Boekbespreking

John Piper is een Amerikaanse theoloog en baptistenpredikant (hoogleraar bijbelse vakken te St. Paul en voorganger van de Bethlehem baptistengemeente te Minneapolis). Op het bijgebouw van zijn kerk staat in neonletters: 'a passion for God'. 'Dat is precies wat mij bij Piper zo sterk aanspreekt: zijn hartstocht voor God, zijn nooit genoeg van Hem kunnen krijgen', aldus Aad Kamsteeg op de achterflap van John Pipers boek over toekomstige genade.

Wat mij sterk opviel bij het lezen van dit boek, is de grote nadruk die Piper haast op elke bladzijde laat vallen op genade als een 'toekomstige' genade. Het is genade om deel te krijgen aan Gods schuldvergevende liefde; en dat gaat vaak door de worstelingen van de vragen van de heilstoeeigening heen. Piper laat echter in dit boek zien, dat er meer is dan dat. Daar is ook de genade die werkzaam is in het verlossend, levensveranderend geloof. En het is door die genade (Piper noemt dat toekomstige genade), dat wij opgewassen zijn tegen zonden, depressiviteit, vervolging... Het is die genade die ons mateloos en belangeloos (niet uit een gevoel van plichtsbesef) in Gods vreugdevolle dienst stelt.

Men zou dat de genade van de heiliging kunnen noemen. Genade, omdat het er in de heiliging in geen enkel geval om gaat iets terug te willen doen voor God om eenmaal aan ons bewezen goedheid. Piper noemt dat laatste: een 'schuldenaarsethiek', een vorm van wetticisme.

Kortom: een ontdekkend en bemoedigend boek, geschreven in een doorzichtige en tegelijk diepzinnige taal en doorweven met sprekende voorbeelden, ook uit het eigen leven (b.v. hoe hij zijn angst om in het openbaar te spreken, mocht overwinnen).

Piper weet zich diep beïnvloed door het puritanisme (John Owen, ook Jonathan Edwards die hij zijn favoriete pastor noemt). Met het oog op 'de crisis in de spiritualiteit binnen de evangelische leer in Amerika' wil Piper evenals zijn vriend J. I. Packer terug naar de puriteinen.

Hier en daar loop ik tegen een wat oneigenlijk taalgebruik op. Ik noem uitdrukkingen als: voorbije genade, voorwaardelijke beloften. Dat werkt verwarrend. Maar ik ben bereid om dit woordgebruik te verstaan tegen de achtergrond van Pipers eigenlijke bedoeling.

Zijn hoofdthema is: 'Wij eren God het meest, wanneer wij ons diepste geluk in Hem vinden'; belangeloze vreugde. In het geloof mag je je hart ophalen, aan Hem. Of wij dit genieten van God in het geloof met Piper 'christelijk hedonisme' moeten noemen, vraag ik me af. Dat klinkt mij te mens-gericht in de oren. In het geloof gaat het in en boven alle lustgevoel uit tenslotte om de 'gloria Dei'.

Het is goed, dat Pipers boek in het Nederlands is vertaald. Een beknopt personen-en trefwoordenregister achterin het boek helpt de lezer om passages die hij snel terug wil vinden, op te zoeken. Van harte aanbevolen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen