Boekbespreking

Van de hand van ds. P. J. Veenstra, die als pastor verbonden is aan een verpleeghuis, verscheen een boekje als handleiding voor begeleiders en verzorgers.

In 'een soort samenspraak' (pag. 10), stelt hij zaken aan de orde, die in gesprekken met ouderen en zieken, stervenden en nabestaanden, artsen en verpleegkundigen regelmatig de revue passeren. In een soms wat vermoeiende stijl en niet altijd geordend en overzichtelijk krijgen onderwerpen als 'sterven, opbaren, begraven of cremeren' aandacht. Bij de symboliek van 'begraven of cremeren' of anders gezegd 'de grond in, of de lucht in' (pag. 86) ontbreekt ten enenmale het prachtige 1 Kor. 15. Het boekje is duidelijk vanuit een midden-orthodoxe theologische achtergrond geschreven. Daarbij worden de dingen, die onder ons volkomen zekerheid hebben (Luk. 1:1) voortdurend van vraagtekens voorzien. De diepte van de menselijke schuld tegenover God en de hoogte van Zijn genade en vergeving vervlakken daarbij. Noties als 'de bezoldiging der zonde is de dood' (Rom. 6 : 23) ontbreken geheel (pag. 58) en ziekte en dood zijn 'restanten van de chaos, die bij Gods schepping slechts gedeeltelijk is overwonnen' (pag. 55). Ongelovigen zijn mensen, die een verkeerd Godsbeeld hadden, maar die straks te horen krijgen 'mens, zo ben Ik helemaal niet. Je hebt steeds een verkeerd beeld van Mij gehad. Kom maar gauw (binnen)' (pag. 49).

De woorden van Paulus bieden de schrijver wel houvast tenminste 'als hij gelijk heeft' (pag. 48). Ook al stelt de schrijver dat hij 'heel serieus wil omgaan met de vraag van het waarom van het lijden en de dood' (pag. 54), de traditionele (en vaak bijbelse) antwoorden worden consequent van vraagtekens voorzien. Bij heel wat momenten op de lijdens-en de rouwweg wordt stilgestaan en daarbij is de pastorale toon onmiskenbaar.

Toch roept het boekje bij mij meer vragen op dan het antwoorden geeft. En die vragen hebben dan vooral betrekking op de theologische vooronderstellingen. Nu de openlijke aandacht voor de tweede dood (Openb. 2 : 11, 20 : 6, 14) in de kerken steeds meer lijkt te worden vervangen door openlijke aandacht voor de eerste dood, wordt opnieuw duidelijk dat aan veranderingen in de ethiek veranderingen in de dogmatiek zijn voorafgegaan.

In de preekschets van prof. G. P. van Itterson eertijds op Voetius bij zondag 1 van de Heid. Gat. met als hoofdlijn 'troost gevraagd, troost geboden, troost genoten' kwam inhoudelijk voor mij heel wat meer aan de orde.

Het boekje is keurig uitgegeven en bevat ook een aantal liederen en gedichten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen