Van God bewaard en staande gehouden

1 Kon. 19 : 12c
'en na het vuur het suizen van een zachte stilte'.

Soms ben je toe aan 'stille tijd'. Er is zoveel wat je moe en moedeloos kan maken.

Op je werk en in de kerk. Terwijl je er toch vaak alles en van alles aan gedaan hebt.

De profeet Elia had gedaan wat hij kon. Om het volk Israël terug te brengen tot God.

En meer kon hij echt niet doen. God had dit eigenlijk en tenslotte gedaan. 'De HEERE is God, de HEERE is God!' Zo had het geklonken op de Karmel. Een klinkende overwinning! Zo lijkt het althans.

Maar het lijkt nergens op. Althans voor het oog en voor het oog van Elia.

Geen opwekking onder het volk. Geen terugkeer tot God. Wél een dodelijke dreiging van Izebel. Het wordt donker voor Elia. Om niet te spreken van een godsverduistering!

In zo'n geval krijgt Elia van God een praktische preek.

Voor en in een hopeloos geval. 'Niet door kracht, noch door geweld, maar door Mijn Geest!' En Gods kracht wordt in zwakheid volbracht.

Via het kruis van Jezus Christus. De hoogste profeet. Tegelijk ook priester en koning. Hóór deze praktische preek! Om Gods wil. En om uws levens wil.

Niet door grootschalige organisaties. Of opzienbarende manifestaties. God zegt: Ik gebruik andere methoden. Of eigenlijk helemaal geen methoden. En altijd anders dan u had gedacht. Dan wel meer of minder vurig had verwacht.

Elia krijgt een preek, waarbij hem horen en zien vergaan. Een geweldige stormwind. Scheurende steenrotsen. Een bevende aarde. En vuur valt van de hemel. Maar de HEERE was niet in de wind. En de HEERE was niet in de aardbeving. En de HEERE was niet in het vuur.

Dat had Elia wél gedacht, gezien de Karmel.

En dat hadden we wél verwacht.

Gezien Golgotha, toen ook de steenrotsen scheurden.

En gezien Pasen, toen de aarde ook beefde.

En gelet op het 'opzien-barende' van Hemelvaart.

En gezien het vuur van Pinksteren.

Maar het grootkapitaal van de heilsfeiten wordt in kleingeld uitbetaald. En in handgeld.

'En na het vuur (van Pinksteren) het suizen van een zachte stilte'. Het gaat er niet erg opzienbarend naartoe. Maar wél stil. Dat wel!

Om er stil van te worden. Dat de HEERE (nog) werkt. Maar wél stil, dat wél.

De HEERE werkte in stilte onder Israël. Nog zevenduizend, die de knie voor Baal niet gebogen hadden. Kennelijk was de HEERE stilletjes zijn gang gegaan!

Die zevenduizend zijn er ook vandaag nog.

Vgl. De Nederlandse Geloofsbelijdenis art. 27: 'En deze heilige Kerk wordt van God bewaard of staande gehouden tegen het woeden der gehele wereld, hoewel zij soms een tijdlang zeer klein en als tot niet schijnt te zijn gekomen in de ogen der mensen, gelijk zich de Heere gedurende de gevaarlijke tijd onder Achab zevenduizend mensen behouden heeft, die hun knieën voor Baal niet gebogen hadden'.

Zachtjes en teder roept Jezus de Zijnen. Als een Lam, staande als geslacht. En als het schaap, dat zijn mond niet opendeed.

In de stilte van het Heilige der Heilige. Zo leidt Hij zachtjes aan zeer stille wateren.

Wat een verademing! Dat suizen van een zachte stilte. In de bediening der verzoening. Zie hier is uw God. Niet in een manifestatie, maar in Zijn gratie.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen