Gedichten van Ina Boudien-Bakker in 1945

WIJ WACHTEN…

Wij wachten elken morgen vroeg
Wat ons de dag zal brengen;
Wij slapen eiken avond in,
Terwijl het licht blijft lengen,
Moe van verwachting, honger, strijd,
En in ons hart één woord: bevrijd!

Wij kijken naar de Grebbe, waar
De Canadezen vechten;
Wij wikken en wij wegen hoe
Dit al zich zal beslechten.
Moe van verwachting, honger, strijd,
Zien we uit naar 't eindelijk: bevrijd!

Wij hooren Duitschland valt in puin
Onder den bommendonder,
De Rus is meester van Berlijn,
Een wereldstad gaat onder.
Moe van verwachting, honger, strijd,
Versmachten we naar 't uur: bevrijd!

En elken dag, die zwaarder weegt,
Zien we ook ons Iand verzinken.
Het water stroomt de polders in,
Waar groei en bloei verdrinken –
Mijn God! we zijn zoo moe van strijd!
Gééf Gij ons 't eindelijk: bevrijd!

April 1945

OMMEKEER

Kan ons hart deez' vreugde nog ontvangen,
Dat zoo vol van kwelling is geweest?
Kan het, koud en kleumend, nog zich breken
Uit de kluisters van den Duitschen geest?

Kan het zich bevrijden van de beelden,
Van de echo's uit der jaren leed?
Kan het waarlijk aan een vreugd zich geven,
Die van geen ellende en toorn weet?

Ja het kàn! Op d'adem van het Leven
Ligt ons hart beweeglijk als een veer;
Nacht en morgen gaan er naast elkander.
Ras bereid tot keer en wederkeer.

Tranen, die uit ons verloste wezen
Vloeien, zijn van 't allerhoogst gewin:
Wat een hart van blijdschap kan doen weenen,
Deed het lachen tegen rampspoed in.

Bittere tranen zijn in u gevallen
Holland, in uw ruw vertreden grond –
Ween dan nu van vreugd bij ww verlossing.
Lach èn ween bevrijd tezelfder stond.

5 Mei 1945

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen