Kerknieuws

BEROEPEN TE:
Putten (wijkgem. 4): H. Russcher te Oud-Beijerland
Zeist: C. Blenk te Delft
Houten: H. Zweistra te Leerbroek
Oene: J. Maas te Oud-Beijerland
Wapenveld: H. Russcher te Oud-Beijerland

BEDANKT VOOR:
Maassluis: G. Lustig te Noordeloos

AFSCHEID DS. L. SCHAAP VAN GIESSENDAM/NEDER-HARDINXVELD
Op zondag 5 september jl. nam ds. L. Schaap in de middagdienst afscheid van wijkgemeente 2 'Noord' van de hervormde gemeente Giessendam/Neder-Hardinxveld. Na een periode van 5 jaar en bijna 5 maanden vertrekt de predikant naar de hervormde gemeente Strijen. Voor zijn afscheidspreek had ds. Schaap als tekst gekozen Hebreeën 13 : 20 en 21. Hierin komt de schrijver tot een samenvatting en de climax van zijn brief die hij geschreven heeft aan de christen-joden die door de vervolgingen en verdrukking soms moedeloos en vertwijfeld voortleven, om deze erop te wijzen dat ze in de hand zijn van de God des vredes. In hun ogen was God geen koning over hen. De vrede is van de aarde geweken. God is geen vredevorst maar een God van de wraak. De schrijver van de brief zegt tegen hen maar ook tegen ons ik ben voor jullie en geef u mijn vrede die door de Heere Jezus Christus verworven is, door Zijn lijden op aarde en is in het graf ingegaan, die ook opgewekt is door de God des vredes. De door Jezus Christus verworven vrede met God is de enige grond voor ons behoud. God in de hemel schenkt deze vrede niet aan vrome mensen maar aan zondaren. Alles van Hem en niets van ons. Alleen door het bloed van de Grote Hogepriester Jezus Christus is onze schuld betaald en mogen we pleiten op het verbond wat de God des vredes met ons gesloten heeft. Gemeente nu heb ik samen met anderen u vele malen mogen verkondigen dit evangelie, maar ook de waarschuwing laten horen wat doen we met de woorden van vrede met God. Want in dit leven tussen de wieg en het graf moet de beslissing vallen. En ieders levensweg heeft een einde en loopt uit op een eeuwig leven bij de God des vredes of als we aan de boodschap voorbij gaan en niet luisteren naar zijn liefdevolle aanbod dan volgt de eeuwige dood. Daarom klinkt nog steeds de oproep zich te bekeren met de waarschuwing om niet te gaan op weg van de ongerechtigheden. Dat mocht ik hier doen achter de grote dienaar Jezus Christus, in wiens schaduw we niet kunnen staan, die de blijde boodschap op de volmaakte wijze gebracht heeft. Maar ook scherpe en krachtige waarschuwingen deed horen en dat de God als Heer van ons leven en daar Zijn rechten daarop doet gelden. Zo mogen we ieder persoonlijk als een arme zondaar komen tot de God des vredes, wat een onverdiende liefde, het is wel het enige fundament van u jouw en mijn behoud. Ook spreekt de tekst over groei en rijping in het geloof in de God des vredes. Deze groei komt voort uit Hem, de bron des levens, die volmaken u, jouw en mij in woorden en werken. Dus niets uit ons maar alles uit Hem en dan de vraag leven wij zoals Hij leefde, sprak en werkte? Dan moet ons antwoord zijn nee, van ons zelf zijn we boos en egoïstisch . En we moeten leren om onszelf weg te cijferen en dan alleen uit dankbaarheid goede werken te gaan doen. We zijn zo vaak op het verkeerde spoor. Als een gearriveerd christen. Alleen als er in het gebed een levend contact met de Eeuwige Hogepriester Jezus Christus is dan kunnen we de weg door het leven aan en is de toekomst zeker voor u in Hardinxveld-Giessendam en voor mij daar met de gemeente Strijen. We behoeven dan niet van het misschien door het leven te gaan, maar mogen leven vanuit de volheid en met de zegenbede uit de tekst in het leven staan en een zekere toekomst ligt dan voor ons.
Na de preek sprak ds. Schaap een dankwoord tot diverse colleges, instanties en de gemeente, waarna afscheidswoorden werden gesproken door burgemeester A. Noordergraaf namens de burgerlijke gemeente, ds. R. W. de Koeijer namens de classis Alblasserdam, de ring Hardinxveld en de collega's en namens de kerkenraden en gemeente ouderling A. van Dommelen. Op zijn verzoek zong de gemeente de scheidende predikant Psalm 121 : 1 en 4 toe. Na de slotzang sprak dominee voor het laatst als eigen predikant de zegen uit over de gemeente.

AFSCHEID DS. VAN BENNEKOM VAN HILVERSUM
Na een ambtsperiode van ruim vijf jaar nam ds. T. W. van Bennekom in de middagdienst van zondag 5 september in de Grote Kerk afscheid van de hervormde gemeente van Hilversum, wijkgemeente Centrum.
Voor de dienst werd de predikant toegezongen door de kinderen van de zondagsschool. Aansluitend sprak ds. Van Bennekom woorden van afscheid aan diverse instanties en personen.
De tekst van de afscheidspreek was Handelingen 20 : 32: 'En nu broeders, ik beveel u Gode (Kurios) en het woord van Zijn genade, dat Woord is machtig u op te bouwen en u een erfdeel te geven onder de geheiligden'.
'Afscheid nemen is elkaar groeten en groeten geeft iets van herkenning; je hebt iets met elkaar gedeeld. Voor Paulus geldt dat in deze tekst heel bijzonder. Hij is op weg naar Jeruzalem en komt in Milete. Hij zendt boodschappers naar Efeze, met de vraag of de broeders naar Milete willen komen om afscheid te nemen. In zijn afscheidswoord refereert Paulus aan het verleden, spreekt over het heden en richt de blik op de toekomst. Sprekend tot de afvaardiging uit Efeze ziet Paulus de gemeente daar voor zich in al haar geledingen. Ds. Van Bennekom ziet de gemeente waar hij afscheid van neemt: de jongeren, de verdrietigen, de twijfelaars en ook de afhakers. Paulus beveelt de gemeente Gode. De scheidende predikant weet dat ook hij de gemeente van Hilversum bij God kwijt kan, omdat God zijn gemeente liefheeft. Jezus heeft zich vernederd tot in de dood. Hij heeft Zichzelf vernietigd, is gestorven maar ook opgewekt. Dat alles voor zondaren, voor een zondige gemeente. Opdat voor de Kurios, de Koning der koningen, zich alle knie zal buigen. Het is genade dat we het Woord hebben. Dat woord wil genade geven. Genade is nodig voor ter dood veroordeelden. 'De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem…' Dan gaat de deur van de dodencel open; vrijspraak wordt gegeven. Dan ben je bekeerd en bouw je op het enige fundament: Jezus Christus. God geeft niet alleen een Fundament. Hij bouwt daar ook Zijn kerk op. Groei in het geloof. Dat is: steeds meer van jezelf leren kennen en steeds meer van God leren kennen.
De predikant riep de gemeente op trouw naar de kerk te komen. Daar wil de Geest werken. Daar wordt u opgebouwd in het allerheiligst geloof. Zware wolven zullen komen, vooral hier onder de rook van Amsterdam: secularisatie, verstoring van de eenheid, consumptief ingesteld zijn, zelfs in kerkelijke zaken. Dan wordt het donker. Maar als in de kerk Zijn Woord mag opengaan, dan licht de dag. Dat Woord bouwt op en geeft een erfdeel onder de geheiligden; de afgezonderden. De zondaren die bij Jezus geweest zijn. Armen en nooddruftigen worden gewassen en gereinigd door Zijn bloed. Een erfdeel onder die geheiligden. Het wijst ook op het Vaderhuis hierboven, waar Zijn gemeente naar op weg is.
Paulus en de ouderlingen knielen neer, onder tranen. Emotioneel? Ja, want als we elkaar echt hebben ontmoet, dan doet een afscheid iets. Paulus roept ze bij het afscheid 'sjalom' toe. Tot ziens in Jeruzalem; het Jeruzalem hierboven. Met allen die de verschijning van onze Heere Jezus hebben liefgekregen, in onverderfelijkheid.
Na de dienst werd de scheidende predikant toegesproken door de scriba, ouderling Tanghe.

AFSCHEID DS. A. VAN VUUREN VAN ZOETERMEER
De dienst is gehouden op zondag 5 september 1999 in de Morgensterkerk te Zoetermeer. De gelezen bijbelgedeelten waren 1 Samuël 15 : 1-11a en 20-30. Het thema van de dienst was: God is getrouw. Zijn plannen falen niet.
Op het eerste gezicht is er inderdaad sprake van een probleem. In vers 11 staat dat het God berouwt, en in vers 29 staat dat God geen berouw kan hebben. Dat spreekt elkaar tegen. Hoe zit dat nu: is God de Veranderlijke, of is Hij de Onveranderlijke? Kun je niet op Hem aan? Of is Hij standvastig, onveranderlijk trouw aan Zijn Woord?
Er is sprake van berouw, dus van een zekere veranderlijkheid. In het verleden is dat vaak afgedaan door te zeggen dat dit 'een mensvormig spreken over God' is. De Griekse wijsgeer Philo vergeleek het met een arts, die soms uitspraken doet om de genezing van een patiënt te versnellen. Maar zo is het niet. Vers 11 is boordevol emotie. Het is een heftige reactie van God: Saul wordt afgedankt! Dat lijkt hard, maar dat is het niet. Het is geen opwelling. Saul heeft het ernaar gemaakt.
Uit 1 Samuël 15 blijkt Gods geduld. Saul krijgt een herkansing. God geeft hem de opdracht om het volk van de Amalekieten uit te roeien. Dat was geen moeilijke opdracht voor Saul. Het is als bij een examen: als de kandidaat zenuwachtig wordt, gaat de examinator terug naar de eenvoudige basis om hem op zijn gemak te stellen. Want dat Amalek uitgeroeid moest worden, wist elke jood. Die opdracht had het volk in Deuteronomium 25 duidelijk gekregen. Het is geen opdracht tot het afslachten van een volk, of zoals Marcion noemde: een volkerenmoord. Nee, het is een heilige oorlog! Ook alle bezit, al het vee moest worden weggedaan. Israël mocht er niet beter van worden. Zo'n ban-oorlog is een signaal voor de vijanden van God, een verwijzing naar het eindoordeel.
Er klinkt verdriet in door als de Heere God zegt dat Hij berouw heeft. God heeft terdege berouw. Maar het karakter van dit berouw is anders dan het berouw van een mens. Volgens Van Dale is berouw droefheid, spijt, met een verlangen naar beterschap. Dit berouw van een mens, zoals Job dat kende, gaat over het falen van de mens. Die droefheid is een droefheid naar God. Hebt u dat weleens? Berouw over uw drift, over uw ongelovige twijfel, over uw zondige begeerte? Over uw zondaar-zijn? Aan zulk berouw moet de Heilige Geest te pas komen. En dan moeten we niet gaan vragen: is het wel diep genoeg? De vraag is: is het écht berouw. Saul heeft alleen spijt over de gevolgen van de zonde. Niet over de daad zelf. Het kenmerk van echt berouw is dat je je schaamt voor de Heere God. Dat je bedroefd bent om wat je Hem hebt aangedaan. En dan komt er ook ruimte voor Zijn vergevende genade. Zo iemand wordt zalig. Berouw is niet de grond voor de vergeving: dat is het werk van de Heere Jezus Christus. Daar mag je op vertrouwen: dat God je je zonden vergeeft op grond van Zijn werk.
Het berouw van de Heere God heeft een ander karakter. Want God is niet zondig. Hij is volmaakt. Toch is er wel sprake van een verandering van Zijn handelwijze. Dit berouw van God is verdriet over Saul en zijn daden. Nu gaat Hij handelend optreden. Meestal pakt Gods berouw positief uit. Bijvoorbeeld toen Mozes voor het volk in de bres sprong, nadat zij het gouden kalf hadden gemaakt. Of toen de Ninevieten zich bekeerden op de prediking van Jona. Het berouwde God, en zij werden behouden. Dat is ook een troost. Dit is de weg waarlangs God Zijn volk genade schenkt. Wees daarom maar blij dat er sprake kan zijn van Gods berouw, die reageert op ons handelen. Dit berouw van God hoort bij Zijn Wezen, bij Zijn deugden. Het is zelfs een belofte, een pleitgrond (Joël 2).
God krijgt geen berouw zoals mensen berouw kunnen krijgen. Sinds de zondeval is er veel berouw. Mensen hebben vooral berouw van het goede. U zegde toe te helpen, maar kreeg daar later spijt van en verzon een uitvlucht. Dat soort berouw. Maar zo is God niet. In die zin is Hij onveranderlijk. Hij kan niet liegen. Dus is er geen sprake van een tegenstelling. God heeft berouw (vers 11), maar hij blijft getrouw (vers 29). In Hem hebben we een hemelse Vader om tegen aan te leunen. Het is niet als een verkering tussen een jongen en een meisje: het ene moment beloven ze elkaar trouw, een paar weken later is het uit. Nee, God is onveranderlijk. Brood en wijn zijn de tekenen van Zijn eeuwige trouw. Zo bezien is er geen beter afscheid denkbaar. De ene voorganger gaat, de andere komt, maar Gods werk gaat door. In de 'Overwinning' blijkt dit al: de nieuwe vertaling is hier beter: de Onveranderlijke. Daarom, hoe de weg ook leidt: de taktiek dient Zijn strategie. In dat geloof kunnen we gerust elkaar loslaten. En in dat vertrouwen leg ik in Zoetermeer de herdersstaf neer.
In een persoonlijk woord sprak ds. Van Vuuren zijn dank uit, bovenal jegens God: de Heere was goed. Zijn Naam zij geloofd en geprezen. Zijn afscheid van Zoetermeer vergeleek hij met een struikje in de pastorietuin. Bij de komst naar Zoetermeer was het een klein struikje. Dit jaar moest de struik er echter uit, omdat hij het licht in de studeerkamer benam. Deze struik moest met veel geweld uit de grond worden gehaald. Zoveel moeite kost ook het afscheid van Zoetermeer.
Ds. Van Vuuren werd toegesproken door ds. A. A. A. Prosman namens de classis Zoetermeer, de ring Bleiswijk, het ministerie van predikanten en als consulent. Ouderling N. den Hoed sprak namens kerkenraad en wijkgemeente van de Morgensterkerk. Het predikantsgezin werd toegezongen Psalm 99 : 8.

AFSCHEID DS. J. DE WIT VAN BABYLONIËNBROEK EN HILL
Na in de morgendienst afscheid te hebben genomen van de Bethel-gemeente in 's-Hertogenbosch. was in de middagdienst op 22 augustus de beurt aan de hervormde gemeente van Babyloniënbroek en Hill. Ds. De Wit bepaalde zijn gehoor bij de woorden van Mozes in zijn afscheidsredenen, Deut. 30 : 19b: Kies dan het leven. Elke dag maakt ieder mens ontzaglijk veel keuzes, bewust of onbewust. Soms zijn keuzes diep-ingrijpend, en komen ze alleen tot stand na veel afwegen. De keuze om Babyloniënbroek na goed negen jaar te verlaten was eigenlijk geen keuze. Er was geen rationele afweging mogelijk. 'God riep, en ik had maar te gaan'. Iets dergelijks zien we ook in het tekstwoord: de keuze waartoe Mozes oproept, is ten diepste geen keuze, als gevolg van een rationele afweging. Een keus geeft ook altijd de mogelijkheid om tussen ten minste twee zaken te kiezen. Hier is geen keuze. Kies het leven wil zeggen: je bent in de dood. Je kunt niet kiezen tussen leven of dood.
Je hebt al gekozen. Maar deze keuze is niet onomkeerbaar. God stelt er Zijn keuze. Zijn verkiezend handelen tegenover. Hij heeft Zich in Christus een gemeente tot het eeuwige leven verkoren. En daarom dringt Hij nu aan om Hem te kiezen, die van Zichzelf zegt: Ik ben Het Leven. Het leven kiezen, is weten gekozen te zijn. Dat heeft God al heel jong tegen je gezegd: bij je doop. Daar heeft Hij gezworen je het leven te willen schenken. Mozes spreekt tot de verbondsgemeente: Kies het leven. En dat is waarachtig gemeend van Gods kant. Zo Ik lust heb in de dood van de zondaar! Maar daarin heb Ik lust, dat de zondaar zich bekeert en leeft! Wee die mens, die om Gods keus heen wil gaan! Wee die mens, die op deze grote zaligheid geen acht geeft.
Na de dienst werd ds. De Wit en zijn gezin toegesproken door burgemeester F. Mostert van de gemeente Aalburg, consulent K. Groenendijk namens classis en ring en ouderling-kerkvoogd Adr. Straver Jzn. namens de gemeente.

BEVESTIGING EN INTREDE DS. J. DE WIT IN JAARSVELD
Na een vacaturetijd van nog geen drie maanden ontving de hervormde gemeente van Jaarsveld weer een nieuwe predikant.
In de morgendienst bevestigde ds. D. M. van de Linde uit Gorinchem ds. De Wit, gekomen van Babyloniënbroek en Hill, met de woorden van Johannes de Doper: Die de bruid heeft is de Bruidegom. Het gaat in onze wereld om de kijkcijfers, de verkoopcijfers. Trekt het publieke net meer kijkers dan de commerciëlen, dan doen ze er van alles aan om dat om te draaien. Want meer publiek is meer reclame-inkomst. Het is het model van het concurrentiedenken. Dat zit in ons ingebakken. De leerlingen van Johannes de Doper dachten ook zo. Als een verwijt klinkt het: zij gaan allen tot Hem. En dan gaat de Doper uitleggen, dat dat nu juist goed is. Dat hij daar blij om is. Dat was zijn taak nu juist, om de mensen op Hem te werpen, naar Hem te verwijzen. Hij heeft dus juist groot 'succes' met zijn prediking.
Toegespitst op het kerkelijk vlak: de verleiding van het concurrentiedenken zit er ook in de kerk in. Die dominee moeten we hebben. Daar lopen de zaken goed, want daar hebben ze elke week iets nieuws. Of juist: in die gemeente gaat het goed, want daar blijft alles bij het oude. En ondertussen vergeten we waar het om gaat: om de bruidegom. Om de bruid bij de bruidegom te brengen. Voor de prediker is het ook een geweldige verleiding om belangrijk gevonden te willen worden. Om te willen groeien. Maar een ambtsdrager, een gemeentelid, moet niet wat anders willen doen dan God hem/haar te doen geeft. En dat is: mensen bij Jezus brengen. Vriend van de Bruidegom zijn. Daarbij geeft God aan ieder gaven. Die moet je dus niet minachten, maar gebruiken.
In de middagdienst deed ds. De Wit intrede met de woorden uit 1 Joh 1 : 1-4: Getuigen en verkondigen, opdat er gemeenschap zij en blijdschap vervuld worde. Getuigen kan soms best lastig zijn. Je bent bang om te vertellen wat je gezien en gehoord hebt, omdat de gevolgen van dat vertellen niet zo mooi zijn. Toch is Johannes een getrouw getuige van wat hij gezien en gehoord heeft. Hij verkondigt het aan de mensen, opdat zij gesterkt zullen worden in het geloof. Dat ze leren, dat Jezus Christus werkelijk op deze aarde geleefd heeft en gestorven is. Dat de hemel zich met de aarde bemoeit. Verkondigen wil in de eerste plaats zeggen: feiten doorgeven. Maar dan niet als een nieuwslezer, die uiteindelijk geen boodschap aan de boodschap heeft. Verkondigen wil zeggen: de heilsfeiten doorgeven. En dan wel zo, dat het eerst door je eigen ziel is heengegaan. Dat je ten volle betrokken bent op de boodschap.
Getuigen en verkondigen kun je ook niet losmaken van elkaar. Getuige-zijn is heel persoonlijk. En je bent al gauw een 'Lichte dominee', als je een getuigenis geeft. Laat dat maar aan de evangelischen over. En verkondigen is meer dan een dogmatische verhandeling geven, hoe smeuïg ook gebracht. Dan ben je al gauw een 'zware dominee', als je het hebt over de noodzak van wedergeboorte en bekering.
Maar beide zijn noodzakelijk. Getuigen en verkondigen zijn op elkaar betrokken. Zo ontstaat er gemeenschap. Dit bouwt de gemeente. En dit geeft vervulling van blijdschap.
Na de dienst werd ds. De Wit toegesproken door burgemeester Schakel van de gemeente Lopik, consulent ds. Kommers uit IJsselstein en ouderling Ruitenbeek namens de gemeente.

GEREF. BOND AFD. FRIESLAND
De afd. Friesland van de Gereformeerde Bond in de Ned. Herv. Kerk hoopt op D.V. woensdag 29 september a.s. haar eerste bijeenkomst/ontmoetingsavond van dit seizoen te houden in het gebouw 'It Mienskip', Smitswei 1, te Twijzelerheide. Ds. J. den Admirant uit Hoogeveen, hoopt dan te spreken over het onderwerp: 'Wat is er nieuw aan het nieuwe verbond?'
Het onderwerp zal aan de hand van verschillende bijbelgedeelten behandeld worden. De lezing zal enigszins het karakter hebben van een bijbelstudie.
Vanzelfsprekend zijn alle leden, maar ook belangstellenden, van harte welkom.
De aanvang van de bijeenkomst is 19.45 uur.

CURSUS LATIJN IN EDE
Op zaterdag 18 september start de cursus Latijn opnieuw in Ede. De THGB verzorgt in het gebouw van de Christelijke Hogeschool Ede een basiscursus (en vervolgcursus) Latijn. De werkwijze is klassiek. Inhoudelijk wordt aandacht besteed aan het kunnen lezen van teksten uit de vroege kerkgeschiedenis. De basiscursus bestaat uit 10 lesdagen van 10.30 tot 13.30 uur; kosten ƒ 250,–. Nadere informatie en opgave: 0318-696300 of thgb@che.nl.

GEREFORMEERDE BOND AFD. BOSKOOP
Op D.V. woensdag 22 september a.s. zal voor de afdeling Boskoop van de Gereformeerde Bond ds. G. D. Kamphuis uit Amstelveen (buitengewone wijkgemeente) een inleiding houden met als onderwerp: Artikel 26 van de belijdenis des geloofs: Van de enige voorbidding van Christus, schriftlezing: Hebreeën 8.
De bijeenkomst zal worden gehouden in Hervormd Kerkelijk Centrum 'De Brug' (naast Ned. herv. kerk). Kerkplein 5 te Boskoop. Aanvang om 20.00 uur. Na de pauze is er gelegenheid tot het stellen van vragen. Iedereen is van harte welkom.

BOND VAN NED. HERV. VROUWENVERENIGINGEN OP G.G.
Op D.V. donderdag 30 september houdt de Bond van Nederlandse Hervormde Vrouwenverenigingen op Gereformeerde Grondslag haar jaarlijkse bondsdag in de Veluwehal te Barneveld. De dag begint om 10.00 uur en eindigt om 15.15 uur.
Over het thema van deze dag 'Een wisselende eeuw, een eeuwige God', zal prof. dr. W. H. Velema een lezing houden, getiteld 'Al wisselen de eeuwen, God blijft Dezelfde', gevolgd door prof. dr. A. van Nieuw Amerongen, die het onderwerp 'En de wereld gaat voorbij' zal uiteenzetten.
's Middags is er een forumdiscussie waaraan beide sprekers en dr. P. J. Visser zullen deelnemen. De laatste zal de dag besluiten met de meditatie 'En de wereld gaat voorbij'. Het forum staat onder leiding van de presidente van de bond, mevr. M. H. Guijt-Guijt. Muzikale medewerking wordt verleend door mevr. H. van Eijsden-Keizer, dwarsfluit. De samenzang wordt begeleid door dhr. F. J. Berkhoff, orgel.

CHRISTELIJKE HOOGESCHOOL EDE: 50% MEER DEELTLJD
De Hogeschool startte deze week het nieuwe studiejaar met 2650 studenten. Dat zijn er honderd meer dan vorig jaar. Die groei wordt vooral veroorzaakt door de deeltijdopleidingen. Naast de nieuwe deeltijdopleiding Pabo groeiden ook de deeltijdopleidingen: Maatschappelijk Werk en Dienstverlening, Sociaal Pedagogisch Hulpverlening, Verpleegkunde en Godsdienst-Pastoraal Werk. Landelijk blijken het deeltijdonderwijs en de combinatie van leren en werken ook duidelijk in opmars te zijn.
De deeltijdsopleidingen vormen een verrijking voor de Hogeschool. Er zijn drempelloze over stapmogelijkheden van voltijd naar deeltijdonderwijs. Meer onderwijs op maat voor meer categorieën studenten. Overigens wordt ook in het voltijdonderwijs meer op maat gesneden. De vooropleiding van studenten biedt mogelijkheden voor vrijstellingen en verkorting van de leerroute.

Communicatie
In september 2000 hoopt de Hogeschool te starten met een achtste opleiding: Communicatie. De 'oude' ESJ heeft een aantal jaren bestaan als opleiding Journalistiek en Voorlichting. Nu worden dat een opleiding Communicatie en een opleiding Journalistiek. Er zijn raakvlakken tussen beide opleidingen, maar de verschillen zijn dermate groot, dat een splitsing in twee zelfstandige opleidingen zeer wenselijk werd geacht. De afstudeerrichting Voorlichting wordt als Overheidscommunicatie, naast Bedrijfscommunicatie en Marketingcommunicatie in de nieuwe opleiding onder gebracht.
De Hogeschool is blij rnet de toewijzing van deze opleiding en zal over deze nieuwe loot in het lopende studiejaar meer nieuws naar buiten brengen.

Huisvesting
Het in 1997 gereedgekomen en vernieuwde gebouw aan de Oude Kerkweg kan het aantal studenten nog net bevatten. Ook dat is een positief gevolg van de verschuiving van voltijd naar deeltijdonderwijs. De docenten die tot eenzelfde opleiding behoren, zijn nu bij elkaar in eenzelfde vleugel van het gebouw gehuisvest. Ook hierin maatwerk: met passen en meten worden de ruimtes maximaal benut.

Millennium-proof
Bestuursvoorzitter ds. P. Vermaat vroeg zich bij de opening van het academisch jaar af, of de CHE millennium-proof is. Hij sprak naar aanleiding van 1 Thessalonicenzen 5 ('de dag des Heeren') over de christelijke toekomstverwachting. Blijvende bezinning op de Heilige Schrift is nodig en vanuit die bezinning wil de CHE ook het komende jaar de vele activiteiten ter hand nemen ala Christelijke Hogeschool, staande in de traditie van de Reformatie.

UITZENDING GERTJAN KAMPHORST
Gertjan Kamphorst werd uitgezonden om aan boord van de Doulos te gaan werken. De dienst is gehouden op zondag 29 augustus 1999 in de Ichthuskerk te Zoetermeer.
De gelezen bijbelgedeelten waren: Psalm 115 : 1-8, Jesaja 52 : 7-12 en Romeinen 10 : 8b-17. Het thema van de dienst was: Gaan in gehoorzaamheid. Voorganger was ds. A. A. A. Prosman.
Psalm 115 is een aanklacht. Een aanklacht tegen de afgoden: zij hebben een mond, maar spreken niet; zij hebben ogen, maar zien niet. Enzovoorts. Zulke afgodsbeelden zullen er op veel plaatsen in Israël geweest zijn. We moeten wel bedenken dat de dichter hier geen karikatuur tekent om de afgoden belachelijk te maken. Nee, het is een vlammend protest tegen die afgoden.
Romeinen 10 lijkt op het tegengestelde van Psalm 115. In Psalm 115 is sprake van starheid, terwijl Romeinen 10 vol beweging is. In ons tekstgedeelte staan maar liefst vijf werkwoorden. Paulus redeneert terug naar de noodzaak van de verkondiging door gezondenen om te komen tot het aanroepen van de Naam des Heeren.
• Het gezonden worden is heel inhoudsrijk. Het is niet alleen een 'erop uit gestuurd worden' om een boodschap te doen bijvoorbeeld. Het Griekse woord houdt in een gezonden worden met een volmacht. Het gaat vanmiddag ook om die volmacht. Die kan God alleen geven, maar het gaat niet buiten de gemeente om. Gertjan krijgt in deze dienst zijn volmacht, zijn legitimatie: wij als gemeente staan achter je. God Zelf staat achter je. In deze dienst krijg je niet alleen een bepaalde opdracht, maar ook een volmacht: de Heere Jezus Christus heeft je gezonden; Hij is de Eindverantwoordelijke.
Zendingswerk is niet eenvoudig. Dat is het nooit geweest. We mogen ons gezag nergens anders aan ontlenen dan aan die volmacht. Niet aan onze cultuur, onze gewoonten, onze denkbeelden. Vaak is het zo geweest, dat onder het mom van zending de westerse cultuur werd overgebracht. Maar deze cultuur is niet de beste voorwaarde voor het Evangelie om wortel te schieten. Zij roept aversie, afkeer op! Deze volmacht bevrijdt het zendingswerk van een neiging tot verwarring en geeft openheid naar andere culturen.
• Het prediken. Je bent technicus en zult als technicus werken op de Doulos. Je zult niet gaan preken. Wel zul je in allerlei werk worden ingeschakeld, waarbij je de gelegenheid zult hebben om het Evangelie door te geven. Prediken hoeft niet per se een preek van minstens een half uur te zijn. Dit prediken is niet hetzelfde als onderwijs geven, een cursus. In dit laatste wordt een beroep gedaan op ons inzicht. Maar dat is niet het belangrijkste. Bij het Evangelie gaat het niet om ons inzicht. Dit Evangelie is voor de joden een ergernis en voor de Grieken een dwaasheid. Het is onbegrijpehjk. Het prediken is ook niet direct een getuigen van je geloof; dat ligt heel dicht bij je eigen hart. Het prediken komt heel dicht bij het hart van de ander. Beide moet. Ook al is het hart van steen, het is toch het zwakste punt van de mens. Niet het verstand, niet de wil. In het hart leven de vragen, zorgen, angsten, en ook de machten van de duisternis. Door het prediken wordt een mens zich bewust van die leegheid, armoede, donkerheid zonder Christus als Redder. Het prediken gaat van hart tot hart.
• Het horen is vergelijkbaar met de werking van een spons die steeds meer opzuigt. Het is een proces, dat plaatsvindt onder de beademing van de Heilige Geest.
• Geloven. Dat houdt in een overgave aan de Heere Jezus Christus als de levende Heere. Daar komt nogal wat voor kijken. Je ziet Hem immers niet. Dat overgeven kan, omdat er iets bijzonders gebeurt: de vergeving van de zonden. Als dat ervaren wordt, geeft de mens zich over en ontvangt hij rust.
• Het aanroepen van de Naam des Heeren. Daar is vrijmoedigheid voor nodig, anders kan het niet. En die vrijmoedigheid krijg je doordat Hij je zonden vergeeft. Denk maar aan Hanna (1 Sam. 1) en aan koning Hizkia (Jes. 38). Zó is er ontmoeting tussen God en mens en wordt een troost ervaren die God in rijke mate schenkt.
Het gaat ook om onze roeping als gemeente. De zegen aan het eind van de dienst is een uitzending: Gaat heen, de wereld in. Elke dienst is een uitzenddienst. We moeten niet genoeglijk bij elkaar blijven hangen. Er is een taak, een roeping voor de gemeente. Als we teruggaan naar Psalm 115 zien we dat roerloze beeld. Het kan er prachtig uit zien, maar het is morsdood. Ijskoud. Als dat het beeld is van de gemeente… vreselijk! Daarom: onze mond is om te spreken over God. Onze ogen om te zien naar onze naaste. En dat zonder kramp, niet uit fanatisme, maar ontspannen vanuit de vreugde in Christus.
Gertjan, je gaat een lange reis maken. Het zal best wel eens tegenvallen. Misschien zie je veel zegen, misschien weinig. Het leven is als een schip: het kan vervaarlijk slingeren. Laat daarom de Bijbel je houvast zijn, en God je Leidsman. Ga in gehoorzaamheid, en verwacht het van Hem. Wees een zegen voor allen die op je weg geplaatst worden.

🎶🎶🎶🎶🎶 MUZIEK 🎶🎶🎶🎶🎶
Naast de complete Bachwerken, orgelcomposities van Mendelssohn-Bartholdy, Widor en Guilmant – om er maar een paar te noemen, kunnen we nu ook de complete orgelwerken van Johann Pachelbel (1653-1706) op cd's beluisteren. Het label Centaur heeft althans daar een begin mee gemaakt. En daarmee wordt de orgelliefhebber een groot plezier gedaan, want Pachelbel was een componist die een groot oeuvre voor orgel heeft nagelaten, waaraan te weinig aandacht wordt besteed. Zelfs in veel levensbeschrijvingen over componisten wordt weinig of helemaal geen aandacht aan hem geschonken. We kennen wel zijn bijzonder mooie partita's, doch daar bhjft het dan ook zo'n beetje bij. We kunnen nu dus ook kennisnemen van zijn overige orgelwerken. Een voor mij onbekende organist Joseph Payne heeft zich deze klus toegeëigend en met de nu uitgekomen cd's heeft hij daarmee naam gemaakt. Ik ga niet al de door hem opgenomen werken van Pachelbel opsommen. Dat zou te veel vergen. De geef hieromtrent in het algemeen mijn beschouwingen weer. Op cd 1 heeft de organist het Silbermannorgel uit 1741 in Grosshartmannsdorf gekozen, een orgel met een prachtige klank waarover we al eens meer hebben geschreven in het kader van de Bachopnamen. Voor de 2e cd heeft deze organist een uit 1995 daterend orgel in de Lutherse kerk van Houston (Texas) gekozen. Een orgel dat ondanks de wat mindere akoestiek wel goed klinkt, maar de mindere is van de andere orgels; wel laat organist Payne de vele registratiemogelijkheden horen in onder meer de Partita 'Was Gott tut das ist wohlgetan'. Indrukwekkend daarentegen klinkt het Metzler-orgel in de Stadtkirche van Zofingen (Zwitserland), in welke kerk ook nog een koororgel staat met acht stemmen en één stem op het pedaal. Een geheel ander instrument, deftig, vol van klank, is het orgel uit 1744 dat werd gebouwd door Johann Patroclus Möller in de kerk van Büren (Westfalen). Ook hier weet de organist, met name in een tweetal partita's, de gelegenheid te baat te nemen de klankmogelijkheden van het orgel voluit te demonstreren. En dan het oudste orgel van Duitsland, het orgel uit 1500 in de St. Valentius- en Dionysiuskerk in Kiedrich: zo langzamerhand mede door de vele cd's die van dit orgel zijn gemaakt, wereldberoemd. Een orgel van grote importantie. Al met al met een vijfdelige serie met de orgelwerken van, zoals gezegd, een componist die te weinig wordt genoemd. Het aardige van zo'n serie is dat verschillende orgels zijn gekozen. Het spel van Joseph Payne is zeer overtuigend en met grote inzet. De bijbehorende tekstboekjes hadden wel wat uitvoeriger gekund, al worden de belangrijkste gegevens wel vermeld. Ik geef u nog graag de bestelnummers van deze aantrekkelijke serie: Centaur nos. 2304, 2306, 2311, 2352 en 2353 te bestellen in elke goede cd-zaak.
Maarten Seijbel, Elburg

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen