Globaal bekeken

De heer L J. Ruijgrok schreef een boek over de geschiedenis van 'Eben Haëzer in Apeldoorn': 'van evangelisatie naar wijkgemeente'. Hier volgt wat hij over de begintijd (1938) schrijft:

'Het is duidelijk dat de oprichters niet een soort "vrije" evangelisatie beoogden, maar een kerkelijke weg wilden gaan. Met andere woorden: zij wilden hervormd zijn. Het was in de dertiger jaren niet zo moeilijk om in Apeldoorn een andere weg te kiezen. Er waren de christelijke gereformeerde kerken, de gereformeerde gemeente, terwijl ook een oud-gereformeerde groep diensten belegde. Waarschijnlijk kerkten de oprichters bij confessionele predikanten. Zij ontmoetten elkaar als leden van de Gereformeerde Zendingsbond. Met de GZB zijn er vanaf het eerste begin contacten geweest. In zijn schrift tekende de penningmeester met potlood aan: "Volgens ds. Goslinga, gesproken op de Zendingsdag te Driebergen, augustus 1938, moet 75% of ƒ 0,75 van ieder lid der afdeling worden afgedragen". De weinig toeschietelijke houding van de centrale kerkenraad hield overigens in eerste instantie niet in dat men de bijeenkomsten probeerde te dwarsbomen. Die werden namelijk gehouden in "Irene", het kerkelijk centrum van hervormd Apeldoorn. Er was inderdaad wel geloof in de goede zaak nodig om in dat najaar van 1938 met zondagse bijeenkomsten te beginnen. Het batig saldo was wel erg klein. De collecten gingen echter iets omhoog en zo wist men de touwtjes toch aan elkaar te knopen. Tijdens de jaarvergadering op 31 oktober 1939 is het batig saldo ƒ 37,98. Uit het kasboek van de penningmeester wordt ook nog wat anders duidelijk. Er werden in de eerste jaren uitsluitend predikanten uitgenodigd die ook qua "ligging" nogal wat verschilden. We komen zowel een "bevindelijke" ds. C. B. Holland tegen, als de rechts-confessionele ds. Van Yperen. Men wist toch wel in die tijd bekende predikanten voor een spreekbeurt naar Apeldoorn te krijgen, zoals de predikanten Spelt, Remme, Lekkerkerker, Kalff, Koolhaas, Lans en Van Lokhorst.'

Uit een prachtig uitgegeven boek 'Vriendschap is goud waard' (Groen, Heerenveen) nemen we twee gedichten over:

• De ware vriendschap
Een vriend, die mij mijn feilen toont,
gestreng bestraft en nooit verschoont,
heeft op mijn hart een groot vermogen.
Maar 't laag gemoed, dat altoos vleit,
verdenk ik van baatzuchtigheid,
ik kan zijn bijzijn niet gedogen
Die zelden prijst, spreekt vriendentaal.
Die altoos vleit, liegt menigmaal.
Hieronymus van Alphen

• De ware vriendschap
Eens zullen hemelhoge bergen
verzinken in de zee.
Eens sleept de stroom in zijne woede
de hechtste steden mee.

Eens zal de zon de dag vergeten,
of toeft des nachts de maan
een vriendschapsband, heel hecht geklonken
in rook en damp vergaan.
Naar: C. E. van Koetsveld

Naar aanleiding van het artikel 'Het waagstuk van de prediking' in de Waarheidsvriend d.d. 13 mei II., zond een lezer het volgende stukje, van de hand van wijlen Leslie Newbigin (1909-1998), de zendingstheoloog, die enkele jaren geleden is overleden.

'Wat is de relatie tussen een wereldlijke, deze wereld betreffende binding van de mens met de bijbelse belofte om alle dingen samen te vatten in Christus? Is dat een totale tegenstelling? Is het een soort gedachtespinsel?; of misschien een duivelse parodie? Of heeft het helemaal niets met elkaar van doen? Misschien zijn er veel christenen bij wie het niet opkomt de vraag te stellen of het proces van secularisatie iets te maken heeft met het bijbelse verstaan van het doel der geschiedenis. De Bijbel behoort voor hen tot de religieuze wereld, waarvan men niet toestaat dat deze behoort tot de wereld van de seculiere gebeurtenissen – de wereld waarin we leven wanneer we dagelijks de krant lezen. Maar dat is een verkeerd lezen van de Bijbel. Wat zij ook anders moge zijn, de Bijbel is ook een seculier boek, dat te maken heeft met het soort gebeurtenissen, dat een nieuwsmaker ontvangt voor publicatie in zijn dagblad; het heeft betrekking op seculiere gebeurtenissen, oorlogen, revoluties, slavernijen en bevrijdingen, migranten en vluchtelingen, hongersnoden en epidemieën en wat dies meer zij. Het handelt over gebeurtenissen, die plaatsvinden en vertelt een verhaal dat kan worden nagetrokken. We missen dit omdat we de Bijbel niet ten volle vertrouwen. Wanneer we dat wel doen, zien we opeens dat de Bijbel – welk een verscheidenheid aan inhoud deze ook biedt: dichtwerk, gebeden, wetgeving, geslachtsregisters enzovoort – in zijn hoofdbetekenis een universele geschiedenis is. Hier is een interpretatie van de mensheidsgeschiedenis als geheel, te beginnen met het scheppingsverhaal en eindigend met een zicht op het bijeenvergaderen van al de volkeren en de vervulling van Gods doel met de mensheid. De Bijbel is een schets van de wereldgeschiedenis.'

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen