Namen noemen (5)

HENOCH
De naam Henoch komt in de Bijbel meerdere malen voor. Allereerst is het de naam van Kaïns zoon, die we te weten komen omdat hij vol trots de stad die hij gebouwd had naar zijn zoon Henoch noemt, in Psalm 49:12 wordt van de dwazen, die met God niet rekenen, als toppunt van hun overmoedige trots gezegd, dat ze de landen naar hun namen noemen. Zoiets doet Kaïn kennelijk ook. En als we dan zien wat die naam betekent, wordt het nog kwalijker. De naam is afgeleid van het werkwoord 'inwijden', met toewijding inleiden. Henoch is dus iemand die inwijdt, die leraar is die op een nieuwe weg inleidt. Iemand die dat ook doet met grote inzet en toewijding. Bij Kaïn, die zijn leven in het 'zwerfland' Nod, ten oosten van Eden, zo geriefelijk mogen wil maken, betekent deze naamgeving de bevestiging van zijn keus om zichzelf in een wereld zonder God zo goed mogelijk te handhaven. Henoch heet zijn zoon, Henoch is zijn stad, waar Kaïn het jammerlijke klagen over het moeten zwerven en dolen op de aarde (Gen. 4:14) al gauw vergeten is. Henoch, een nieuw geseculariseerd bestaan is ingewijd. En hoe toegewijd deze levensstijl betracht wordt merken we al snel, als we een paar geslachten verder de snoevende Lamech horen brallen.
Wat een verrassende tegenstelling, bij dezelfde naam, ais we de andere Henoch ontmoeten. Hij is de zoon van Jered in de lijn van Seth en Enos (Gen. 5:18). De weg die hij inwijdt is zoveel hoger dan die van zijn verre neef. Hij 'wandelde met God', en dat betekent voor hem zo'n intense toewijding van geloof, daarbij komt hij zo dicht bij de HEERE, dat hij op een gegeven moment zo mag binnengaan in de heerlijkheid. Niet dat hij deze weg zelf heeft ingewijd, ondanks de betekenis van zijn naam, maar 'God nam hem weg, en hij was niet meer'. Zo wordt het verteld van dit mensenkind, dat eigenlijk maar een 'jaar' geleefd heeft. Temidden van de grote aantallen levensjaren telt men bij hem slechts driehonderdvijfenzestig jaren. De weg die hij mag inleiden is de nieuwe en levende weg van de eeuwige gemeenschap met God. Henoch is in zijn 'hemelvaart' een verre profetie van Hem, Die met nog oneindig veel meer toewijding de weg van wandelen met God heeft betracht en ingewijd, en dat niet voor zichzelf, maar voor allen die Hem volgen mogen, de Heere Jezus Christus. Henoch, de inwijder van de hemelweg, zo'n radicale tegenstelling met die andere naamgenoot, die zich verschanst op de aarde in zijn stad. Hij is de geloofsgetuige die we in de rij van Hebreeën 11 uiteraard niet missen: 'Door het geloof is Enoch weggenomen geweest, opdat hij de dood niet zou zien; en hij werd niet gevonden, daarom dat hem God weggenomen had; want vóór zijn wegneming heeft hij getuigenis gehad, dat hij God behaagde. Ook de apostel Judas geeft een vermelding van zijn naam, als hij in zijn apostolische vermaning een woord aanhaalt uit een aan Henoch toegeschreven apocrief geschrift, dat bij zijn gehoor kennelijk gezag had: 'En van dezen heeft ook Enoch, de zevende van Adam, geprofeteerd, zeggende: Ziet de HEERE is gekomen met Zijn vele duizenden heiligen;' (Judas: 14).
Voor de volledigheid vermelden we nog dat ook de zoon van Midian (Gen. 25:4) en de oudste zoon van Ruben (Gen. 49:6) dezelfde naam dragen, die als Hanoch geschreven wordt. Ook de naam van het Chanoekah-feest stamt van hetzelfde woord.

M.A. van den Berg

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen