Boekbespreking

Dit is een heel opmerkelijk boekje. Het pakt 10 voor het christendom centrale woorden beet, en Iaat zien hoezeer deze door het christendom zelf zijn uitgehold: blasfemie, martyrium, gebed, charisma, taboe, bezetenheid, genade, sekte, apocalyps en verzoening. De schrijver, een vooraanstaand filosoof, stelt dat het geloof in God niet bij machte is deze begrippen hun rechte inhoud te geven. Evenmin kan het ongeloof er iets mee aan: voor hem zijn theïsme en a-theïsme onbruikbare begrippen, inclusief datgene wat hun inhoud is. Wij kunnen daarom vandaag met de begrippen geloof en ongeloof op geen enkele wijze meer uit de voeten, omdat ze niet op onze werkelijkheid passen. Immers, hoe geseculariseerd onze samenleving er ook uitziet, daarachter zit een geweldig stuk religie.

Daarom probeert de schrijver in dit boekje eerst de religieuze achtergrond van de door hem behandelde begrippen te peilen, om ze daarna een zin te geven ten dienste van de humaniteit, de menselijke samenleving. Zo worden ze als het ware losgepeld uit het geloof, om opnieuw geactualiseerd te worden in de geschiedenis, en daar is geen geloof voor nodig.

Overbodig te zeggen dat de schrijver uitgaat van de (oppervlakkige) wijze waarop men deze begrippen gebruikt, dus fenomenologisch te werk gaat, in plaats van de Bijbel te vragen welke zin deze begrippen hebben, om er via deze gedachtegang inhoud aan te geven. Dan komt men niets minder maatschappijkritisch uit dan de schrijver, en bovendien respecteert men zo het gezag waar de christen van en uit leeft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen