Boekbespreking

De schrijver meent dat er in onze postmoderne tijd misschien wel unieke kansen zijn om het Evangelie helder voor te stellen. Aan de ene kant is er het postmodernisme dat, mede door de stortvloed van informatie die op mensen afkomt, zegt: niets is absoluut waar. Aan de andere kant is er het pluralisme, dat daar een uitvloeisel is en zegt: alles is waar. Hoe kunnen we de postmoderne mens in onze tijd nog aanspreken? De schrijver zegt: Het Evangelie verandert niet en het Woord van God verandert niet, maar het gaat erom hoe wij ermee omgaan. Hij pleit onder andere voor eerlijkheid, kleinschalige ontmoetingen, gemeenschap en oprecht bijbels leven (discipelschap) in het leven van alle dag. Hij verzet zich tegen de vaak geformaliseerde kerkelijke en gemeenschappelijke structuren. Citaat: 'Het wachten is op de goede vrijdag waarop wij bereid zijn van onze preekstoelen en katheders af te komen en onze armen te slaan om de mensen die doodziek zijn van hun zonden, en hen te brengen bij het kruis van Christus. Of de donderdag waarop wij onze gelijkhebberige theologische discussies stopzetten en ons hart voor elkaar openen, om de liefde van de Here Jezus met elkaar te delen'. Het zal vast wel waar zijn. Maar of dat de oplossing is? Het blijft een worsteling om het Evangelie zo voor te stellen, dat er aan de ene kant niets aan de inhoud afgedaan wordt (en dat doet de schrijver ook niet), terwijl het toch landt in het leven van de mens in onze postmoderne tijd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen