De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Genade geleerd (1)

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Genade geleerd (1)

6 minuten leestijd

'Niet dat ik dit zeg vanwege gebrek; want ik heb geleerd vergenoegd te zijn in hetgeen ik ben.' Fil.4:11

De apostel Paulus is een tevreden mens. Tevreden met de omstandigheden, waarin hij verkeert. Dat is op zich al opmerkelijk. Want op het moment dat hij deze brief aan de Filippensen schrijft, zit hij in de gevangenis, wachtend op zijn proces. Toch proef je door heel de brief aan de Filippensen zijn blijdschap en dankbaarheid. Ook in hoofdstuk 4 weer. Daar dankt hij de gemeente voor de gaven die hij tijdens zijn gevangenschap van hen heeft ontvangen. Om zo in zijn levensonderhoud te kunnen voorzien. Paulus ziet daarin een hart vol liefde als vrucht van het geloof en hij dankt er vooral zijn God voor. En dan maakt hij van de gelegenheid gebruik om even heel persoonlijk te worden. De dank voor wat hij ontvangen heeft van de gemeente, doet hem terugzien naar zijn eigen leven. 'Niet dat ik dit zeg vanwege gebrek.' Het is fijn dat de Filippensen aan hem denken, maar ook zonder die gaven is er een rust in zijn leven gekomen, waarvoor je bij mensen niet terecht kunt. En voor die rust en vrede kun je niet rekenen op de omstandigheden, want die kunnen zo veranderen. Paulus zegt: 'Ik ben in alle dingen afhankelijk geworden van God'.

'Ik heb geleerd vergenoegd te zijn.' Kunt u deze tevredenheid van Paulus meemaken? Misschien zijn de omstandigheden in uw leven wel zo, dat u aan tevreden-zijn helemaal niet toe bent. Hoe kan Paulus dit dan wél zeggen? Schikt hij zich in zijn lot? Is hij het vechten voor het bestaan verleend? Het woord 'vergenoegd zijn' betekent zoveel als een onafhankelijk en zelfstandig leven leiden. In zijn dagen was dat het toppunt van het mens-zijn. Je bent tevreden met jezelf, je hebt aan jezelf genoeg en eigenlijk niemand meer nodig. Het was een reactie op de ellende en de onzekerheid van deze wereld. Voor- en tegenspoed overkomen je als een lot. Het beste wat je kunt doen is je erin schikken en het leven nemen zoals het is. Er was in de Griekse oudheid een zekere Diogenes, die al zijn schatten in de zee gooide en in een ton ging wonen. Onafhankelijk van alles en iedereen. Is het in onze dagen anders? De druk en de jacht van het leven, de onophoudelijke stroom van ellende, dichtbij of ver weg, het is nog nauwelijks te verwerken. Ongemerkt sluiten we ons af: 'Laat me maar met rust, ik heb al genoeg aan mijn eigen leven'. Wat is daarom vandaag de dag de leegte en de eenzaamheid groot.

Maar daar wil Paulus met zijn 'vergenoegd zijn' niet naar toe. Het is geen houding van onverschilligheid en 'alle dingen laten me koud'. Wat zegt hij? 'Ik heb geleerd (!) tevreden te zijn met wat ik heb.' Met andere woorden: Paulus was err ook niet van de één op andere dag mee klaar. Hij is eerlijk: 'Ik heb het wel moeten leren'. Hij heeft op school gezeten, op de leerschool van de Heilige Geest. Zo komt hij heel dichtbij ons staan. Paulus kon ook niet altijd zomaar bidden, en danken al helemaal niet. Dat heeft hij allemaal stap voor stap moeten leren. Als hij terugziet op zijn leven, dan ziet hij hoogte-en dieptepunten (vers 12). Het is ook zijn ervaring geweest, dat de dingen in het leven zo ineens kunnen veranderen. En om dan te zeggen: 'ik ben tevreden met de omstandigheden waarin ik verkeer', dat is een diepe weg van strijd, onzekerheid en aanvechting. De vragen die er kunnen zijn over Gods leiding in je leven. 'Ik heb geleerd.' Proeft u daarin ook de persoonlijke strijd, die Paulus daarin heeft ervaren? Waarin hij heeft moeten leren, dat alleen genade genoeg is? En toch tevredenheid! Ik zou zelfs willen zeggen: juist dóór die ervaringen heeft Paulus geleerd toch genoeg te hebben en zoveel te ontvangen, dat hij verder kon. Nee, gemakkelijk zegt de apostel deze woorden niet! Wel is hij op die leerschool echt een ander mens geworden. En dat wil hij de Filippensen doorgeven. Een geloofsgetuigenis!

En het geheim daarvan wordt nog dieper, als we lezen in de tekst dat Paulus niet alleen tevreden is met wat hij heeft, maar zoals hij letterlijk zegt: 'Ik heb geleerd vergenoegd te zijn in hetgeen ik ben'. Ik denk dat dat zelfs voorop gaat. We denken vaak pas gelukkig te zijn, als je kijkt naar wat je hebt. De Heere God legt andere accenten. Het is veel belangrijker hoe je leven is voor Zijn aangezicht. Paulus heeft geleerd wie hij zelf is. Als het goed gaat in je leven, kun je daaraan voorbij leven. Maar dan ineens word je stil gezet. Het gaat stormen, van buiten én van binnen. Je loopt tegen jezelf aan. Je ziet wie je bent, hoe je reageert. Alle franje is eraf. En met al onze vragen en onbegrepen dingen komen we in het leven te staan, zoals we zijn en staan voor Gods aangezicht. Dan leer je hoe je voor Hém bent en dan wordt het anders. Voor Paulus geldt dat in ieder geval wel. Het is voor hem veel belangrijker geworden hoe God hem ziet, dan in welke omstandigheden hij verkeert. Dan vallen alle verschillen weg. Voor God is iedereen gelijk, of je nu arm bent of rijk, jong of oud, gevangen of een vrij mens, we zijn allemaal zondaren voor een rechtvaardig God. Paulus zegt daarvan in hoofdstuk 3: 'Maar hetgeen mij gewin was, dat heb ik om Christus' wil schade geacht'. De dingen die voor hem waarde hadden, zijn voor hem waardeloos geworden, omdat ze hem bij Christus vandaan haalden. Dat is nu het geheim van zijn tevredenheid en rust. Het ligt in die ene Naam. Je wordt een ander mens als alles in je leven gaat om Christus. Die Naam heeft Paulus op de school van de Geest leren kennen en Hij is hem alles geworden. En toen heeft hij ook geleerd, dat God in Christus hem niet alleen als zondaar zag, maar ook als een gerechtvaardigde. Nee, geen beter mens. maar een mens verbonden aan Christus. Arm en toch rijk. Als u ziet op Jezus Christus, op Zijn genade en kracht, dan kan het. Tevreden zijn met wat je hebt én met wie je bent. Zal God dan ons ook mét Hem niet alle dingen schenken? 'De HEERE is mijn Herder, mij zal niets ontbreken.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 november 1998

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Genade geleerd (1)

Bekijk de hele uitgave van donderdag 12 november 1998

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's