Toelichting bij voorstel inzake invulling synodale motie

Op 21 maart laatstleden aanvaardde de generale synode van de Nederlandse Hervormde Kerk een motie van ouderling J. van Heijst, Bunnik en ds. J. de Visser, Nieuwdorp, waarin werd uitgesproken, dat bezwaarden inzake Samen-op-Weg in de gelegenheid werden gesteld zelf voorstellen in te dienen om een voor hen begaanbare weg naar een verenigde kerk mogelijk te maken. Het besluit werd genomen om 'dreigende breuken' te voorkomen.

Dit besluit hield in, dat in principe bezwaren konden worden ingebracht uit alle delen van de kerk. Het besluit werd echter met name genomen vanwege het principiële karakter van de bezwaren tegen het Samen-op Wegproces, zoals die in hervormd gereformeerde kring leven.

Overeenstemming

Er was en is in hervormd gereformeerde kring diepgaande overeenstemming inzake bezwaren tegen het plurale karakter, dat de verenigde kerk van de toekomst zal hebben. We staan als hervormde gereformeerden een kerk voor, die in haar belijden gereformeerd is en kunnen derhalve pluraliteit nooit principieel aanvaarden. Gemeenschappelijk hebben we de jaren door ook een appèl gedaan op de kerk om het Samen op Wegproces niet verder te doen gaan dan federatie waar dat mogelijk en gewenst was. Toen de kerken echter hadden besloten om de weg naar vereniging 'onomkeerbaar' te gaan, zijn binnen de hervormd gereformeerde sector in de afgelopen jaren ook verschillen van inzicht met betrekking tot de te bewandelen weg gerezen.

Met het oog op dit alles werd door het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond en het Comité tot behoud van de Nederlandse Hervormde Kerk een werkgroep ingesteld, die als opdracht kreeg voorstellen te doen, waardoor aan de breed levende bezwaren kon worden tegemoet gekomen.

Voorstel

Na enkele maanden van breed en intensief overleg, is een stuk tot stand gekomen, behelzende een voorstel binnen de ruimte van het besluit, dat de hervormde synode in deze nam. Ten aanzien van dit stuk werd aanvankelijk in grote lijnen consensus bereikt tussen het hoofdbestuur en het comité. Dat was ook de reden, dat in de maand september door het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond, met medeweten van het Comité tot behoud van de Nederlandse Hervormde Kerk, een schrijven werd gericht aan alle hervormde classicale vergaderingen. Daarin werd aangegeven, dat op hoofdlijnen een consensus was bereikt en werd gevraagd extra classicale vergaderingen te beleggen in de maand november, om dan over deze voorstellen classicaal beraad te hebben; dit laatste ook met het oog op de definitieve consideraties aangaande de ordinanties, behorend bij de kerkorde voor de verenigde kerk. Het toen in hoofdlijnen gereedgekomen voorstel vroeg overigens nog om verdere behandeling met verschillende organen en organisaties in de kerk, teneinde te pogen een zo breed mogelijk draagvlak voor één en ander te krijgen.

Geen consensus

Het overleg tussen het hoofdbestuur en het comité heeft helaas uiteindelijk niet tot een volledige consensus mogen leiden. Omdat echter vanuit de gemeenten naar de tekst ervan ervan wordt gegist en naar de inhoud wordt gevraagd, is het moment gekomen om het stuk openbaar te maken.

Bijaand is de tekst van het voorstel afgedrukt. In dit voorstel is een hoofdlijn aangegeven, die op tal van punten wat details betreft nog nadere doordenking vraagt. Het stuk bevat ook geen ontwerptekst voor wijziging of aanvulhng voor in de ordinanties. Wanneer de kerk echter bereid is om deze voorstellen in principe te aanvaarden, zal ook een weg gevonden worden om in ordinanties en kerkorde één en ander nader te regelen.

Verschil

Wanneer we zeggen, dat in hoofdlijnen een consensus werd bereikt, geldt dit met name de voorstellen inzake de gemeenten en de classes. Het laatste deel van het stuk handelt over een synodale raad, of welke naam aan het daar omschreven orgaan ook aan moge worden toegekend. Hier is een verschil van inzicht blijven bestaan tussen het comité en het hoofdbestuur. Voor het comité zou deze raad een synode moeten zijn, voor het hoofdbestuur is deze een synodaal orgaan, naar analogie van de Lutherse synode. Oorspronkelijk werd dat verschil in de tekst aangegeven. Door het comité is echter aangegeven dat, vanwege dit verschil, het voorstel zoals het er nu ligt voor hen niet aanvaardbaar is.

Het comité wilde een hervormde synode laten voortbestaan, 'zijnde een ambtelijke vergadering, gekozen door en uit de hervormde classes, met eigen verantwoordelijkheid en eindbevoegdheid die leer en leven betreffen'. Het hoofdbestuur is van overtuiging, dat op deze wijze een afsnoering plaats vindt van het geheel van de kerk en dat de hervormd gereformeerden in hun verantwoordelijkheid voor het geheel worden beperkt.

Het valt te betreuren, dat op dit punt geen consensus kon worden bereikt, terwijl in het geheel van het stuk de consensus al wel tot uitdrukking komt. Kerk en gemeente mogen en moeten nu echter wel weten welk gemeenschappelijk voorstel werd beoogd. Het stuk, zoals het nu voorligt, is door het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond in ieder geval aanvaard. Over één en ander gaat het overleg in hervormd gereformeerde kring en ook met andere organen en organisaties in de kerk voort. Ten aanzien van de grondlijnen van dit stuk, als ook aangaande de verschillen, die zich voor doen, zullen we de komende tijd ook nadere toelichting (laten) geven in deze kolommen.

Bezinning

Wij spreken de hoop uit, dat dit stuk een eerlijke behandehng zal mogen krijgen in de kerk en dat het met het oog daarop onderwerp van bespreking en bezinning mag zijn in de gemeenten en de classicale vergaderingen.

Bovenal hopen en bidden wij, dat de synode bereidheid zal tonen om in de voorstellen, die hier in hoofdlijnen worden gedaan, een weg te vinden om de bezwaarden in hun nood tegemoet te komen. Uiteindelijk was het toch de synode zelf, die een weg insloeg, waardoor velen in de kerk in gewetensnood zijn gekomen. De hervormde synode heeft zichzelf door het aannemen van de motie in de maartsynode ook een hoge verplichting opgelegd.

Wij bidden dat de Heere der kerk al het menselijk pogen om de kerk en de gemeente bij de eenheid en de waarheid te bewaren zal zegenen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen