Torenspitsen-Gemeenteflitsen

KRIMPEN AAN DEN IJSSEL Uit de statuten

Het is verleidelijk om veel citaten te gebruiken uit de 'Statuten der Vereeniging tot Nederlandse Hervormde Evangelisatie op Gereformeerde Grondslag te Krimpen aan den IJssel.' Artikel 1 mag niet ontbreken. Onder het kopje 'Doel en grondslag' luidt het als volgt: 'De Vereeniging stelt zich ten doel: niet om zich af te scheiden van de Nederlandsche Hervormde kerk, maar alleen om bij gebrek aan Gereformeerde prediking in de plaatselijke kerk zich te scharen onder de banieren van Gods Woord, naar uitwijzing van de belijdenis onzer Vaderen, uitgedrukt in de Drie Formulieren van Eenigheid.'

Artikel 2 haakt op deze doelstelling in door te vermelden hoe de Evangelisatie tracht dit doel te bereiken: 'door prediking, catechisatie, huisen ziekenbezoek, naar de meening van Gods Woord vervat in de Drie Formulieren van Eenigheid, en alzoo Christelijke kennis en Christelijk leven te bevorderen, tot uitbreiding van Gods koninkrijk, ten bate der Nederlandsche Hervormde kerk te dezer plaatse, teneinde het gemeentelijk samenleven harer leden te bewaren en te versterken.'

Een stukje kleine kerkgeschiedenis

Tot 2 augustus 1861 vormde Ouderkerk aan den IJssel met Krimpen aan den IJssel en Stormpolder één hervormde gemeente. Men ging in Ouderkerk ter kerke. Bij Koninklijk Besluit kwam een eigen kerkelijke gemeente tot stand. De eerste jaren werd een schoolgebouw gebruikt voor de diensten, op 7 april 1865 werd de eerste steen voor de IJsseldijkkerk gelegd door onderwijzer J. Verboom. Niet iedereen schaarde zich onder de prediking van de plaatselijke hervormde predikanten. In een gedenkboek uitgegeven ter gelegenheid van 50 jaar Oud Gereformeerde Gemeente te Krimpen staat de volgende regel: 'De echte waarheidslievende Krimpenaren konden echter in de Ned. Herv. kerk niet kerken, omdat de verkondiging van het levende Woord voor een groot deel gemist werd. Zij waren dus aangewezen op de omliggende dorpen waar wel de zuivere waarheid werd verkondigd. Donderdag 19 mei 1927 werd de eerste dienst van de Vrije Evangelisatie gehouden met een grote opkomst.' Uit deze Evangelisatie ontstond de Oud Gereformeerde Gemeente. Jarenlang diende ds. M. A. Mieras (ook Tweede kamerlid geweest namens de SGP) deze gemeente. De wortels van deze gemeente liggen onder andere in de gemeenten gevormd door de arbeid van ds. Sterkenburg en Stam. De weg der afscheiding werd in 1935 niet opnieuw gekozen.

In die ene hervormde gemeente werden predikanten beroepen van de Ethische en later Confessionele richting. Vele Hervormden bleven daarom toch liever in Ouderkerk kerken. Het streven was om in de toekomst een tweede predikantsplaats te stichten, waarin een predikant van Gereformeerde Bondssignatuur zou worden beroepen. Een godsdienstonderwijzer werd benoemd, de eerw. heer A. P. de Jong. Na strubbelingen en schermutselingen ontstond een geladen sfeer. De heer De Jong werd ontslagen. Het kerkenraadsbesluit inzake de toekomstige tweede predikantsplaats kwam op de tocht te staan. Het gevolg van een en ander was dat ongeveer 90 gezinnen er niet meer toe konden komen om in de plaatselijke Hervormde Gemeente te blijven. De uittreding was een feit. Om een dam op te werpen tegen kerkelijk gezwerf en gedwaal werd besloten tot oprichting van de 'Vereeniging tot Ned. Herv. Evangelisatie op Geref. Grondslag.'

Een loods werd gehuurd en daarna gekocht van de N.V. Siderus. Dit gebouw stond aan de IJsseldijk ten westen van de IJsseldijkkerk. In de Eerste Wereldoorlog werden in deze loods lopen van kanonnen opgeslagen. Gebruikt werd dit oorlogsmateriaal niet, omdat Nederland neutraal bleef en niet op het internationale strijdtoneel verscheen. De naam van de omgebouwde loods tot Evangelisatiegebouw werd zeer toepasselijk Rehoboth. Ongeveer 350 mensen konden een plaatsje vinden in hun kerk. In de plaatselijke 'Zondagsbode' schreef een plaatselijke predikant: 'Er hebben zich in de zogenaamde kanonnenloods enige malcontenten verzameld, maar dit is een zinkend schip.' De eerwaarde heren A. P. de Jong en L. Paul hebben vanaf het begin van de evangelisatie tot ver in de vijftiger jaren veel van hun krachten aan deze 'gemeente', trouw terzijde gestaan door het bestuur van de evangelisatie.

Ontwikkeling en groei

Uit de oprichtingsnotulen en statuten blijkt dat de Evangelisatievereniging beslist niet de weg van de afscheiding op wilde, hoewel er veel pijn aan de kerk werd geleden. Bestuur en leden waren zich goed bewust dat een evangelisatie zonder ambten en sacramenten een noodoplossing is en dat een prediking naar Schrift en Belijdenis zoals in haar statuten verwoord, gebracht dient te worden in de Ned. Herv. kerk, omdat een voorwerpelijke en onderwerpelijke prediking eis is van Gods Woord. De samensprekingen met de plaatselijke hervormde gemeente verliepen stroef en moeizaam. Het streven naar de stichting van een gewone wijkgemeente werd niet bekroond met de inwilliging van een verzoek daartoe. Uiteindelijk werd op een ledenvergadering van de Evangelisatie op 29 april 1960 besloten het Nevenpastoraat te aanvaarden. Aanvankelijk wilde het bestuur van de evangelisatie deze oplossing niet, omdat men in de mening volhardde dat de Herv. Ger. prediking thuishoort in het geheel van de Hervormde Kerk en daar een legitieme plaats hoort te hebben. Op 12 juli werden door ds. L. Blok, die vanuit Capelle veel steun gaf aan de Rrimpense hervormd gereformeerden, 4 ambtsdragers bevestigd voor het Nevenpastoraat in het Evangelisatiegebouw. Ongeveer 250 gezinnen lieten zich inschrijven. Een gereguleerder kerkelijk leven ontstond. De bediening van de Heilige Doop kon plaatsvinden in de eigen kerk in plaats van daarom uit te moeten wijken naar de IJsseldijkkerk of Ouderkerk. In 1961 werden de beide sacramenten voor de eerste keer in de eigen gemeente bediend.

Ambtsdragers en bestuursleden

Het is moeilijk een waterdichte scheiding aan te brengen tussen deze twee groepen. Vele bestuursleden werden ambstdrager en mochten veel voor de gemeente betekenen. In wijsheid, liefde en trouw werd gediend en werd het goede gezocht in de leden. In het bestuur zaten vanaf de oprichting mannen als C. Zevenbergen en J. Goudriaan. Later werd een bestuurszetel bezet door A. Schouten. Burgemeester Aalbers wist zich van harte met de Evangehsatie verbonden. Zijn naam komt voor op de lijst, waarmee prof. Hugo Visscher in 1937 deelnam aan de verkiezingen. De namen van dhr. A. P. de Jong (ook bekend onder het pseudoniem Ap Junius, schrijver van rake artikeltjes in de Rotterdamse kerkbode) en dhr. L. Paul vielen al. Zij wijdden hun krachten aan de Evangelisatie als voorganger. In 1964 kwam ds. Vlijm over van Goedereede naar Krimpen. Zijn komst luidde een bijzondere tijd in. Eensgezind trok men op. Hij leerde de gemeente de waarde van de ambten en de sacramenten, van het Hervormd zijn en kerkelijk denken. Zijn pastorie was als een duiventil waar de gemeenteleden (catechisanten, clubleden, verenigingen) in en uit vlogen. De gemeente groeide. Deze aanwas is toe te schrijven aan di­ verse oorzaken: de groei van de burgerlijke gemeente (in 1900 ongeveer 1000 inwoners, in 1998 ongeveer 30.000 inwoners) en de overkomst uit de afgescheiden kringen. Gebouw Rehoboth werd na de uitbreiding de Rehobothkerk genoemd. Plannen werden ontwikkeld voor het bouwen van een nieuwe kerk. Op 5 januari 1971 werd de Sionskerk in gebruik genomen. De kerkvoogdij is momenteel druk bezig om opnieuw een nieuwe kerk te laten bouwen ter vervanging van de Rehobothkerk. Na ds. Vlijm diende ds. Kolijn tot aan zijn emeritaat de Buitengewone Wijkgemeente Krimpen. Een tweede predikantsplaats werd gesticht en wordt nu fulltime bezet. De B.W doet en denkt mee in de centrale kerkenraad en levert vanaf 1997 voor het eerst in haar geschiedenis de voorzitter in de persoon van één van de plaatselijke predikanten.

Het zinkende schip?

Deze woorden werden zwart op wit gezet in de dertiger jaren. Het door de schrijver bedoelde schip is niet gezonken. Dit is niet te danken aan de beginselvastheid en kundigheid van de schippers, stuurlieden en matrozen.. De Heere houdt het schip van de kerk drijvende en op koers. Het kompas is Zijn heilig Woord. Menselijk falen, ambtelijke en bestuurlijke tekorten, inschattingsfouten, eigenwijsheid ën kortzichtigheid waren en zijn leden van de evangelisatie en B.W. niet vreemd. Als het aan ons lag zou het schip al voorgoed gestrand zijn. Onze vaarkunst en koersinzicht laten veel te wensen over. Aan God mogen wij de leiding van Zijn kerk toevertrouwen met de bede:

'Neem ons, Heere God het roer maar uit handen En laat ons zingend op de voorplecht staan Dan zal ons schip niet op de rotsen stranden Maar veilig in Uw haven binnengaan.'

Bronvermelding:

Om te gedenken - brochure uitgegeven ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van de evangelisatievereniging.

En trouw'lijk hen geleid - Gedenkboek vijftig jaar Oud gereformeerde gemeente te Krimpen aan den IJssel.

Artikel uit plaatselijk uitgegeven bulletin door de burgerlijke gemeente.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen