De overvloedige Geest

Deze meditatie na Pinksteren is bedoeld om u aan te moedigen om te blijven bidden om de Heilige Geest. Daar is alle reden voor om dat te doen. Ik pak het woordje 'uitgestort' uit de tekst en probeer het aan uw hart te leggen. Uitstorten doet denken aan een stortregen. Met bakken-vol stroomt de regen uit de hemel neer. Dit beeld geeft aan, dat de HEERE niet karig is, maar royaal. Breeduit baant de stroom van de Heilige Geest zich op Pinksteren een weg naar de volken op aarde. De stroom van de Heilige Geest heeft ook ons land bereikt. Ja, ons land kent perioden in haar geschiedenis, dat de stroom des Geestes buiten haar oevers trad. Nu is de stroom van de Geest smaller geworden in ons land. Zij droogt op. En dat, terwijl de HEERE een overvloed aan geestelijke zegeningen belooft. En toch kerkverlating in Nederland? En toch armoede in het geloofsleven? En toch geen vrijmoedigheid om te getuigen van Gods genade? En toch weinig zicht op het kindschap van God? En toch weinig berouw en vergeving? En toch weinig geloofsoefening met Christus en weinig zekerheid, dat na de dood mij het leven is bereid en dat God mij opneemt in Zijn heerlijkheid? Er is alle reden om eerlijk te worden voor God. En om ons te laten vermanen door de tekst. Let op, in welke richting de Heere Zijn Geest op Pinksteren uitstort. Wie vanaf de kerktoren een emmer water naar beneden zou kiepen, zou niet weten op welke plaats het water precies valt. Wind en dergelijke hebben er invloed op. Maar God stort Zijn Geest uit en geeft richting en stuur aan deze uitstorting. De stromen van de Geest bevochtigen de biddende harten van de discipelen. Het regenwater zoekt altijd de laagste plaats op en blijft er het langste staan. Kunnen we een lagere plaats innemen als dat we ons verootmoedigen in gebed en smeken om Gods beloften? Draaien we daar niet net zo lang om heen, tot God ons er neerzet? Want God morst niet met Zijn genade, daar is ze te duur voor. Maar anderzijds, op de beloofde plaats geeft Hij Zijn genade mild en overvloedig, telkens weer. Waar die beloofde plaatsen zijn? Op bepaalde tijden komen op de Veluwe de dieren te voorschijn om hun voedsel op te eten. Voederplaatsen zijn dat. Zo'n voederplaats is Gods Huis. Daar maakt God door Zijn Woord en Geest dorstige zondaren en verzadigt Hij hen met het water des levens. Treft Hij u er dikwijls aan? Zo'n voederplaats is daar, waar we samen of alleen het Woord van God lezen en Gods beloften overdenken en in gebed gaan. Treft de Heere u veel in die houding aan? God stort Zijn Geest uit in de richting van hen, die Hem bidden. Hun hart wordt door Woord en Geest net als een kanaal uitgegraven, steeds meer en dieper uitgegraven. Sterker wordt het gemis en de behoefte aan Gods genade in Jezus Christus. Meer en meer gaat het verlangen uit naar de stromen des Geestes. Wie brengt de vreugde onder woorden als het hart volstroomt met de overvloed van de Heilige Geest? De Pinkstergeest verlicht en verwarmt en doet delen in het heil van de Heere Jezus Christus. Dan is er in de hemel feest over zondaren die met God verzoend zijn. Maar ook in mijn hart is er feest. Dat is te horen en te zien, zegt de tekst. Op de pinksterdag wordt het zichtbaar in een nieuwe gemeenschap van mensen, die haar leven en blijdschap vindt in de grote werken van God. Het is te zien aan hun levenswandel en aan de onderlinge omgang met elkaar. De vrucht des Geestes is liefde, blijdschap, vrede, lankmoedigheid, goedertierenheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en matigheid.

Deze vrucht komt niet uit eigen kwekerij, maar ontstaat en groeit in gemeenschap met de Heere Jezus. Het is te horen. Zie Petrus toch eens spreken over de grote werken van God. Deze vrijmoedigheid is geen topprestatie van Petrus. Een paar weken geleden zou hij niet gedurfd hebben. Nu neemt zelfs de spot hem die vrijmoedigheid niet af. De vrijmoedige Geest ondersteunde hem. Ontbreekt het de gelovigen niet dikwijls aan de vrijmoedige Geest in het ambt, in het gezin, op school, op het werk, in het ziekenhuis, op vakantie, rondom het avondmaal en als we sterven gaan? Of is uw hart bezet gebied door een verkeerde geest? Welke verkeerde geest, vraagt u? Israël was in Jezus' dagen helemaal geautomatiseerd met betrekking tot Gods beloften. Zij meenden Gods beloften binnen handbereik te hebben, al naar het hen uitkwam. O, die vanzelfsprekendheid! Wie eigen hart kent, weet dat deze adder daar schuilt en zijn vergif spuit. Kreeg u er pijn en verdriet over? Bidt God, dat u de vrijmoedige Geest mag ontvangen. Pleit daarbij op het werk van de Heere Jezus alleen. Of zegt u: 'Mijn vrijmoedigheid lijkt meer op een waakvlammetje, ik heb de Geest uitgeblust, want ik deed dingen, die niet door de beugel van Gods geboden kunnen, wat moet ik nu? ' Het blijft nodig om te bidden in de juiste houding:

Heer', ik hoor van rijke zegen, die Gij uitstort, keer op keer Laat ook van die milde regen droppelen vallen op mij neer; ja, ook op mij!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen