De Hoop levend houden

De eeuwen door hebben de Joden in de verstrooiing elkaar toegeroepen 'Tot ziens in Jeruzalem'. Zo hebben ze de hoop levend gehouden om ooit nog een keer terug te keren naar Sion, naar het land van de vaderen.

'De heere is waarlijk opgestaan', met deze Paasgroet hebben christenen de eeuvwen door de Hoop levend gehouden, wetend, dat ze ooit zouden aankomen in het hun beloofde land. Ze deden dat vooral in situaties van knechting en onderdrukking, in kampen en gevangenissen, wanneer de kerk kerk onder het Kruis was. Daarvan zijn indrukwekkende getuigenissen bekend. De doodsmachten - zo beleden ze - waren een leugen, omdat het Open Graf de Waarheid was.

Indien Christus niet zou zijn opgewekt, zou het geloof ijdel zijn, 'Maar nu, Christus is opgewekt uit de doden, en is de Eersteling geworden dergenen, die ontslapen zijn' (1 Kor. 15 : 20), Sindsdien, sinds Kruis en Opstanding, zijn Hem 'alle dingen onderworpen' (vs. 27): de machten en de wereld(be)heersers, het graf en de dood. Daarom was er altijd weer Hoop, boven wanhopige gebeurtenissen en situaties uit.

Maar ook midden in het 'gewone' leven zijn we door de dood omvangen. Daarom is het goed om overal en telkens weer speciaal stil te staan bij dat éne Hoge Feit in de geschiedenis: Pasen, de Heere is waarlijk opgestaan! Als Jezus niet was opgestaan zou de prediking zinloos zijn, het geloof leeg, de kerk een ruïne.

Met Pasen, al zoveel eeuwen over de hele wereld gevierd, vertellen we elkaar niets nieuws meer. We weten het allemaal al. Maar we roepen elkaar telkens het Oude Nieuws toe, dat van Kracht is in alle levenssituaties: 'De Heere is waarlijk opgestaan'.

We gedenken, herdenken de grote daden des Heeren in het verleden, Maar daarmee staan die daden des Heeren dan ook voluit in het heden, opdat we er ons in geloof aan vastklemmen, er het oud vertrouwen door voeden en weer nieuwe Hoop krijgen. Want Jezus Christus, de Gekruisigde en Opgestane, is gisteren en heden Dezelfde en tot in der eeuwigheid.

Ook een christen leeft niet elke dag op de hoogte van de heilsfeiten, dus ook niet op de hoogte van Pasen, Het ganse schepsel zucht en is in barensnood. En ook wij, die de eerstelingen van de Geest hebben, zuchten in ons zelf. Maar intussen vervolgt Paulus hooggestemd: verwachtende de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing van ons lichaam, ' (Rom. 8 : 23). Want er is Hoop, die we niet zien, zegt Paulus (vs. 25), 'Noch hoogte, noch diepte, nog enig ander schepsel zal ons kunnen scheiden van de liefde Gods, welke is in Christus Jezus, onze Heere' (Rom. 8:39).

Vierdagen

We vieren onze vierdagen (Nahum 1 : 15). We vieren Pasen als het Hoge Heilsfeit, om ons te binnen te brengen: dat in het duister van deze wereld het Licht is ontstoken; dat over de graven, die gedolven zijn, het volle Licht van de Opstanding gloort; dat, al lijkt de toekomst dreigend, mag worden betuigd: Hij leeft.

De hoge tonen mogen worden aangeslagen, Eén keer per jaar mag eerst heel speciaal en uitsluitend over de Opgestane worden gepreekt en gesproken. De wenende vrouwen, een twijfelende Thomas of ontheemde Emmaüsgangers hebben ook hun plaats in het Paasevangelie. Maar zij allen deden de verrassende ervaring op, in de ontmoeting met Hem: Hij leeft.

Of we het geloven willen (mogen) of niet: de Heere is waarlijk opgestaan!  En Hij is van Simon en nog weer later van Paulus, als 'een ontijdig geborene' (1 Kor, 15:8) gezien en daarna door allen, die over de gehele wereld de tijden door Zijn verschijning hebben lief gekregen.

Hij ging en gaat voorop: Hij vóór mij, in de dubbele betekenis van het woord.

Teken

In hoc signo vinces, in dit teken, overwin!, was het motto van de vroege christenheid. Dit teken was het teken van het Kruis,

Daar, op het Kruis zijn de machten overwonnen.

Daar, op het Kruis is het handschrift, de handtekening waarmee wij ons doodvonnis hadden moeten ondertekenen, uitgewist.

Daar, op het Kruis zijn allen, die bij Christus behoren, ten diepste herboren tot een levende Hoop. Omdat Golgotha niet het einde was maar een nieuw begin.

Het Graf van Christus ligt open naar Boven. Toen Hij opstond uit het graf en Hij het graf openbrak, sloeg Hij een gat in deze wereld, waardoorheen het zicht werd geopend op het Rijk van Vrede en Gerechtigheid, waar de dood niet meer zal zijn, waar de machten definitief verslagen blijken te zijn en zelfs niemand meer zeggen zal 'ik ben ziek'. Toen verwierf Hij gerechtigheid en vrijspraak voor al de Zijnen, met al de Heil-rijke gevolgen vandien.

Kruis en Opstanding hangen samen. Daarom hangen het teken van het Kruis en het teken van het Open Graf ook samen. In deze tekenen ligt de overwinning.

Geen Paasgeloof zonder Kruisevangelie.

Geen Kruisgeloof zonder de klaroenstoot van de Opstanding: De Heere is waarlijk opgestaan!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen