Helpt bidden?

Deze week hebben we biddag voor gewas en arbeid gevierd en we deden dat vooral in de kerk. Niet alleen daar bidden we, natuurlijk niet. Voor en na elke maaltijd, bij het slapen gaan en opstaan en nog veel vaker als de gelegenheid zich voordoet of de omstandigheden er toe nopen. Want het is met bidden als ademen. Doe je het niet, dan kan het grote gevolgen hebben. Maar helpt het ook?

Is een speciale biddag nog wel nodig? De economie is gezond, de werkloosheid op zijn retour, we hebben onze moderne methodieken. In geval van nood laten we het regenen. Je behoeft alleen maar een goed evenwicht te vinden. Afhankelijkheid is naar het schijnt een achterhaald principe. Ik werk, ik studeer, ik regel en reken. Bidden? Steeds meer mensen verleren het en voor menig ander is het een gewoonte en helaas niet meer. Je voelt als het ware de neiging om biddag af te schaffen of sterk te beperken. Wat doet het er allemaal toe.

Bidden heeft eerst en vooral te maken met ons hart. Het is luisteren naar God en spreken met God. Dat is wel wat meer dan uitzien naar het beoogde resultaat. We belijden daarmee onze afhankelijkheid van Hem, Die alles geeft. Hij wil geven, maar Hij wil er ook om gebeden zijn. En heb ik, soms geen gezondheid nodig en kracht tot het werk om zo maar eens wat te noemen. En wat kan de agrariër ertegen doen als het dagen en weken regent en zijn land bijna onderloopt? Tot Wien zullen we gaan? Werp al uw bekommernis toch op Mij, Ik zorg voor u.

Zo luisteren we naar dat bekende tekstwoord. Het gaat over Elia, die we allen zeker zullen kennen. Hij hield van de Heere en Zijn dienst en zag met verdriet hoe het volk van Israël, de tien stammen van het noorden, zich steeds meer van de Heere losmaakten. Onder de huidige koning Achab was het helemaal toppunt. De Heere was ingewisseld voor de vruchtbaarheidsgoden van de Kanaanieten, Baal en Astarte. Het was meer dan Elia verdragen kon. Zover strekte zijn tolerantie niet. Daarom had Elia de Heere gezocht. Hoe goed om met de nood van land, volk en kerk tot de Heere te gaan. Hebben wij dat ook gedaan en doen we dat nog steeds?

Verbaasd lees ik in de brief van Jacobus dat Elia bad om droogte. Hij weet toch zeker ook wel dat als er geen regen komt in de wintertijd er in de zomer geen oogst zal zijn en dat vooral in een land dat op regen is aangewezen. Een regelrechte ramp! Toch deed Elia dit als een getuigenis. Want de profetie was schaars... En de droogte was gekomen en had drieënhalf jaar geduurd. Hoe dat kwam? Wel, het was Elia om de eer van God begonnen. Is dat onze biddag ook of houden we het vol om de welvaart? Hoe gauw dat kan veranderen heeft toch de varkenspest o.a. ons getoond. Waarom doen we dan ons gebed?

Het Karmel-gebeuren laat z'n sporen na. Het is toch heel bijzonder dat de priesters van Baal alle gezag verspelen als Baal niet antwoordt en een machtig spreekkoor althans op dit moment de Heere erkent. Opnieuw is het gebed van Elia door de Heere gehoord en beantwoord. Dat maakt duidelijk dat je bij de Heere moet zijn en nergens anders. Alles is aan verandering onderhevig, de methodieken, de productieschema's, de machines etc. Maar de Heere verandert niet. Hij blijft Dezelfde. Geeft niet dat juist vertrouwen om tot Hem te gaan en bij Hem te blijven? En nog houdt Elia's bidden niet op. De Heere wil gebeden zijn, ons moet het een vragen waard zijn. Maar er is meer. Bidden houdt niet op bij vragen! Vergeet vooral het luisteren niet. Zo ging de Heere Jezus op gezette tijden het gebergte in om Zijn Vader te spreken. Hoor naar Zijn stem!

En nog houdt het niet op. Weer bidt Elia en hij houdt vol tot z'n knecht vertelt een klein wolkje te zien. Meer is niet nodig voor Elia. Het zal regenen en het land zal vruchtbaar zijn. Elia weet zich klein, maar de Heere is groot en zeer te prijzen. Let op de gebedshouding: het hoofd tussen de knieën. Zo vraagt hij om bijstand, om steun. Zo ook spreekt Jezus met Zijn Vader en vragen de discipelen hun zo te leren bidden. Niet alleen Jezus, niet alleen Elia. Hij was een mens van gelijke beweging als wij. Zo luistert de Heere altijd, ook al vervult Hij niet al je noden. En als mij dan soms de moed dreigt te ontzinken moet ik denken aan Hem, Die in Gethsemané bad: Uw wil geschiedde. Hij vervult al onze noden. Daarom: Opent uwe mond en eis van Hem vrijmoedig op Zijn trouwverbond. Al wat u ontbreekt, schenkt Hij als u er Hem om smeekt mild en overvloedig.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen