IZB Zending: daar en hier GZB

Deze week vindt u in deze rabriek een bijdrage van Wim van der Vegte. Van 1993 tot 1998 waren Wim en zijn vrouw Anja voor de GZB nauw betrokken bij het jeugdwerk van de Presbyteriaanse Kerk in Guatemala. Begin augustus keerde het gezin Van der Vegte in Nederland terug na ruim 5 jaar, waarin teleurstellingen en zegeningen elkaar afwisselden.

'Een zendeling werl< t aan zijn vertreic'

Een vreemde opmerking als je die de eerste keer leest. Toch niet zo 'n hele rare als je erover nadenkt. Want dat is toch de bedoeling: dat de mensen die het Evangelie hebben gehoord, dat op hun beurt weer doorgeven. En niet alleen omdat er een zendingswerker is. Ook na diens vertrek moet het werk doorgaan.

Vijfeneenhalf jaar geleden vertrokken wij om jongeren van de Presbyteriaanse Kerk van Guatemala toe te rusten. Begin augustus zijn we teruggekeerd. Voorgoed zoals dat heet. Opnieuw komen dan dit soort gedachten bij je boven: 'Een zendeling werkt aan zijn vertrek'. Als het echt zover is, dan komen er allerlei zaken naar boven die je van tevoren nooit had kunnen bedenken.

Amner heet hij. Een jongen die afkomstig is uit een Indiaans dorpje ergens uit Guatemala. Twee jaar geleden werd hij gekozen als penningmeester van het regionale jongerenbestuur Ik zie hem in gedachten nog zitten, 't Was nog een echte puber Ineengedoken zat hij op zijn stoel. Verlegen keek hij een beetje in het rond. Maar de rest van de jongeren vond dat hij bekwaam was. Dus accepteerde hij z 'n 'privilegio' als penningmeester, want zo zien Guatemalteken dat als je een taak krijgt binnen de kerk. Bijna 3 jaar zijn we verder. Amner is lang geworden: net zoals zoveel Nederlandse jongeren is hij veel langer dan zijn ouders, 'n Modern kapsel heeft hij. En hij is veel zekerder geworden. Hij weet nu wat het werk van een penningmeester inhoudt.

De zaterdag voor ons vertrek hadden de jongeren van Amners district een afscheidsdienst georganiseerd. Indrukwekkend was dat. Er was een liturgie samengesteld met wel 30 verschillende onderdelen. Het zou een lange zit worden. We begonnen om even over zeven en zo tegen half elf was het afgelopen. Prachtige bijeenkomst.

Aan het einde van de dienst vormden de mensen een lange rij. Om de beurt namen ze afscheid van ons. 't Was emotioneel. En 't was ook verdrietig. En toen was het de beurt aan Amner Hij gaf een hand en omarmde ons. Hij was zo emotioneel, 't Was aandoenlijk zoals hij tegen je aan stond te snikken. 'Een zendeling werkt aan zijn vertrek.' Tja, dat heeft ook te maken met je vertrek. Alles wat in de loop van de jaren is opgebouw aan contacten moet je loslaten. Je beseft dat niet zo vaak. Maar 't is wel deel van de werkelijkheid.

Met pijn in het hart reden we even later weg. De kinderen hadden het er moeilijk mee. Hoe vaak waren ze niet met ons op pad geweest? Hoeveel jongeren hadden ze niet leren kennen ? Nu was het zover: het vertrek.

Afscheid nemen. Je bent je o zo bewust dat je ze misschien wel nooit weer ziet. Althans op deze aarde. Dat zijn beklemmende gedachten.

Maar ook besef je dat Amner, en met hem misschien nog wel andere jongeren, iets ervaren hebben in de toerustingsactiviteiten. En blijkbaar waren dat goede herinneringen. En het is goed om dat van tijd tot tijd op te merken: de Heere heeft ons gezegend, samen, als jongeren van de kerk.

Ook roepen zulke momenten opnieuw de verantwoordelijkheid wakker als leidinggevende. Welk voorbeeld zien jongeren, kinderen of andere gemeenteleden in u, jou en mij? Wat horen ze van ons? Welke herinneringen houden anderen aan ons over? Een zendeling werkt aan zijn vertrek. Maar binnen de kerk doen ambtsdragers en leidinggevenden toch niet anders? Doorgeven. Daartoe zijn we geroepen. Zoals Paulus dat aan Timotheüs schreef: En hetgeen u van mij gehoord hebt onder vele getuigen, betrouw dat aan getrouwe mensen, welke bekwaam zijn om ook anderen te leren' (2 Tim. 2 : 2). Misschien dat kinderen of jongeren dan niet onder tranen afscheid nemen en alleen een stevige handdruk geven. Wel zijn ze gvormd door wat ze gehoord en gezien hebben. En dat zij op hun beurt anderen mogen vormen!

B. Stolk secretaris Missionaire Vorming GZB

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen