Levensteken uit Hongarije

Eenmaal per maand – steevast een woensdag – staat in mijn agenda het punt: Levensteken schrijven. Soms lukt het de geplande deadline te halen. Vaak ook niet. Ondanks het feit dat ik een vrije avond had, wilde het deze woensdag gewoon niet. Om acht uur meldde de tv dat de bombardementen in Servië begonnen waren. Oorlog in je achtertuin. Ineens realiseerde ik me dat Belgrado minder dan vierhonderd kilometer van Budapest ligt, en dat op zestig kilometer van de Hongaarse grens raketten waren neergekomen. Je wordt opnieuw wakker geschud, dat de Balkan de plaats is waar al twee wereldoorlogen zijn uitgebroken. De situatie voor Hongarije wordt gecompliceerder als je denkt aan de Hongaarse minderheid die in Servië woont, ook als je denkt dat aan het front ook Hongaarse soldaten strijden. En het is nog maar net twee weken geleden dat Hongarije feestelijk werd verwelkomd als officieel lid van de NAVO. Om eerlijk te zijn ontging me de lust om in zo'n situatie een LEVENSteken te schrijven.
De verschrikkingen van wat er zo in je achtertuin voordoet, en wat je in een andere mate toch ook in andere landen tegenkomt, ook in Hongarije, stimuleren me steeds weer om de kerken in deze regio te helpen Gods Woord anders te leren lezen, om meer oog te krijgen voor Gods liefde, niet alleen voor het eigen volk, maar voor alle volkeren. Hij heeft geen voorkeur voor het ene of het andere volk, maar houdt net zoveel van joden als van Grieken. Zijn onvoorwaardelijke liefde gaat uit naar Hongaren, naar Nederlanders, naar zigeuners, maar ook naar Turken, Marokkanen, etc, zelfs toch ook naar Albanezen en Serviërs. Is het niet een uitdaging juist voor het missiologisch onderwijs om dit veronachtzaamde bijbelse perspectief opnieuw naar voren te halen? Als het niet in de kerk is waar het behoren tot het ene of het andere volk niet het belangrijkste is, maar waar in Christus deze versclullen op de tweede plaats komen, waar zou het dan zijn? Is de kerk van Christus toch uiteindelijk niet de enige plaats die weet van de verzoening met God, die ook in de verzoening onder elkaar tot uiting zou moeten komen? Allerlei vragen komen dan op, vooral als je denkt aan de situatie in Centraal- en Oost-Europa en op de Balkan. Ziende op wat er gebeurt een paar honderd kilometer van hier, realiseer je je opnieuw hoe diep de zonde doorwerkt in deze wereld, in mensen en structuren. Laat ons gebed zijn: 'Geef vrede. Heer, geef vrede!'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen