Doen alsof

God doet nooit alsof. Stel je voor dat Zijn woorden onbetrouwbaar zouden zijn. "Stel je voor dat Hij toch liegen zou. Er zou geen zekerheid en geen zaligheid zijn. God is volmaakt betrouwbaar. Nooit doet Hij Zich anders voor dan Hij is. Zou Hij het zeggen en niet doen? Dat bestaat niet. Zijn beloften zijn onfeilbaar. Zalig zijn we als we ons in het geloof aan deze God vastklemmen. Hij is zo anders dan wij, gelukkig maar. Niemand is te vertrouwen. Wij kunnen onszelf nog niet vertrouwen. Als de Geest de diepe afgronden van ons hart opent, blijft er maar Een over op Wie wij aan kunnen. Al geleerd?
De Heere Jezus is niet meer bij ons. Hij is opgestaan en heengegaan. Naar Zijn Godheid, majesteit, genade en Geest wijkt Hij nooit meer van ons. Zijn Woord is de waarheid en in Zijn Woord blijft Hij nabij. Als de hoogste Profeet en Leraar onderwijst Hij Zijn discipelen in de heilgeheimen van Gods genade. De Heiland is betrouwbaar, Zijn beloften falen niet. Hij heeft gezegd: 'Ik ben met u al de dagen…'
Soms lijkt het zo anders. De werkelijkheid is altijd in strijd met Gods beloften. God vervult Zijn Woord tegen alles in. Dat doet Hij omdat Hij graag wonderen werkt. God heeft gesproken, hemel en aarde komen in beweging om Zijn Woord tegen te staan. Dan begint alle moed ons te ontzinken; er is geen grond onder onze voeten. Dat is de beproeving van het geloof. Het geloof kan er niet zonder, anders wordt het grenzeloos oppervlakkig. Het moet beproefd worden, om geloof te kunnen zijn.
Als God al ooit doet alsof, dan is het slechts om ons geloof te beproeven. Hij doet Zich niet anders voor dan Hij is. Zo mogen we niet over Hem spreken. Maar soms laat Hij Zich slechts van één kant zien, van de donkere zijde. Hij is een God die Zich verborgen houdt. Dan strijdt Zijn voorzienigheid met Zijn Woord. Als wij kijken naar de God van de voorzienigheid, dan is alles tegen. Als wij ons vastklemmen aan de God van het Woord, dan is alles mee. Wie zal beschuldiging inbrengen… Zo God voor ons is… Er is geen tegenstelling in God. De God van de voorzienigheid is de God van het Woord.
Christus wandelt met Zijn discipelen. In Hem is de Vader zeer nabij gekomen, zichtbaar, tastbaar. Alleen de Heere Jezus kan ons leren waarom God Zich soms verbergt en waarom Zijn voorzienigheid in strijd is met Zijn woord. Hij alleen kan ons dieper inzicht geven in dat Woord, zodat we erdoorheen zien en ons verwonderen over de diepe dingen Gods. Dat onderwijs gaf Hij ook op weg naar Emmaüs. Alles leek tegen in die bange dagen. Zij hoopten, maar hun hoop dat Jezus de Messias was, sloeg om in wanhoop. Zouden Gods beloften hun vervulling missen. Het was alsof alles afgelopen was. God deed alsof Hij Zijn Zoon, de Messias niet kende. Maar dat was juist de weg van de volkomen verlossing.
Uit de Schriften legde Hij Kleopas en zijn medereiziger uit dat al deze dingen moesten geschieden. De grote Profeet en Leraar stak hun harten in brand door de vlammen van Zijn liefde. Toen kwamen zij bij Emmaüs. Daar deed Jezus iets vreemds. Hij deed alsof Hij verder gaan zou. Daarmee wilde Hij Zijn hemels onderwijs illustreren. Hij stelde Zijn discipelen op de proef. Hij deed net als Zijn Vader. Hij deed net alsof Hij hen verlaten zou. Hij maakte aanstalten om verder te gaan.
Was Hij dat dan écht van plan? Nee, Hij moest Zich nog aan hen openbaren. Hij kon hen toch niet in de onzekerheid laten. Toch leek alles erop… Maar eerst speelde Hij een heilig spel; aanschouwelijk hemels onderwijs. God hield Zich stil in de donkere nacht van Golgotha. De Vader hield Zich alsof het lijden en de dood van Jezus Hem voorbij gingen. Het was niet zo. Het kon niet zo zijn. Al deze dingen moesten geschieden. Hadden de discipelen dat nu begrepen? Jezus stelde hun geloof op de proef. Hij hield Zich alsof Hij verder gaan zou. Als zij Zijn hemelse boodschap begrepen hadden, konden zij Hem niet meer missen. Dat bleek. 'Zij dwongen Hem, zeggende: blijf bij ons.' Zij konden de Profeet niet meer missen, zij konden het Woord niet meer missen. Hij had Zelf plaats gemaakt voor zichzelf door Zijn Woord.
Zo handelt en wandelt de Zaligmaker nog met Zijn discipelen. Hij onderwijst hen door Zijn Woord over de dingen die Hem aangaan. Er is er maar Een die plaats kan maken voor Jezus en dat is Jezus Zelf. De Verborgene maakt plaats voor de Geopenbaarde; de Gestorvene voor de Opgestane. Dat doet Hij door het geloof te beproeven. Hij doet soms alsof Hij hun gebeden niet hoort, maar het is slechts om hen te leren bidden. Hij doet alsof Hij Zijn verbondsbeloften vergeet, maar het is slechts om het geloof te oefenen. Als de avond valt en het donker wordt, doet Hij alsof Hij verder gaat, voorbij gaat, en ons achterlaat. Hij doet het alleen om van ons te horen: Ik laat u niet gaan… Blijf bij ons Heer…

H. van den Belt, Oud-Alblas

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen