De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Op weg naar 6 mei

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Op weg naar 6 mei

4 minuten leestijd

Christenen in Nederland zijn al enkele jaren geleden in een minderheidspositie terecht gekomen. Dat blijkt ook bij de verkiezingen. En dan spreken we nog over nominaal christendom. En ook al blijkt vandaag een zekere stabilisatie plaats te vinden als het gaat om de keuze van ons volk op christelijke partijen, de meerderheid is 'paars'.

We hebben in enkele jaren tijds ondervonden wat paars in de praktijk betekent. Eerst nog wat beschroomd maar in toenemende mate openlijk is de strijd tegen christelijke waarden en normen begonnen. Ministers als Weijers, Dijkstal en De Borst hebben zich daarbij niet onbetuigd gelaten. De zondag vooral is het strijdpunt geworden. Weijers verruimde de openingstijden voor de winkels, ook naar de zondag toe. En nu de kerken met een tegenactie tegen de vier en twintiguurseconomie voor het voetlicht komen, kan men uit de kringen van 'paars' de meest scherpe reacties vernemen. 'Onzinnig' zei zelfs recent minister Dijkstal in het Nederlands Dagblad.

Intussen wordt een paars kabinet bij de samenstellende partijen al zo ongeveer als een heilige koe opgevoerd. Paars-II moet er komen. De minister president verstoutte zich zelfs nu al te zeggen dat, ook al krijgt D66 een gevoelige klap — wat zich na de gehouden raadsverkiezingen laat aanzien - deze partij toch moet meeregeren. Kok heeft al twee ministerposten ingeruimd in het volgende kabinet. Deelname van D'66 is goed voor het land, zegt hij. Hoe zo, goed voor het land, vragen we? Het is maar waar men de norm legt. Welk nut en welke betekenis hebben verkiezingen zo overigens nog?

Echter kunnen we ons ook niet te goedkoop van paars afmaken. Gebiedt de eerlijkheid niet te zeggen, dat in de tijd, dat christenen nog mede-zeggenschap hadden in de regering, de compromisbereidheid op principiële punten zó groot was, dat het beleid van paars niet abrupt anders is geworden dan onder vorige kabinetten? En heeft — helaas — minister Dijkstal niet gelijk als hij tegenover de bezwaren tegen de 24-uurs-economie stelt, dat ook christenen dankbaar gebruik hebben gemaakt van de mogelijkheid van kortere werktijden en meer vrije tijd en zich ook al lang in flexibele werktijden hebben geschikt? Met ook alle gevolgen vandien als het gaat om de zondags(besteding)!

Langs de weg van geleidelijke ontwikkeling en glijdende schalen is uiteindelijk ook de wording van paars voor een goed deel te verklaren. Hoe herkenbaar zijn we als christenen naar de wereld toe? Is er ook niet sprake van een geweldige gelijkschakeling van kerk en wereld? Daarom zal paars niet te keren zijn via verkiezingen, maar alleen in een radicale bekering, en derhalve ook een grondige heroriëntatie van christenen en kerken.

In de politiek keert de kerk zich als het ware binnenste buiten. Malaise in de christelijke politiek vraagt om bezinning naar binnen.

Is de christelijke politiek bovendien niet te verdeeld om nog aansprekend te zijn voor het volk? Hoe zal christelijke politiek nog een gezicht hebben, waarbij eenparig naar het hele volk toe wordt betuigd wat naar Gods geboden en beloften heilzaam is voor volk en samenleving, geestelijk en sociaal? Wijlen ds. H. G. Abma stelde ooit diegenen onder kritiek, die, gegeven de ontkerstening van ons volk, tevreden waren met nog 'één waarachtig zeteltje'. Theocratisch genormeerde politiek opereert in minderheidssituaties echter niet anders dan in meerderheidssituaties en zoekt het isolement niet. Het recht Gods (Groen van Prinsterer) is ook in de politiek niet afhankelijk van getalssterkte. Nu het erop aankomt in onze meer en meer paarse samenleving, moge ook te helderder aan het licht komen wat op het hele volk gerichte christelijke politiek is. Als zodanig bidden wij om tekenen van hoop op 7 mei a. s.

'Wee u, land!, welks koning een kind is...Welgelukzalig zijt gij, land!, welks koning een zoon der edelen is...' (Pred. 10 : 16, 17).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 29 april 1998

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Op weg naar 6 mei

Bekijk de hele uitgave van woensdag 29 april 1998

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's