Boekbespreking

De schrijver, predikant van de gereformeerde kerk in Maassluis, promoveerde in 1995 aan de VU met zijn proefschrift 'Spelen met vuur', een onderzoek naar de relatie tussen de charismatische beweging en de Gereformeerde Kerken in ons land. Dit boek is er een vereenvoudiging en actualisering van, bedoeld als een handreiking voor mensen die zich betrokken voelen bij de kerk en daarbij de charismatische vernieuwing een plaats willen geven. Dat wil niet zeggen dat het een herhaling van zijn proefschrift is. We zouden het een pleidooi kunnen noemen om de charismatische vernieuwing in de kerken te integreren. In een aantal hoofdstukken geeft de auteur een overzicht van wat er in ons land, wat de charismatische vernieuwing betreft, gaande is gaat hij na wat de bijbelse gegevens zijn van resp. de gave van genezing, profetie en glossolalie en hoe deze gaven in de geschiedenis al of niet gefunctioneerd hebben. In een afzonderlijke bijlage geeft hij kort weer wat de wortels zijn van de charismatische vernieuwing. In het laatste hoofdstuk komt hij tot een aantal concrete suggesties, zoals gebedsdiensten tot heelwording, handoplegging, lofprijzing en muziek, glossolalie en het gebruik van symbolen. Daarbij denkt hij, mede gezien de weerstand die er in de kerken t.a.v. de charismatische vernieuwing is, aan afzonderlijke doordeweekse diensten of zondagavonddiensten. Kernwoorden zijn daarbij creatieve pluraliteit en koinonia (gemeenschap met de Heer en met elkaar).

De vraag is hoever die pluraliteit gaat. Van Kooij spreekt van een veelkleurigheid van opvattingen, belevingen en gedragsvormen. Daar mag zeker oog voor zijn, maar de vrees is gewettigd dat het (gereformeerd) belijden van de kerk daarin geen grote rol speelt. Vraag is ook of de charismatische vernieuwing het antwoord is op het vurig verlangen naar geestelijke vernieuwing dat de schrijver in de kerken signaleert. Ik zou zeker ruimte willen laten voor de charismata, maar krijgen de charismata in de charismatische vernieuwing niet een (te) dominante plaats? Komt de verkondiging, met name de prediking der verzoening, niet in de knel of gaat die op z'n minst niet naar de achtergrond? Ik denk niet, de Schrift lezend, dat de charismata in de gemeenten ten tijde van het Nieuwe Testament zo'n grote plaats hebben ingenomen als de schrijver deze nu wil geven. Overigens is het een helder geschreven boek, toegankelijk voor iedere geïnteresseerde lezer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen