Boekbespreking

De Alkmaarder Jim Forest schreef in 1997 een boek Praying with Jesus, dat een jaar later door L. Anciaux in het Nederlands werd vertaald. Iconen zijn religieuze afbeeldingen die in de Oosterse cultuur tegelijk een diepere betekenis hebben dan kunstwerken. Ze horen, naar orthodoxe opvatting, met Woord en Sacrament tot de liturgie: evenals het evangelie verkondigen ze de waarheid. Welnu, de auteur is sterk aangetrokken door deze geestelijke impuls van de iconen. Het is een ontwikkeling geweest van zo'n dertig jaar en bereikte het hoogtepunt in het uitspreken van orthodoxe gebeden vóór de iconen. Wat hij schrijft is dus met name een stuk eigen levenservaren: Zijn bekering tot de Russisch-Orthodoxe Kerk.

Wie de inhoudsopgave doorleest, merkt dat zo het eigen verhaal de toonzetting vormt. Het gevaar is dat daardoor heel het palet van de inhoudelijk-theologische discussie over iconen niet in het vizier komt. Wie bv. Johannes Damascenus, de laatste van de kerkvaders, opvoert als louter verdediger van iconen, moet ook vermelden dat deze aanbidding van een icoon afkeurde. Ze waren voor hem enkel een hulpmiddel in het gebed. We komen hier een belevingswereld tegen, die indruist tegen de reformatorische waar de bronnen van waarheid tot Woord en Sacrament beperkt worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen