Zeker weten!

Petrus heeft aan het slot van zijn pinksterpreek de zekerheid van het geloof geproclameerd voor het ganse huis van Israël. Een zekerheid die we in onszelf niet vinden maar die ons geschonken wordt door de kracht van de Heilige Geest. 'Zo!' en niet anders komt het geloof de twijfel te hoven heeft Petrus gezegd. Een zekerheid die in onze tekst gefundeerd wordt in God Zelf. Niet dat ik... Maar 'dat God'. Vervolgens leidde het getuigenis van de Geest ons naar de inhoud van de geloofszekerheid. Jezus Christus. Door God op de troon verhoogd. Door de Vader met eer en heerlijkheid gekroond. God heeft Hem tot een Heere en Christus gemaakt. In Hem heeft God Zijn macht getoond over zonde en dood. In Hem heeft God Zijn beloften vervuld. De belofte van de Messias, de Knecht des Heereb door wiens hand Gods welbehagen zou voortgaan. Gelukkig wel. Zeker weten, zegt Petrus voor het ganse huis van Israël.

Onze tekst is één groot getuigenis van de majesteit, de kracht en de heerlijkheid van de Drie-enige God. Het woord van Petrus waarmee het laatste der dagen begint, is het getuigenis van de Heilige Geest die niet spreekt van zichzelf maar die van de Vader en de Zoon uitgaat en ons de weg der zaligheid verkondigt... We zouden vandaag zeggen een prachtige preek. Maar dan het slot. Dan de woorden waarmee Petrus zijn preek besluit: 'Namelijk deze Jezus die gij gekruisigd hebt'!

Iemand zegt: Nou, nou Petrus... Moet dat nou. Eerst die heerlijke verkondiging van het heil. Van de volkomen zekerheid. En dan nu die scherpe uitval. U zegt dat kan ik niet goed hebben. Mag ik u vragen: ligt daarin nu juist niet onze afweer tegen het Evangelie? Kijk we vinden het natuurlijk best dat er in de kerk gepreekt wordt. De Bijbel moet uitgelegd worden, de gemeente moet gesticht worden, maar de preek moet vooral het positieve benadrukken.

Het moet maar niet te scherp en te persoonlijk worden. Alles mag gezegd worden, als het maar algemeen blijft. Dat we allemaal zondaren zijn en zo. En dat het in de wereld en in de kerk toch zo'n toestand is tegenwoordig. Maar niet te persoonlijk. Niet dat prikkende vingertje, weet u wel. Nou dan moet u eens horen hoe Petrus hier zijn preek afsluit: Die gij gekruisigd hebt!

De tijd die aangebroken is na Pinksteren. Het laatste der dagen predikt ons twee kanten... Het heil wordt ten volle openbaar. De genade van de verhoogde Christus wordt ons zonder omwegen voorgesteld en aangeboden. Jezus is Heere en Christus... Door God Zelf daartoe verhoogd en verheerlijkt. Zeker weten! Maar ook dat andere: De Heilige Geest wijst onomwonden en zonder omwegen de zonde aan in uw en mijn leven... Hij rukt ons de sluiers en de maskers af, ook de vrome maskers. De Heilige Geest maakt ons openbaar... Die gij gekruisigd hebt! Petrus maakt het ons duidelijk. De verhoging van Christus ging door de diepte heen. Het was dankzij het kruis. Hij betaalde mijn schuld. Hij droeg mijn zonde. Hij hechtte het keurmerk en het waarmerk van mijn zondige bestaan aan het vloekhout. Gij! het is als een pijl die op ons hart gericht is. Maar wat wij ten kwade hadden gedacht heeft God ten goede gedacht. Waar de duivel het gewonnen dacht te hebben moest hij het juist verliezen. Dankzij het kruis is er genade, bekering en vergeving mogelijk.

O jawel, mijn ongerechtigheid wordt er door aangewezen, telkens weer. Daar groei ik nooit bovenuit. Mijn schuld blijft mij achtervolgen. Niet de joden die u kruisten. Maar ik! Al die slagen en die wonden. Mijn schuld. Dit woord scheurt het geweten open. Het is een instrument in de handen van de Heilige Geest. Het verbreekt het hart. Het maakt verslagen van geest. Het brengt tot de vraag: Wat zullen wij doen mannen broeders. Verslagen... Verlegen... Verbroken. Wat zullen wij doen...

O luister dan... Dan hoeft Petrus geen amen te zeggen aan het einde van zijn preek... Dan neemt de Geest als het ware het getuigenis over... De verkondiging van die wonderlijke genade die geleerd wordt in de diepte van de ontdekking... Er is doen aan bij God. Ondanks het kruis. Niemand hoeft om zijn zonden verloren te gaan. Dan mag Petrus doorgaan met de verkondiging van het heil: Bekeert u en eenieder worde gedoopt in de naam van Jezus Christus, tot vergeving der zonden. Ondanks het kruis. Ondanks mijn schuld en zonde. De Geest van Pinksteren overbrugt de grootste kloof die er bestaat: de hoogste genade voor de grootste der zondaren. De hoogste hoogte raakt aan de diepste diepte. Zeker weten ondanks het kruis. Wat een heerlijk Evangelie, wat een rijke boodschap... Maar, tegelijk... wat een grote verantwoordelijkheid: het laatste der dagen is aangebroken. Het gaat op het einde aan. De tijd komt dat alles wankelen zal. Dat alle vastheid en elke zekerheid ons zal ontvallen. Behalve de zekerheid van het eenvoudig geloof dat van genade heeft leren leven. Het geloof dat de hand heeft leren leggen op het volbrachte werk van Hem die de Geest ontvangen heeft en uitgestort heeft op alle vlees. Zo wete dan zeker het ganse huis van Israël dat God Hem tot een Heere en Christus gemaakt heeft. Dankzij het kruis... Ondanks het kruis. Zeker weten!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen