Zending: daar en hier

Dit gebeurt ook!
Het contact met christenen en het eenvoudige onderricht over de boodschap van de Bijbel is door de Heere onze God rijk gezegend. Dit is aanwijsbaar. 'De christelijke scholen zijn een missionair instrument van grote waarde', zegt de beleidsnota van de GZB. Terecht.

Maar soms is het allemaal niet zo aanwijsbaar. Pak Kris vertelt hierover het volgende: Een begaafde moslim-jongen werd volledig op moslim-instellingen op­ geleid. Wat wilt u, zijn vader was een hadji, die de pelgrimsreis naar Mekka had gemaakt. Zijn zoon ging eerst naar de islamitische lagere school, gevolgd door het voortgezet onderwijs. Daarna volgde hij een opleiding tot moslim-theoloog. Hij wist dus goed waar hij het over had en kennelijk zat het niet alleen aan de buitenkant. De jonge man ging naar Solo om verder te studeren.

Een hele tijd later stuurde hij een brief aan ds. Sarju, de predikant van de kerk naast het theologisch instituut in Salatiga waar hij gestudeerd had. In die brief schrijft hij dat hij als student van plan was geweest om de ruiten van de kerk in te gooien en het gebouw verder te beschadigen. Dit plan is nooit tot uitvoering gekomen. Gelukkig maar. Wat hij verder schreef had niemand verwacht: 'Christus heeft me gegrepen. Ik wil christen worden'. Hoe dat begonnen is, is (nog) niet bekend. Later waren er in Solo contacten met christenen gekomen. Maar het eerste begin… nee, dat weten we niet.

Pak Kris heeft pas nog een moslim gedoopt. Bij ds. Sarju zijn er twee op catechisatie. Er was een moslim, die zich zo ergerde aan de verwoestingen waar moslims bij waren betrokken, dat hij besloot om christen te worden. Evangelisten melden een bescheiden groei van de gemeenten. Gods werk gaat door. Soms blijft het middel dat God gebruikt onbekend. Zelfs kerkverbrandingen kunnen door God worden gebruikt om mensen de weg tot Hem te doen vinden.

Er gebeurt wat in Indonesië. Veel gebeurtenissen en berichten daarover doen ons het ergste vrezen. Maar er gebeurt meer dan alleen maar het negatieve van crisis, rellen en onrust. Kerken proberen met het Woord in het maatschappelijk tumult te staan als wegwijzer en als helper in de nood. Mensen vinden de weg tot God op manieren die ons soms verwonderen.

T. Eikelboom,
secr. Indonesië

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen