Torenspitsen-Gemeenteflitsen

BLAUWKAPEL-GROENEKAN (2)

Het staat niet vast aan wie de kapel gewijd is geweest. Verschillende heiligennamen en ook de maagd Maria worden genoemd. Het beeld van de schutspatroon heeft eertijds een plaats gehad in de nis buiten aan de noordkant van de kerk. Dit beeld is destijds slachtoffer geworden van de bekende beeldenstorm.

Toen de kapel gereed was, moet zij door haar beschilderde wanden en vooral door haar blauw beschilderde plafond zo'n indruk hebben gemaakt, dat ze haar ware naam heeft ingeboet. Ook het dorp zag in de loop der jaren zijn naam van Voordorp in Blauwkapel veranderen. Van de blauwe plafondschildering is niets meer te ontdekken, daar de oorspronkelijke overkapping door het thans nog aanwezige tongewelf werd vervangen. Onder de zeker een centimeter dikke kalklaag zullen zeker nog beschilderingen te vinden zijn. Een uitgebreide restauratie zou zulks aan het licht kunnen brengen. In de kerk, aan de noordwand ter hoogte van de nis, heeft men een inschrift gevonden met het jaartal 1651. De kapel bestond toen dus precies 200 jaar. De heer D. Schagen, president-kerkvoogd der gemeente wist nog dat daar een marmeren plaat in de muur gemetseld was, die 'Het Onze Vader' in vergulde letters bevatte. Het schrift was echter dermate beschadigd, dat schoonmaken niet het gewenste resultaat zou hebben. De plaat werd wederom door een kalklaag aan het oog onttrokken. Het voert te ver een verdere uitgebreide beschrijving van de geschiedenis van de Blauwe Capel te geven. In de Tweede Wereldoorlog (25 februari 1943) is het kerkje door de Duitse Wehrmacht gevorderd en gebruikt voor opslag. De gemeente kwam toen samen in de school met de Bijbel te Groenekan totdat ook deze gevorderd werd (dec. 1944). Men kwam toen samen in de werkplaats van timmerman Van der Horst. Na de oorlog via weer het schoolgebouw kreeg men van de Wereldraad van Kerken voor tien jaar een Zweedse noodkerk te leen door bemiddeling van de Bouw-en Restauratiecommissie. Inmiddels was in juni 1945 besloten tot de bouw van een nieuwe kerk. De oude kerk was dusdanig gehavend dat algehele restauratie nodig zou zijn. Het zou echter dan nog te klein zijn door de uitbreiding van de gemeente en lag ten opzichte van de gemeente wel erg excentrisch.

Kerkelijke grenzen zijn een aantal malen gewijzigd. Een aanbod van Monumentenzorg de kerk voor niets over te nemen wordt niet aanvaard. De restauratiecommissie ontvangt een schadevergoeding van Wederopbouw van ƒ 3133, 50. Later wordt het kerkgebouw de gemeente Maartensdijk aangeboden in ruil voor voorzieningen aan de nieuwe kerk. Voorwaarde is wel dat in het oude kerkgebouw slechts protestantse diensten mogen worden gehouden. Het Nederlands Openluchtmuseum is bij de gegadigden. Het is niet duidelijk wie uiteindelijk de nieuwe eigenaar is geworden. Een stichting 'Blauwkapel' met de doelstelling dit kerkje te restaureren. De opbrengst ook bestaande uit oorlogsschadevergoedingen wordt aangewend voor een nieuw kerkgebouw. De diaconie leent ƒ 20.000, - tegen billijke voorwaarden.

Men kon in Groenekan een stuk land krijgen voor de helft van de prijs (ƒ 3.600, - ). De bouwcommissie gunde de bouw van de kerk aan de heer Van Voskuylen voor ƒ 71.900, - op 3 maart 1953. Van oudere Groenekanners hoorden we dat meerderen in die tijd een zogenaamd kerkschaap hielden waarvan de opbrengst bestemd was voor de nieuwe kerk. Op de voorzijde van de kerk is een sculptuur als wandversiering aangebracht met de voorstelling van een ontkiemende graankorrel.

Op 25 november 1953 wordt het nieuwe kerkgebouw in gebruik genomen. De presidentkerkvoogd mr. H. H. Schuller verzoekt de ongeveer 400 aanwezigen te zingen Ps. 84 vers 2 en leest vervolgens Psalm 84 en Openbaring 21 : 1-5. Prof. Severijn noemde het een groot verschil tussen een heidense tempel en een kerk; daar een afgodsbeeld, hier de Bijbel. Hij spreekt de hoop uit dat men vanuit die Bijbel zal leven. Ds. Arendsen mediteert nu n.a.v. Efeze 2 : 20 en 21. De kerk die gebouwd is op het fundament van apostelen en profeten, waarvan Jezus Christus de uiterste hoeksteen is. Na afloop werd koffie gedronken in de oude houten noodkerk.

Predikanten

Op de beide borden in het kerkgebouw treffen we de namen van 40 predikanten aan. Voor zover bekend zijn er geen bijzondere zaken te memoreren.

De eerste predikant:1640-1644 Lubertus Spruytius.
Een lange periode:1685-1733 Johannes Rodenburg Obiït.
Een zeer korte periode:1734-1735 Jacobus de Jonge.
Bekend is van:1853-1867 Johannes Hermanns Gunning jr.
Op 22 januari 1854 door zijn vader als predikant te Blauwkapel bevestigd. 22 februari 1857 vertrokken naar Hilversum. De Christelijke Encyclopedie voor het Ned. volk vermeldt van hem dat hij een man was met ethische denkbeelden en die toch bevriend bleef met Groen van Prinsterer. Hij vermeldt zelf van zijn periode in Blauwkapel dat hij hier 'onderging een doop des doods, maar Gode zij dank, ook opstandig tot hooger leven'. Vermoedelijk heeft hij in Blauwkapel nog geen blijk gegeven van zijn vernieuwde denkbeelden.

Laatste predikanten:1925-1929 Otto Johann van Rootselaar
1930-1943 Daniel Bax Hnz. Emeritus
1946-1955 Jan Arendsen
1957-1967 Berend Haverkamp
1975-1979 Jan Hoek
1981-1985 Pieter Jan Teeuw 1
1986-1993 Gerrit Jan Hiensch
1994-heden Cornells Hoogerwerf.

Ten tijde van ds. B. Haverkamp - dus vrij kort na het gereedkomen van het nieuwe kerkgebouw - ontstond een deelgemeente. De naam van oud-ouderling D. E. de Kruyf mag hier niet onvermeld blijven. Met name zijn werk en leven heeft een stempel gedrukt op de geestelijke ligging van onze gemeente. De plaats die onze gemeente inneemt tussen gemeenten als Maartensdijk en De Bilt is altijd een bijzondere geweest. De laatste jaren hebben steeds meer kerkleden gekozen om elders mee te gaan leven. Met name Utrecht en De Bilt/Bilthoven hebben onderdak gegeven aan hen die een andere prediking begeerden. Dit heeft de gemeente erg klein gemaakt.

Dat onze kleine gemeente nog mag bestaan enin staat is een predikantsplaats in stand te houden is een wonder wat alleen uit genade door de Koning der Kerk is gegeven. Zijn weg is in het heiligdom.

Mensen kunnen door hun zonden en tekortkomingen het werk van de Heere in de weg staan, maar nooit verhinderen dat Zijn werk voortgang zal vinden. Zijn kerkvergaderend werk zal doorgaan tot de laatste zal zijn toegebracht. Het is onze hartelijke bede dat de gemeente van Blauv/kapel-Groenekan van dat werk een zichtbare openbaring mag zijn en blijven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen