Genade geleerd (2)

We weten allemaal wat 'leren' is. Wat het is om naar school te gaan. Of dat nu een korte of lange periode is geweest, een bepaald deel van ons leven staat in het teken van leren en onderwijs ontvangen. Ook de apostel Paulus weet ervan. Al jong zat hij aan de voeten van de grote geleerde en farizeeër Gamaliel en kreeg onderricht in de joodse leer- en leefregels. En hij was een voorbeeldige leerling, die goed mee kon komen. Zijn jonge leven zag er veelbelovend uit! Toch spreekt hij in Filippensen 4 niet over dat onderwijs, die periode van zijn leven. Er is nogal wat veranderd, dat een begin had op de weg naar Damascus, toen hij Jezus ontmoette. Toen kreeg hij een andere 'opleiding', waar gevouwen handen aan vooraf gingen. Over dat onderricht heeft hij het in de tekst, als hij zegt: alleszins en in alles ben ik onderwezen'. Dat zegt hij niet met een toon van: kijk eens wat ik allemaal heb gehaald en gepresteerd'. Paulus zou met zijn kwaliteiten en gaven het in onze tijd goed doen. Je hoort erbij als, je wat kunt laten zien en van je laat horen. Voor velen is de prestatiedruk daarom onnoemelijk zwaar. Een klein beetje zelfvertrouwen wordt soms door één opmerking, één afwijzing, direct al weer afgebroken. De school waar Paulus het over heeft is echter de school van Christus, waar de Heilige Geest onderwijs geeft. Dat is de school, waar wijzen worden beschaamd, en het zwakke der wereld door God wordt uitverkoren, opdat Hij het sterke beschamen zou (1 Kor. 1 : 27). Daar leer je zingen en belijden: Ik vermag alle dingen door Christus, Die mij kracht geeft'.

Hoe kom je zover? Want dat klinkt nogal hoog en bijna onwerkelijk. Paulus kan alle dingen aan, want Christus is zijn kracht-' bron. De vorige keer zagen we al dat Paulus via de gewone, alledaagse dingen van het leven bij Christus uitkomt. De gaven, die hij van de gemeente van Filippi ontvangen heeft, brengen hem zijn eigen levensloop in gedachten. Wat is er in zijn leven geweest, dat hij niet van God ontvangen heeft? Toch zouden we eerder verwachten dat hij zou zeggen, zittend in de gevangenis: 'Nu kan ik niet meer, alles is me uit handen geslagen. Wat heeft het allemaal voor zin gehad? ' Nee, er klinkt andere taal. Voordat hij op deze belijdenis komt, vertelt hij echter wel hoe en waarin hij is onderwezen. En de woorden van vers 12 laten strijd horen, waarin de hoogten en diepten van het leven meeklinken. 'De weet...' Ik heb het ook meegemaakt. Het kruis is ook mijn deur niet voorbij gegaan. Ik ken het van binnen uit. En daarom komt Paulus ook zo dicht naast ons staan, naast u en mij. Want als je de weerbarstigheid en de wisselingen van het leven niet aan den lijve hebt ervaren, kun je er ook niet goed over meepraten. Het is wat om te weten 'vernederd' te worden. Dat is nog wel iets meer dan alleen maar gebrek lijden. Het is in je gemis afhankelijk worden van anderen. En niet alleen van anderen, maar ook van dé Ander. Wanneer je klein wordt voor God, je hoofd buigt en je leven in Zijn handen mag leggen. Het is één groot leerproces om te ontdekken dat God aan de 'nederigen Zijn genade' geeft. Wat brengt dat teweeg in je leven! Paulus weet van tegenslagen, moeite, en zorg, maar ook van zijn onbuigzame en harde hart. Wat het is om ook zijn schuld voor de Heere God neer te leggen en zijn handen te vouwen. 'Ik weet vernederd te worden.' Als je dan ontdekt, wat God daarvoor in de plaats geeft. Waar lege harten en handen zijn, kan de kracht van Christus wonen. En werken met een ongelofelijke kracht, als van dynamiet. Dan wordt er afgebroken, maar ook opgebouwd en vernieuwd.

Maar dat is niet de enige les geweest. Paulus weet ook wat het is om 'overvloed te hebben'. Het gaat dan niet om rijkdom alleen of een leven, waar je alleen maar de zon ziet schijnen. Als hij spreekt over 'overvloed' dan gaat het ook om die momenten, dat hij de nabijheid van God ervaarde. Die tijden dat God geeft, meer dan nodig, mild en overvloedig. Door de wisselende omstandigheden heeft Paulus wel geleerd diep afhankelijk te zijn en te blijven van zijn God. Je zou zelfs kunnen zeggen: hij had hoogte én diepte niet willen missen! Al zegt een mens dat vaak achteraf.

We horen in de tekst: ik heb geleerd hoeveel waarde nu een leven met God heeft. Hoeveel me dat gekost heeft, maar ook hoeveel het nu waard is. Het is ook niet vreemd dat Paulus dan uitkomt bij Christus en Zijn kracht.

Wat verwacht u daarvan? U vraagt: 'Krijg je dan overal kracht voor, in alles wat je van plan bent en doet? ' Gods wegen gaan nog weleens anders dan we hadden gedacht en gehoopt. Maar wat je in Christus krijgt is genoeg. Zonder Hem is het gevaar van zelfgenoegzaamheid groot. Het vertrouwen op eigen kracht. Het kan zijn dat u denkt: 'Dit kan ik niet meemaken, op die hoogte van Paulus kom ik nooit. Het is zo donker. Ik ervaar dat niet zo. Ik kan niet zoals Paulus leven'. Weet u nog dat Paulus voor God mocht staan, zoals hij was, zonder enige vorm van opsmuk (vs. 11)? En als er Eén is, die weet vernederd te worden, dan is het Christus wel. Die uit de overloed. Die Hij bij Zijn Vader had in de hemel, vrijwillig kwam op deze aarde. Uw en mijn behoud heeft Hem Zijn .leven ge­ kost. Dan begrijpt u ook, dat Zijn kracht alleen in zwakheid volbracht wordt. Dat Zijn genade genoeg is, niet alleen in alle omstandigheden van het leven, maar ook in het sterven. En om dat nu te geloven en te vertrouwen, daarvoor raak je nooit uit­ geleerd. Maar wat geeft dat? Want, om Christus' wil mag je weten: Als ik zwak ben, dan ben ik machtig' (2 Kor. 12 : 10b).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen