Zoon van God en Zoon des mensen

Er zullen maar weinig lezers van de Waarheidsvriend zijn, die het zullen tegenspreken dat Jezus Zoon van God en Zoon des mensen is. Die belijdenis heeft te maken met het hart van het Evangelie. En we belijden het met de kerk der eeuwen.

Toch is die belijdenis niet zo gemakkelijk en in ieder geval niet vanzelfsprekend. Wat moeten we ons erbij voorstellen dat Jezus Gods Zoon is? En dan ook nog, om het met de Heidelbergse Catechismus te zeggen, de eeuwige natuurlijke Zoon van God? 'God heeft geen vrouw en Jezus in de hemel heeft geen moeder', hoorde ik eens een Jehovah's getuige zeggen. Een uitspraak die ons bijna Godslasterlijk in de oren klinkt en die we van heler harte verwerpen. Maar toch, kunnen we de belijdenis 'Jezus, Zoon van God en Zoon des mensen' begrijpen? 'Zie, God is groot en wij begrijpen het (Hem) niet', lezen we in het boek Job (36 : 26). Dat geldt ook voor de belijdenis van Jezus.

Een uniek mens?

Er zijn ook nog andere bezwaren ingebracht tegen het belijden dat Jezus de eeuwige natuurlijke Zoon van God is. Dat Jezus Gods Zoon genoemd wordt zou alleen maar betekenen dat Hij een bijzonder mens is. Er wordt in de Bijbel namelijk van een heel aantal mensen gezegd dat zij Gods zoon zijn. Adam bijvoorbeeld, in het geslachtsregister in Lukas 3 (vers 38), wordt Gods zoon genoemd. En de koning, in Psalm 2 : 7, heet Gods zoon. En koning Salomo (2 Samuel 7.:14). En het volk Israël wordt Gods zoon genoemd, als God zegt: Ik heb Mijn zoon uit Egypte geroepen' (Hosea 11 : 1). En ook de gelovigen heten Gods zonen (2 Kor. 6 : 18; Openb. 21 : 7). En engelen worden ook Gods kinderen of Gods zonen genoemd (Job 38 : 6). Dat Jezus Gods Zoon heet zou daarom alleen betekenen dat Hij een uniek mens is, 'de grootste mens die ooit heeft geleefd', luidt de titel van een boek van de Jehovah's getuigen. Zo zou Jezus door de moderne mens in onze tijd ook veel beter begrepen kunnen worden: ls Jezus van Nazareth, die tweeduizend jaar geleden leefde en door God tot een bijzondere taak werd geroepen.

Uniek Gods Zoon

Daartegenover belijden we: Jezus is Gods Zoon op een unieke wijze. Zo belijdt Petrus Hem: Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God' en door die belijdenis wordt hij door Jezus zalig gesproken (Mattheüs 16 : 16). Zo belijdt Jezus het van Zichzelf, voor het Sanhedrin, als de hogepriester Hem vraagt: Ik bezweer U bij de levende God, dat Gij ons zegt of Gij zijt de Christus, de Zoon van de levende God' en dan wordt Hij van Godslastering beschuldigd en ter dood veroordeeld (Mattheüs 26 : 63). Jezus ontvangt ook Goddelijke eer. Hij zegt: Ik en de Vader zijn één' (Johannes 10 : 30) en Hij wordt, evenals God Zelf, de Alfa en de Oméga genoemd, het Begin en het Einde (Openb. 1 : 8; 22:13).

Dat Jezus Gods Zoon wordt genoemd wil dus veel meer zeggen dan dat Hij een uniek mens is. Het wil bij benadering aangeven dat de verhouding van God de Vader tot God de Zoon te vergelijken alles van ons mensen over te doen, van de wieg (de kribbe) af tot het graf toe. Of meer nog: van de eerste kiem in de moederschoot af tot en met het graf toe. Hij is ook opgestaan en ten hemel gevaren. Stefanus ziet de hemel geopend en Hem als de Zoon des mensen staande aan de rechterhand van God (Hand. 7 : 56). De kerkvader Augustinus tekent hierbij aan: Anders zit Jezus aan Gods rechterhand, maar hier staat Hij, Jezus staat speciaal op om Zijn getrouwe getuige binnen te halen'.

Mens

Gods Zoon werd mens: geboren in Bethlehem, opgegroeid in Nazareth, gewoond in Israël. God zond geen knecht op aarde, ook geen engel, maar Zijn eigen Kind. En dat Kind kwam. Zijn komen was een vrijwillig komen. 'O onnaspeurlijke liefde. Hij zo groot en wij zo klein. Hij zo heilig en wij zo onheilig. Hij werd klein. Hij schaamt zich niet om zondaren Zijn broeders te noemen', zegt Smijtegelt. Daaibij kunnen we Zijn God-zijn en mens-zijn wel onderscheiden maar niet scheiden. Het ene ogenblik slaapt Hij heel menselijk moe tijdens de storm op het meer, en het andere ogenblik zegt Hij in Goddelijke kracht: Zee, zwijg stil. Hij weent heel menselijk bij het graf van Zijn vriend Lazarus en wekt hem enige ogenblikken later in Goddelijke kracht op. Hij kon, als Hij dat wilde, ook terug.

Toen Hij in Gethsemane gevangen werd genomen kon Hij terug en Zijn Vader om twaalf legioenen engelen bidden, maar Hij deed het niet (Matth. 26 : 53). Toen Hij aan het kruis hing en men riep: Indien Gij de Zoon van God zijt, kom af van het kruis' (Matth. 27 : 40), kon Hij terug, maar Hij deed het niet. Om zo de Heiland der wereld en de Zaligmaker van zondaren te zijn. Zo is Hij Zoon van God en Zoon des mensen.

God van God ontdaan

Wat is de belijdenis van Jezus als Zoon van God en Zoon des mensen een geweldige belijdenis! Kerstfeest is een groot gebeuren! Het is 'God van God ontdaan, wie kan dat verstaan? (Luther)

Maar zo is de belijdenis 'Zoon van God en Zoon des mensen' vol van Evangelie. Hij is de mensen (de broeders) in alles gelijk geworden, opdat Hij een barmhartig en een getrouw Hogepriester zou zijn in de dingen die bij God te doen waren, om de zonden van het volk te verzoenen (Hebr. 2 : 17). En zo geldt het, als een geweldig Evangelie (Hebr. 4 : 15-16): Wij hebben een Hogepriester Die kan medelijden hebben met onze zwakheden. Die in alle dingen verzocht is geweest, gelijk als wij, maar zonder zonde. En: Laat ons met vrijmoedigheid toegaan tot Hem, tot de troon der genade, opdat wij barmhartigheid mogen verkrijgen en genade vinden, om geholpen te worden ter bekwamer tijd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen