'Als een diamant geslepen'

Wie had dat ooit kunnen denken? De voormalige Egyptische prins is schaapherder geworden. Dag aan dag trekt hij er met de kudde op uit in de buurt van de woestijn. Eenzaam gaat hij als herder zijn weg. De weken en de jaren rijgen zich aaneen. Het worden er uiteindelijk veertig! En in die veertig jaren is Mozes gevormd door God. Geslepen als een diamant.

In het hart van Mozes was de goede keuze gewerkt door de Heilige Geest. Hij vreest God. 'Door het geloof heeft Mozes, nu groot geworden zijnde, geweigerd een zoon van Farao's dochter genoemd te worden; verkiezend liever met het volk kwalijk behandeld te worden, dan voor een tijd de genieting der zonde te hebben' (Hebr. 11 : 24 en 25). ledere keer 'ging hij uit tot zijn broeders en bezag hun lasten'. Daar, bij zijn broeders, lag zijn hart. Daar stroomde zijn bloed sneller door de aderen. Hun pijn was zijn pijn, hun lasten zijn lasten. Tot het moment kwam dat het helemaal mis ging. In een aanval van drift sloeg Mozes die ene Egyptische slavendrijver dood. Zand er over. Het volgende moment bleek dat er maar één mogelijkheid meer over was: luchten! Zijn broeders vroegen hem zonder blikken of blozen: Wie heeft u tot een overste en rechter over ons gezet? ' Mozes vond geen erkenning als verlosser, als redder, als bevrijder van zijn verdrukte volk. Daar komt nog de dreiging van Farao bij. Hij wil Mozes doden. Vandaar de vlucht van Mozes, die uitloopt op de ontmoeting met zijn aanstaande vrouw Zippora. En om in zijn levensonderhoud te voorzien zorgt Mozes nu voor de schapen van zijn schoonvader, veertig jaar.

Voor de Egyptenaren telden herders totaal niet! Afgeschreven, ternauwernood mensen! Mozes moet daar iets van mee gekregen hebben. En nu is hij zelf herder. Gods weg is diep. Gods school voor Mozes is een harde, maar heilzame school. In die tijd is Mozes door de Heere gevormd. Voor Mozes was het een beproeving. Het heeft zelfs iets gehad van kastijding. Een kastijding waarin de Heere schaaft aan het leven van Zijn knecht. God slijpt zijn leven almeer totdat Mozes de zachtmoedigste van alle mensen wordt. Dat is een lang proces geweest. Maar achter de schapen heeft de Heere hem klaar gemaakt voor het leiderschap van Zijn volk.

Dat doet de Heere in en aan 't leven van al de Zijnen. Hij kastijdt die Hij liefheeft. Hij doet dat tot ons nut. Er moet op Gods school aan ons zoveel geslepen worden. We zijn niet zomaar bruikbaar in Gods handen. Mozes' drift speelde hem parten, maakte hem ongeschikt. Achter de schapen, in de eenzaamheid, bij de woestijn, wordt hij gevormd.

Ons leven moet ook van een ruwe diamant geslepen worden tot een parel voor Christus' kroon. Als in ons hart de goede keus is geboren door de Heilige Geest, de keuze voor Christus, voor Zijn dienst, dan vormt, boetseert en polijst de Heere ons leven nog verder, nog dieper. Het oude in mij, de zonde in mij moet sterven!

Het is mijn drift of mijn slapheid. Mijn hunkeren om de grootste, de beste te zijn, mijn hoogmoed. Gods werk aan mijn leven, in de stilte, door Zijn Woord, door Zijn Geest, door Zijn leiding in mijn leven, raakt me tot in het diepst van mijn bestaan. Alles in mij, alles aan mij moet vernieuwd worden. Het leven van het geloof is een voortdurende oefening. We worden geoefend in godzaligheid!

Mozes en ook Johannes de Doper werden in de woestijn gevormd. Zelfs Jezus was in de woestijn. Na Zijn doop dreef de Geest Hem de woestijn in. God vormt Zijn kinderen vele keren in eenzaamheid, in de diepten! Soms in tijden dat je buitenspel bent gezet, als Mozes, door eigen schuld. In tijden dat je bent stil gezet. Daar maakt de Heere ons gereed om Hem te dienen, om ons zo te slijpen als Hij ons hebben wil, tot eer van Zijn Naam. In eenzame en stille momenten oefent de Heere de Zijnen door Zijn Geest en Zijn Woord. En wat heeft Hij daar soms een tijd voor nodig. Slijpen van diamanten vraagt geduld, tijd, liefde, een vaste hand. Met Zijn vaste hand en met hemels geduld gaat de Heere verder. Dag aan dag. Opdat Christus in mij leeft en ik in Hem. 'O Zoon maak ons Uw beeld gelijk!' Zo buig ik me neer voor de Heere en fluister: 'Uw wil geschiedde'. Zo maakt de Heere de Zijnen gehoorzaam, vol overgave, bereid om Hem te dienen en te volgen. Hij laat de crises van ons leven meewerken om ons te slijpen als een diamant voor de eeuwigheid. Hij laat alle dingen meewerken ten goede aan hen die Hij naar Zijn voornemen heeft geroepen.

Tijdens de vlucht van Mozes, tijdens de veertig jaren achter de schapen lezen we van Gods Naam, Gods spreken niet. Pas na veertig jaar spreekt de Heere bij de braambos. In de crisis weet je je eenzaam, nutteloos, je telt niet mee, ze zien je niet. Soms denk je: 'Waar is de Heere? ' Je bent God kwijt. Je hoort Hem niet. Maar de Heere slijpt tot uw heil, tot Zijn eer.

U begrijpt Zijn weg niet? U gaat door de woestijn?

Onze Heere en Koning ging door de woestijn!

En Hij heeft Zich vernederd tot in de allerdiepste angst en versmaadheid van de hel, om voor Zijn volk de Herder bij uitstek te zijn. De Herder Die Zijn leven voor de schapen heeft gezet. Hoe diep uw weg gaat, Zijn voetstappen staan er. Tot uw troost!

We worden aan Zijn voeten geroepen. We worden aan Zijn voeten gezet. Daar is leven en daar is vrede.

Komt, komt met al uw zonden en schuld tot Mij.

Zijn kruis is de bron van uw leven. Eenmaal zullen al Gods diamanten schitteren in volmaaktheid.

Tot glorie van God en van het Lam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen