De Persoon en het optreden van Jezus

D. Het Messiasgeheim
Het optreden van Jezus, in de Evangeliën wordt gekenmerkt door een krachtige zelfbeheersing en een hoog zelfbewustzijn.
Bij het joodse volk zou de Messias een politieke leider en nationale verlosser zijn, zoals Juda Maccabeüs. Maar in Jesaja 53 wordt verteld dat de Knecht des Heeren moet lijden en sterven. Dat is een contrast. Bij de spijziging van de vijfduizend zegt Johannes dat de schare Hem met geweld Koning wil maken, maar… Hij ontweek. Hij noemt zich met de omsluierde naam van 'Zoon des Mensen'. Relateert dat aan het 'Mensenkind' van Ezechiël, of aan 'Menzenzoon' van Daniël 7 vers 14? Hij ontkent het nationalisme, want Hij blijkt te zijn voor alle volken.
Hij toont ontferming over de verachten, de vermoeiden en de dwalenden zonder herder. Hij is aan de ene kant een geboren Heerser en tegelijk een grote Kindervriend. Hij staat midden in het leven (de bruiloft te Kana), en heeft zich ook tegelijk van al die aardse drukte losgemaakt, als Hij bidt in de eenzaamheid. Hij toont een koninklijke waardigheid en is tevens een 'vriend' van tollenaars (drugshandelaars, zouden wij nu zeggen!).
Het Koningschap van God is nauw verbonden met Jezus' Persoon en werk. Dat blijkt wanneer Hij door de vinger Gods de demonen uitwerpt. 'Zo is het Koninkrijk van God over de mensen gekomen.' Tegelijk zegt Johannes over Hem: 'Hij staat midden onder u. Die gij niet kent'.
Bij een wonder (of misschien beter: teken) bidt de Heiland eerst, en vraagt van de mensen geloof met het oog op de Basileia. Hij is de Messias incognito, hoewel Hij 't één keer heeft onthuld buiten de grenzen van Israël tegenover de Samaritaanse vrouw en één keer ten aanhore van de toenmalige Hogepriester die Hem ondervroeg.
Hij is de rechter van de eindtijd, de vernieuwer van de wereld. De apocalyptiek spreekt trouwens bij alle volken een rol. We denken aan de Götterdämmerung bij de Germanen, en de grote 'kladderadtsj' bij de socialisten en Harmageddon bij het Wachttorengenootschap…
Alleen in de kleine kring van leerlingen openbaart Jezus het grote geheim, maar ze mogen het niemand mededelen, het moet geheim blijven.
Als de demonen Hem herkennen bij de uitdrijving (!), moeten ze zwijgen en de genezenen mogen geen ruchtbaarheid geven aan hun herstel.
Toch is Hij als Messias, Koning der joden, veroordeeld! Hij werd aangezien voor een rabbi, profeet of leraar, door de ooggetuigen als een Boetgezant (Elia, Jeremia of de Doper!). De wonderlijke titel 'Zoon des Mensen' verbergt en duidt tegelijk het geheim!
Door het volk en de discipelen werd Hij niet begrepen, trok zich vaak terug in de eenzaamheid van de bergen. Bij een verkeerde interpretatie zouden de politieke hartstochten opgevlamd zijn.
Intussen blijkt dat kruis ook nu nog een struikelblok te zijn: in de staat Israël is het plus- en maalteken in de rekenkunde door een ander teken vervangen en de Rode Davidsster vervangt de omgekeerde vlag van Zwitserland. Trouwens… boven de stad Mekka mogen geen vliegtuigen komen: een vliegtuig werpt als schaduw immers ook een kruis…!
Jezus blijft beweren: 'Niemand komt tot de Vader, dan door Mij'. Als inderdaad die beweging doorgaat, en de Vader ons trekt, komt er een kennis van Jezus Christus. Hij eist als Soeverein toegang in ons leven, want Hij kent de mens tot op de grond van het hart. Hij zegt ons dat wij Hem zullen ontmoeten en dat blijkt ook de ware ontmoeting te zijn. Met onbegrijpelijke stoutmoedigheid verkondigt Hij Zichzelf. Hij eist dat wij er persoonlijk bij betrokken zijn. Boeddha, Mahomed, Marx (om maar enkele namen te noemen) kunnen we vrijblijvend beschouwen, Hem echter niet. Hij stuurt regelrecht aan op een ontmoeting. Zijn roep blijft klinken: 'Volg Mij'.

E. Hij schept conflicten
Hij spreekt over het oordeel, gaat zonder noodzaak met zondaars eten, neemt een tollenaar in de kerkenraad, heeft het vasten verzuimd, verbiedt een blinde over zijn genezing te vertellen…
Hij zendt Zijn discipelen uit met een van tevoren teleurstellend resulaat, laat aren op de sjabbat plukken, gaat altijd tegen de draad in…
Bij een bruiloft of feest bliksemt plotseling de hel op; Hij wijst Zijn familie af, wil geen teken geven, geneest doodgewoon – zonder dat er levensgevaar is – op sjabbat, nodigt uit zijn juk te dragen en het kruis op te nemen…
Hij vervloekt het Kapernaüm waar Hij gewoond had en laat Johannes de Doper in de gevangenis zitten, staat een discipel niet toe om zijn vader te begraven, stelt een Romeinse officier boven het volk Israël en twist openlijk met de geziene en vrome Farizeeën…
De dienst in de synagoge te Nazareth loopt uit op een mislukking. Daarna zegt Hij dat het voor wijzen en verstandigen is verborgen, maar aan kinderen wordt geopenbaard. Hij houdt een 'harde' rede in de sjoel te Kapemaüm… en de mensen lopen weg! Hij vraagt zelfs Zijn discipelen of ze ook graag weg willen gaan!
Hij laat Johannes rustig onthoofden en trekt er zich schijnbaar niets van aan, laat zich zalven door een vrouw (!). Hij zegt dat Hij geen vrede op aarde komt brengen, maar zwaard en verdeeldheid.
Er is een diepzinnig joods gezegde: 'Als God op aarde woonde, zouden de mensen iedere dag alle ruiten bij Hem ingooien'. Het is nog erger: Nazareth wierp Hem uit vanwege de haat; de streek Galilea vanwege het ongeloof; Chorazim, Bethsaïda en Kapernaüm wegens hun onbekeerlijkheid. Mogelijk kijkt Hij daarom achterom en laat dan horen: een Zaaier ging uit om te zaaien. Dit blijkt het resultaat!
Samaria ontving Hem niet door Zijn fanatisme, Gardara vroeg Hem om weg te gaan (het ging om vijf ton: al die kostbare varkens!), en als laatste: de stad Jeruzalem wilde Hem niet!
In de Bergrede doet Hij ons de schouders ophalen door armoede, treurnis, vervolging en zelfs smaad zalig te prijzen. Wij willen liever reageren met geweld, dan dat wij met zegen en liefde moeten antwoorden.
Zijn nederigheid en offerbereidheid wordt aanstootgevend. Hij wordt door de familiekring krankzinnig verklaard. De schare zegt: 'Hij is bezeten'. De schriftgeleerden: 'Hij heult met de overste der demonen'.
De joden vertellen Hem verschrikt dat Pilatus offeraars (nog wel Galileeërs!) heeft vermoord bij het altaar. Zijn commentaar is: 'Je moet je bekeren'. Dit is gewoon verbijsterend! Deze rigoreuze boodschap van offer en zelfovergave stond niemand aan: Hij werd gehaat en eindelijk doodgekeken!
'Wie niet voor Mij is, is tegen Mij.'

S. J. Seinen, Vroomshoop

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen