Zending: daar en hier

Een hemelse taal

'Wat hebben "Sahara, oase, bedoeïen, giraffe, kameel, safari, mummie en fakir" met elkaar gemeen? Niet alleen dat je ze in Nederland alleen in een museum of dierentuin tegenkomt, maar ook dat het allemaal Nederlandse woorden zijn die uit het Arabisch afkomstig zijn. Vrij voor de hand liggend voor dit soort oosterse begrippen zult u denken, maar hetzelfde geldt ook voor talloze andere begrippen. Bijvoorbeeld voor een heleboel voedingsmiddelen: abrikoos, andijvie, aubergine, gember, koffie, limonade, mokka, ranja, rijst, siroop, spinazie en suiker Voor een toekomstige wiskundeleraar zijn ook­ spronkelijke Arabische begrippen als algebra, algoritme en cijfer natuurlijk interessant. We willen even wat meer vertellen over deze taal, die bepaald niet eenvoudig is te leren. Hoe komt dat? Dat het Arabisch van rechts naar links wordt gelezen, daar ben je snel genoeg achter. Dat het zonder klinkers wordt geschreven is een groter probleem. Het betekent dat je al lezend moet beslissen om welk woord het gaat, en of het nu een voltooid of tegenwoordig deelwoord is bijvoorbeeld, en in welke naamval het staat. Volgens de directeur van onze school, van oorsprong een Amerikaan, heeft hij nog nooit in de kerk iemand foutloos uit de Bijbel horen voorlezen!

Bijzonder van het Arabisch is, dat het de gemeenschappelijke taal is van de hele uitgestrekte Arabische wereld. Dat geldt echter alleen voor het geschreven, "klassieke" Arabisch: de gestolde taal waarin in de zevende eeuw de koran werd opgetekend.

Het gesproken Arabisch is overal weer anders, en is overal afwijkend van het klassieke. Wij leren hier zowel het geschreven als het gesproken Arabisch, niet helemaal twee verschillende talen, maar toch wel anderhalf. Als we op school het Johannes-evangelie lezen, moeten we dat steeds vertalen in spreektaal. Ook de Arabische "Groot Nieuws-vertaling" en kinderboekjes bijvoorbeeld zijn noodzakelijkerwijs altijd in schrijftaal, nooit in spreektaal.

Geen wonder dat Arabieren niet van lezen houden. We lazen ergens dat in de hele Arabische wereld jaarlijks maar één boek wordt verkocht op zoveelhonderd mensen. Dat heeft consequenties voor hoe je in deze samenleving moet communiceren. Radio-en tv-uitzendingen hebben een relatief veel grotere reikwijdte om bijvoorbeeld het evangelie van Jezus Christus bekend te maken. Toch is het Arabisch een rijke taal met een rijke literatuur. Voor moslims is het Arabisch een hemelse taal: voor hen is niet een persoon (Jezus), maar een boek (de koran) Gods hoogste openbaring. De koran is, menen ze, letterlijk gedicteerd aan Mohammed, en de hemel bevat het origineel van de koran. Het Arabisch van de koran is daarmee feitelijk de taal van Allah!

Onwillekeurig denk je dan aan de bekende woorden van Petrus in 1 Korinthe 13 : 1: Al was het, dat ik met de talen van de mensen en de engelen sprak, maar ik had de liefde niet - ik was schallend koper, een rinkelende cimbaal". Een troost dus voor ons als taalstudenten: et gaat er uiteindelijk niet om hoe correct je je uitdrukt, maar wat je te zeggen heb.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen