Globaal bekeken

De bekende rooms-katholieke priester Antoine Bodar, schrijft wekelijks in dagblad Trouw een column. Na alle commotie over de inzegening van het huwelijk van prins Maurits en Marilène van den Broek - we citeerden hem ook in ons hoofdartikel vorige week - schreef hij nu over 'Paapse afgoderij'. We willen een deel ervan, vanwege de curiositeit, de lezers niet onthouden:

Nochtans voelen sommige protestanten "liet juk van Rome" drukken en weerklinkt bij hen de oude afkeuring omtrent "de vervloekte afgoderij van de Paapse Mis", een zinsnede die mij betovert van nieuwsgierigheid.

De Heldelbergse Catechismus van 1563 moet mij uitsluitsel geven, het gezaghebbende boek dat nog steeds op mijn boekenplank ontbreekt. "Is die catechismus nog te leveren", vraag Ik de boekverkoper. Zowel de volledige als de beknopte, zo blijkt aanvankelijk. Maar belde uitgaven zijn uitverkocht. Uitgeverij Kok biedt uitkomst. Elders In Kampen Is de gevraagde catechismus toch te leveren. "Doen", zegt de verkoper tegen mij wanneer hij uitgeverij De Groot Goudriaan aan de lijn heeft, "Is de prijs van 75 gulden geen bezwaar? " Mijn begeerte reikt naar hebzucht. Ik wil het boek hebben en de paapse afgoderij onderzoeken. Na twee dagen kan Ik de catechismus ophalen. Ik haast mij naar de winkel en laat het boek meteen Inpakken. Een kloek boek van gelijke dikte als de nieuwe catechismus van Rome bedenk Ik, en nog gebonden ook. Thuis gekomen vouw Ik het papier open. Heldelbergse Catechismus staat er op de omslag. Maar daarboven, zo zie ik verder, de naam van ds. M. A. Mieras.

Een catechismus op naam? Waarom dan niet de namen van Urslnus en Olevianus, de onderrichters in de gereformeerde leer van destijds? Mijn hebzucht Is afgestraft. Ik ben In het bezit gekomen van de In 1998 uitgegeven bundel van 52 preken, gehouden op even zo veel zondagen voor de Oud Gereformeerde Gemeente in Krimpen aan den IJssel. Daar "In dit deel van Gods wijngaard" Is dominee Mieras bijna 37 jaar "In en uitgegaan, totdat de Heere hem In de vroege morgen van vrijdag 24 april 1981 kwam in te zamelen", zo lees Ik In het "ten gelelde". Evengoed Interessant, troost Ik mijzelf Dat moeten oerdegelijke overwegingen zijn volgens de beste traditie van de protestanten waarmee zeker een roomse priester zijn voordeel kan doen voor eigen preken. De Heldelbergse Catechismus, zelf verdeeld In 52 onderrichtingen - het hele jaar rond - behandeld In 52 preken, genummerd van Zondag 1 tot en met Zondag 52. (wordt vervolgd, zegt Bodar, v.d.G.)."

In dit nummer staat weer de lange lijst met buitenlandse kerkdiensten. Van jaar tot jaar stellen lezers hierbij ook vragen. Die mogen ook gesteld worden. Hier volgt een brief van een lezer (J. D. Ros te Alblasserdam), ter plaatsing aangeboden:

'De eerste Nederlandstalige kerkdiensten In het buitenland zijn weer aangekondigd In de Waarheidsvriend. Tevens een voorbericht voor de maanden juli en augustus. Het zal wel weer een lange lijst worden.

Wat jammer. Ik had gedacht en stil gehoopt, dat het eens wat zou minderen of-bij uitzondering - niet meer zou plaatsvinden, dat Nederlandse predikanten op vakantie in het buitenland voorgaan In kerkdiensten. Er wordt wat afgereisd langs bergen en dalen om ergens te preken. De afstanden zijn soms een veelvoud van de ruil-of rlngbeurten In Nederland.

Waarom toch dit allemaal. Waarom gaan predikanten met hun gezin op vakantie? Het Is toch als men het oor te luisteren legt, om tot rust te komen.

Zou het niet beter zijn, om In het buitenland naar een kerkdienst te gaan? Natuurlijk zijn er landen, waar geen protestantse diensten zijn, maar dan mag ook wet eens gekeken worden welke bestemming en streek men kiest, in de landen welke In de Waarheidsvriend en dagbladen zijn vermeld, kan men best met wat moeite naar de kerk. Uit ervaring kan ik zeggen, dat in veel Europese landen een kerkdienst kan worden bijgewoond en al Is alles niet te verstaan, toch blijkt dan weer, dat - vooral In de gesprekken na de dienst - er ook In het buitenland christenen zijn. Maar neen het moet Nederlands zijn en blijven.

Een onder ons bekend staand predikant heeft In dit verband eens gezegd: "Als een Nederlander met vakantie naar het buitenland gaat, dan wit hij altijd twee dingen meenemen; ten eerste zijn eigen Eigenheimers en zijn eigen Dominee".

Allerwegen hoort men dat predikanten het druk hebben en de vraag naar bijstand en hulp In het pastoraat wordt alom gehoord. Ik zal de laatste zijn die zat beweren, dat ze het niet druk hebben maar laten ze dan als ze op vakantie gaan echt "recreëren" en zelf onder het Woord komen.

Dit wilde Ik even kwijt, al besef Ik, dat Ik bij velen het misschien wel verkeerd zal zien.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen