwe wijn die nieuwe zakken vereist, maar bij hun eigen weigering om van déze nieuwe wijn te proeven! Het betere is gekomen, maar waarom laten zij het staan? Begrijpelijk vanwege de goede smaak van de oude wijn (Mozes). Jammer omdat men deze keer de beste wijn dreigt mis te lopen.

Wie zet de wissels om?

In een verslag van één van onze medewerkers las ik dat in de gemeente die hij bezocht gelukkig sprake was van een gezonde, bijbelse prediking. Toch trokken mensen naar andere kerken en groepen. Het waren uitgerekend de meest actieve en meelevende gemeenteleden, met hun jonge gezinnen. De precieze reden van de verandering was niet helder. In alle eerlijkheid vroeg de kerkenraad zich af of het er in de diensten te abstract en te afstandelijk aan toe ging. En de grootste zorg was: er kwamen helemaal geen nieuwe mensen meer bij!

Ambtsdragers blijken hun handen vol te hebben aan het beleid in de gemeente. Hoe moeten we als gemeente verder? Spanningen lopen hoog op om zaken waar wij ons louter binnenkerkelijk druk om maken. Gemeenten en gemeenteleden breken er op stuk. En in plaats van enige instroom is er gestaag een stille uitstroom gaande. Zo langzamerhand vraag je je af waar we op wachten. Wie geeft een teken dat het sein op veilig staat als hier en daar een wissel omgezet wordt? De angst voor ontsporing zit diep. Maar als de trein onophoudelijk dezelfde stations aandoet, moet je niet vreemd opkijken wanneer geregeld mensen overstappen naar een andere verbinding.

Lest best

Waar zit het dan allemaal op vast? Hoe diep zit onze gehechtheid aan vormen en voorschriften? Waar is de verwondering over het nieuwe leven met Christus?

Het beste zie je dat aan mensen die tot geloof komen. Hun belaste verleden laten ze achter zich. Ze staan onbevangen op in een nieuw leven. En ze ervaren dat het juk van Christus zacht is en dat Zijn last licht is.

In dat perspectief sta je ruimdenkend in het leven en ga je soepel om met de traditie. Waarom zou je je daar zo aan hechten? Het anker moet buitenboord om daar vaste grond te vinden.

Alle man zet eerst de goede wijn op en dan de mindere. Maar bij Jezus is het precies andersom. In deze laatste dagen zet Hij ons het beste voor. Nieuwe wijn, in nieuwe zakken.

En de nodiging gaat uit: De Meester is daar en Hij roept u. Kom tot de bruiloft van het Lam! Het zal worden een schare die niemand tellen kan.

 

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 maart 1998

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Zending: daar en hier

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 maart 1998

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's