Vier uw vierdagen, o Israël

Wij geloven vandaag niet voor het eerst. Wij geloven in die God, die droeg ons voorgeslacht. Maar het voorgeslacht valt wél weg. Als de geestelijke aansluiting dan maar niet wegvalt.

De staat Israël viert haar vijftigjarig bestaan.

Gelooft het nog in de God, die droeg zijn voorgeslacht? Want dat voorgeslacht viel wél weg. Als de geestelijke aansluiting dan maar niet weg viel!

Elisa staat er nu 'alleen' voor. Ook alleen voor de Jordaan. Een onmogelijke mogelijkheid. In het christelijk geloofsleven. En nog altijd in het Israël van vandaag.

Niettemin staat Elisa er niet helemaal 'alleen' voor. En eigenlijk helemaal niet. Hij 'heeft' iets. De mantel van Elia! Als onderpand van zijn geestelijke erfenis.

Staat de staat Israël er vandaag niet alleen voor? Heeft zij 'iets'? Staan wij er vandaag niet alleen voor? Hebben we 'iets'? Temidden van een ontkerstende staat.

De omschrijving van de profetenmantel in VS. 14 is dezelfde als die in vs. 13 'de mantel van Elia, die van hem afgevallen was'. Als Israël en wij er vandaag niet alleen voor staan, dan hebben we 'iets'. En wel in dezelfde bewoordingen. Geen clichés, geen termen. Maar inhoudelijk dezelfde bewoordingen. Want de God van Abraham, Izak en Jakob verandert niet. Evenmin als de God en Vader van onze Heere Jezus Christus. Bewoordingen, die door en voor de Kerk zijn verwoord. En wel in haar belijdenisgeschriften. Van cruciaal belang voor Kerk en Israël!

Elisa heeft niet alleen 'iets'. Hij heeft ook 'Iemand'. De God van Elia! Zo ook Israël. En de Kerk.

Terwijl Elisa zich van Elia afwendt, wendt hij zich tot de Gód van Elia. 'Waar is de HEERE, de God van Elia? Ja, Dezelve? ' En tegelijkertijd slaat hij met de 'mantel' het water van de Jordaan. Zijn vraag is tegelijkertijd een belijdenis. Een vragende belijdenis!

Onze belijdenis werkt niet automatisch. Zij zal een 'vragende' belijdenis zijn. Zoals Israël vandaag zal vragen naar de Heere en Zijn sterkte.

Alleen dan krijgen we antwoord. Als onze belijdenis 'vragend' functioneert. Zoals de vraag van Elisa tegelijk een belijdenis is.

'Jahwe, Gij, Die door Elia wonderen hebt verricht, wend U thans tot mij!' En het wonder behoeven we daar, waar we voor de onmogelijkheid staan. De onmogelijkheid van de Jordaan!

Want wat zal het ons baten (Matthew Henry) de mantel te hebben van hen, die heen gegaan zijn, indien wij hun God niet hebben?

Vragend en belijdend, belijdend en vragend. Zo staat Elisa bij het water van de Jordaan. En slaat het water van de Jordaan. Precies hetzelfde wat Elia had gedaan. En wat Mozes voor hem eigenlijk ook had gedaan. Bij de Rode Zee.

En toen ging het toch eigenlijk om de uittocht?

En toen geschiedde het wonder. Evenals het nu geschiedt bij de Jordaan. En daarbij is Elia's laatste wonder Elisa's éérste wonder.

En deze wonderlijke 'aansluiting' is van beslissende betekenis. Daar staat de NAAM borg voor in onze Borg Jezus Christus.

'Ja, Dezelve' of Dezelfde, de Ik zal zijn. Die Ik zijn zal!

'Vier uw vierdagen, o Israël!' bij een wonderlijke 'open' Jordaan!

Waar is de HEERE, de God van Elia, de God van Abraham, Izak en Jakob? Waar is de Heere, de God van Luther, Calvijn, Kohlbrugge en Spurgeon....? Waar Zijn weg is door de zee en Zijn voetstappen niet bekend worden.

Dan alleen in het wonder van de verzoening in Christus Jezus. Die gisteren, en heden en tot in eeuwigheid Dezelfde is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen