De oogst van God

De tekst spreekt over 'Pinksterfeest'. In Israël vierde men dan het oogstfeest. Op zo'n Israëlitisch oogstfeest stort God Zijn Geest uit en begint Hij met het binnenhalen van Zijn oogst van mensen. Op het land kan de oogst wel eens tegenvallen en zelfs een misoogst opleveren. Dat is met de oogst van God niet het geval. Pinksteren laat zien, hoe kleurrijk de oogst van God is. In vers 9-11 worden 15 volken opgenoemd. Wie de landkaart erbij neemt, ziet al gauw, dat er jodengenoten helemaal uit het verre Perzië gekomen zijn. Ook zijn er jodengenoten uit Klein-Azië gekomen naar het Pinksterfeest in Jeruzalem. Zelfs uit Rome waren er aanwezig. Ook komen ze van het eiland Kreta uit de Middellandse Zee. Verder komen ze ook uit Lybië en Egypte in Afrika en uit Arabië. Wat een taalverschillen tussen deze mensen. Wie of wat kan deze mensen allemaal bij elkaar brengen tot één huisgezin? Niemand van ons. Dat doet nu de Pinkstergeest, Die de wereldoogst voor Christus binnenhaalt. Taalbarrières ruimt Hij uit de weg. De Heilige Geest laat de discipelen alle moedertalen spreken, zodat de mensen in Jeruzalem de grote werken van God horen verkondigen in hun moedertaal. Nog steeds gebruikt de Heilige Geest de moedertaal om mensen te bereiken met het Evangelie. Naast de verschillen in talen, is de volksaard zeer verschillend. Deze mensen hebben verschillende gewoonten en gebruiken. Ze hebben verschillende achtergronden en culturen. Maak daar nu eens één volk van. Dat is uitgesloten bij de mensen. Maar dat doet Gods Geest. Lezen we niet in de slotverzen van Handelingen 2, dat de eerste oogst van de Geest binnen is en dat allen die geloofden bij elkaar waren en dat zij één van hart en één van ziel waren? Naast de verschillen in taal en in volksaard en gebruiken, wonen de jodengenoten te midden van alle volken, die onder de hemel zijn. Uit Mesopotamië komen ze. Dat is het oude Babel, waar eens het paradijs lag en waar de zonde begon­ nen is. Uit Egypte komen ze. Dat is het volk, dat als een rasechte vijand van God en Zijn dienst wordt gezien. Er zijn Arabieren bij, die afgesplitst zijn van Abraham. Dit zijn mensen, die zich hoe dan ook aangepast hebben aan hun omgeving. Werkt de Heilige Geest onder zulke mensen? Ja. In het slot van Handelingen 2 lezen we, dat allen die geloofden, prezen God met elkaar. Dat zijn diezelfde mensen. Ik kan nog iets zeggen van Gods oogst. Er is volgens vers 17 verschil in leeftijd. Petrus noemt in zijn pinksterpreek, dat de Heilige Geest Zijn oogstwerk verricht onder jongens en meisjes als ook onder ouderen. Is er niet een grote generatiekloof tussen jongeren en ouderen? Is er ten aanzien van bijbelse normen en kerkelijke tradities en godsdienstige beleving vaak niet een groot verschil van inzicht tussen jongeren en ouderen? Wie kan hen op één lijn krijgen? Dat doet de Heilige Geest als Hij de oogst voor Christus inzamelt. Vervolgens wordt in vers 18 nog en verschil tussen mensen opgenoemd. We lezen over dienstmeisjes en dienstknechten. U weet, het verschil tussen heer en knecht, tussen mevrouw en het dienstmeisje was toentertijd groot. Maar voor de Heilige Geest maakt dat niets uit. Man en vrouw, ouders en kinderen, werkgever en werknemer, hoog in rang of laag van stand, is voor de Heilige Geest hetzelfde. Je maakt mee, dat mensen uit hun verwaande hoogte neerzien op anderen. Ook gelovige mensen soms. Zo in de trant van; 'Die komt uit die kerk, daar is het niet veel soeps, die kan nooit een kind van God zijn, als je daar eventueel bekeerd wordt, kunnen ze het daar onmogelijk uithouden, dan komen ze naar ons toe'. Er zijn mannen, die zichzelf rekenen tot een kind van God en die op hun vrouw neerzien. Zo in de trant van: 'Die heeft er toch geen kennis aan'. En omgekeerd gebeurt ook. Daarom is het nuttig, dat we op zijn tijd een heel eind achteruit gezet worden. Dat we onderaan de lijst gezet worden als Gods Geest dienstmeisjes en dienstknechten met Zijn genade vervult. Die ook? Ja, die ook. Zelfs de weersomstandigheden zijn niet van invloed op de oogst van God. Lezen we niet over uiterst sombere weer­ berichten in vers 19-20? Ja, we lezen over bloed, vuur en rookdamp en dat de zon zijn zonlicht niet meer geeft, maar in duisternis veranderd wordt en dat de maan een fel rode bloedkleur krijgt in de laatste dagen. Dat is toch geen oogstweer voor God? Toch komt de oogst van God er. Want de basis voor de oogst is de ENE Tarwekorrel Jezus Christus, Die in de aarde gevallen is en gestorven is en die door Zijn sterven een grote oogst oplevert, waarvan de opbrengst door niemand in te schatten is. De vraag is: behoort u tot die oogst van God? Op het land ziet u wel eens mooi onkruid, waar bloemetjes aan groeien. Maar het is wel onkruid hoor! Ontbreekt de echte vrucht voor God bij u, dan wordt uw onvruchtbare leven tijdens de grote oogst zonder pardon in het vuur geworpen. Laat u dan alsnog bewerken door de Heilige Geest. Pinksteren geeft tegen het eind van de 20e eeuw bemoedigd hoop en vertrouwen om verder te gaan met prediking, zending en evangelisatiewerk. Daarom is er nog personeel in Gods oogst nodig. Iets voor u? Wie zelf door God geoogst is, die zal ook graag een ander oogsten voor God of niet?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen