Kerknieuws

BEVESTIGING EN INTREDE DRS. J. ALMA TE WASPIK
Na een vacaturetijd van nog geen drie maanden ontving de hervormde gemeente van Waspik in de persoon van kand. J. Alma uit Waddinxveen zondag 12 september een nieuwe herder en leraar. De bevestigingsdienst werd geleid door de vriend van kand. Alma, ds. G. J. van Beek uit Zevenhuizen (ZH). Als tekst voor bevestiging had hij gekozen Joh. 3 : 29 'Die de bruid heeft, is de bruidegom; maar de vriend van de bruidegom, die erbij staat en naar hem luistert, verblijdt zich met blijdschap over de stem van de bruidegom'. Net zoals bij Johannes neemt de Heere God ook nu nog mensen in zijn dienst. Er was een mens van God gezonden wiens naam was Johannes. Wat was de taak van Johannes? Dat is om de bruid tot de bruidegom te brengen. De gemeente van Christus is namelijk de bruid. En Christus zelf is de bruidegom. Zij maken zich samen op tot de viering van de bruiloft van het Lam. De taak van Johannes was gelegen om het feest voor te bereiden en de bruidsgemeente verlangend maken naar haar bruidegom. Zo mag dat ook gelden voor het werk van de nieuwe herder en leraar van Waspik. Net als Johannes doet hij voorbereidend werk, maakt hij de gemeente van Waspik verlangend. Maar hij blijft de vriend van de Bruidegom en dit vraagt telkens om een stuk zelfverloochening. Toch is er ook sprake van vreugde. Want de vriend van de bruidegom deelt namelijk ook mee in de vreugde van het komen van de bruid tot de Bruidegom. Nadat kandidaat Alma het 'Ja ik van ganser harte' had laten horen, vond er een handoplegging plaats door een viertal predikanten: ds. L. H. Voschezang (Lisse), ds. C. D. Zonnenberg (Waddinxveen-Noord), ds. J. de Jong (Waddinxveen-Zuid) en ds. G. J. van Beek (Zevenhuizen). Namens de gemeente nam de ouderling van dienst, br. J. A. Pruijsen mede deel aan de handoplegging. Na de dienst sprak de burgemeester, mr. R. H. J. van Schayk, daar hij in de middagdienst verhinderd was, namens de burgerlijke gemeente van Waalwijk de nieuwe predikant van Waspik toe. In de middagdienst deed ds. Alma intrede naar aanleiding van 1 Joh. 1 : 7 'Maar indien wij in het licht wande- len, gelijk Hij in het Licht is, zo hebben wij gemeenschap met elkander en het bloed van Jezus Christus, Zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde'. Ds. Alma was getroffen door het woord gemeenschap in de tekst van de eerste brief van Johannes. Want als predikantsgezin is dat ook voor Waspik hun verlangen. Het woord gemeenschap zou je ook kunnen omschrijven als een hartelijke verbondenheid hebben met elkaar. Als gemeente te weten dat je als leden van het ene lichaam van Christus op elkaar bent aangewezen. Wanneer zal er nu sprake zijn van die hartelijke verbondenheid? Dat kan alleen, zo schrijft Johannes, indien we in het licht wandelen. Dat is nu typisch de taal van Johannes. En Johannes schrijft dat de ware geloofshouding wandelen is. Nu hebben we voor waridelen de tijd tegen. In onze tijd rennen en vliegen we alleen nog maar. Maar van onze voorganger de Heere Jezus Christus horen we dat Hij wandelende was in de straten van Jeruzalem. En doordat Jezus geleerd had om te wandelen, had Hij ook oog voor de mensen. Bij onze wandel in het Licht is er ook altijd sprake van schaduw. Bij God is dat anders. Hij is namelijk het Licht zelf en er is bij Hem geen schaduw van omkeer. Ondanks onze schaduw zal de gemeenschap toch tot stand komen omdat het bloed van Christus ons reinigt van alle (Willibrord: elke) zonde. Ds. Alma mocht toen voor het eerst de apostolische zegen op de gemeente leggen. Na afloop werd ds. Alma toegesproken door ds. C. Bos als consulent en namens de ring en classis en tevens door br. S. J. Quist als scriba van de gemeente Waspik. Deze liet de gemeente ds. Alma en zijn gezin toezingen gezang 149 : 3 (gewijzigd). Ds. Alma sprak ten slotte dankwoorden uit, o.a. naar zijn bevestiger ds. G. J. van Beek, zijn vrouw en zijn ouders. Als gemeente mogen we terugzien op rijke diensten, waarin de Heere onze God de eer kreeg.

AFSCHEID DS. P. F. BOUTER VAN OUDEWATER-HEKENDORP
Zondag 26 sept. nam ds. Bouter in de middagdienst afscheid van de hervormde gemeente van Oudewater-Hekendorp. Een gemeente die hij 5,5 jaar heeft mogen dienen. De tekst voor de preek was Filippensen 2 : 12b-13.
Paulus was blij met de gemeente van Filippi. De brief getuigt van zijn dankbaarheid. Zo heeft ds. Bouter ook Oudewater mogen ervaren. Er was trouw in het opgaan onder het woord, er was aandacht voor het Woord, er was onderlinge eensgezindheid. Dat heeft persoonlijk ook wel strijd opgeleverd. Kan het Woord zonder tegenstand zijn? De opening kwam bij het lezen in Handelingen: de gemeenten hadden vrede en werden gesticht en… werden vermenigvuldigd.
Welnu, aan deze gemeente komt toch de boodschap: werkt uws zelfs zaligheid met vreze en beven. Want in een gemeente als Filippi dreigt gevaar. Gevaar van verwaarlozing van eigen innerlijk, zodat we minimumzoekers worden, gemakzuchtig. En daarom komt tot ieder afzonderlijk de boodschap: werkt uws zelfs zaligheid, zodat het goed is tussen God en u. Laat God toe in je gedachtenleven, dan komt er licht over je leven. Dan begint de zaligheid hier en nu.
Wil dat dan zeggen, dat je het zelf moet doen? Vers 13 legt het uit. God is het die begint in je leven. De verkondiging van het evangelie blijft, ook als een predikant vertrekt. Daardoor stroomt de zegen onder u. Laat u in die stroom meedrijven, dan zul je zalig worden. Uit Hem, door Hem en tot Hem.
Na de preek bedankte ds. Bouter allerlei personen en instanties en zelf werd hij toegesproken door ds. Sonneveld namens de classis, door zijn plaatselijke collega, ds. Oosterom, namens de ring en door ouderling W. Seine, scriba van wijk 2, namens kerkenraad en gemeente.
De dienst eindigde met het zingen van de lof van God: Looft God, looft zijn naam alom.

PROMOTIE DS. P. DE VRIES
Op maandag 11 oktober a.s. hoopt ds. P. de Vries, hervormd predikant te Elspeet, aan de Theologische Universiteit te Kampen te promoveren op een proefschrift, getiteld 'Die mij heeft liefgehad'. De betekenis van de gemeenschap met Christus in de theologie van John Owen (1616-1683). Hier volgt een samenvatting van de inhoud:
'John Owen (1616-1683) is één van de grootste theologen die Groot-Brittannië tot dusver heeft voortgebracht. Het onderzoek van De Vries is gewijd aan de gemeenschap met Christus in de theologie van Owen. Er wordt uitvoerig ingegaan op het puritanisme en de gereformeerde orthodoxie om Owens theologische positie te verhelderen. Daarnaast is een uitvoerige schets gegeven van Owens levensloop. Daarbij wordt Owen geplaatst in de context van zijn tijd. Heel Owens theologie wordt in dit onderzoek vanuit het thema van de gemeenschap met Christus belicht. Er worden lijnen getrokken naar zijn visie op het werk van de Heilige Geest, zijn leer van de rechtvaardiging en naar zijn leer van de kerk. Over geen onderwerp schreef Owen met zoveel vreugde als juist over de gemeenschap met Christus. Voor Owen is de gemeenschap met Christus de inhoud en het wederbarende werk van de Heilige Geest de bron van het geestelijke leven. De liefde van Christus is naar Owens vaste overtuiging de enige en volkomen grond die de zaligheid heeft. Deze overtuiging gaf Owen gestalte in de leer van de particuliere verzoening. Zijn streng calvinistische genadeleer heeft zo een sterk christocentrische gerichtheid. Het doel van het geestehjk leven is de verheerlijking van God. Dit verheerlijken van God is een zaak van vreugde. Deze vreugde in God verbindt Owen met de verzegeling met de Heilige Geest. Owens theologie en spiritualiteit is zowel christocentrisch als trinitarisch. Owen tekent Christus als de Middelaar die door de Vader wordt gegeven en door de Heilige Geest wordt toegepast. De leer van de Drie-eenheid vormt voor Owen het hart van het christelijk geloof. Welbewust sloot hij zich hieraan bij de Vroege Kerk. Zijn katholieke instelling komt ook tot uiting in zijn oriëntatie op Augustinus en Anselmus. Owen combineerde op eigen wijze de augustijns-anselmiaanse erfenis met die van de Reformatie. In zijn sterke nadruk op de persoonlijke doorleving van het geloof leren we Owen kennen als een vertegenwoordiger van het puritanisme. In zijn ecclesiologie trok hij andere lijnen dan de Reformatie. Bij hem ligt het uitgangspunt in de gelovigen die onderling overeenkomen God in overeenstemming met Zijn Woord te dienen. Owen aanvaardde onder andere de pluriformiteit van de kerk om zo de geestelijke gemeenschap die alle gelovigen met Christus hebben te onderstrepen. In het laatste hoofdstuk wordt een evaluatie van Owens theologische inzichten gegeven en aangeduid welke betekenis zij in deze tijd kunnen hebben.'

AFSCHEID DS. P. H. VAN TRIGT VAN WAPENVELD
Na een ambtsperiode van bijna zes jaar nam ds. P. H. van Trigt in de middagdienst van zondag 12 september jl. afscheid van de hervormde gemeente Wapenveld.
Teneinde de Woordbediening niet tekort te doen, werd voor de dienst gelegenheid gegeven de scheidende predikant met zijn gezin toe te spreken. Als eerste spreker dankte burgemeester Hoornstra van de gemeente Heerde de scheidende predikant voor zijn activiteiten binnen de gemeente Heerde in het dorp Wapenveld. U verlaat de gemeente Heerde die een karakteristiek mee zou kunnen krijgen als toch nog kerkelijk. U gaat nu naar de gemeente Ede en beide gemeenten hebben als gemeenschappelijk, dat de kerkgang nog groot is, maar ze zijn compleet verschillend; wellicht voor u reden tot deze uitdaging. Met als kernwoorden Romeinen 8 : 38 en 39 wenst hij ds. Van Trigt Gods zegen in de nieuwe gemeente. Vervolgens sprak ds. J. Muller van wijk Zuid namens classis Hattem en ring Wezep enkele woorden ten afscheid. Speciaal accentueerde hij ds. Van Trigt als een dienaar met een grote bewogenheid t.a.v. de nood van de kerk, zowel landelijk als van de meerdere vergaderingen; de nood van de kerk is de nood van de prediking en die nood was u op het hart gebonden. Het was iedere week opnieuw een worsteling om de gemeente te brengen naar de Gekruisigde, maar óók de ópgestane Christus.
Persoonlijk dankte hij voor de ervaring en steun gedurende de periode, dat zij samen, nog langer dan een jaar, mochten optrekken en het Woord van de HEERE iriochten ontvouwen en in het midden van de gemeente neerleggen. Hij gaf ds. Van Trigt als tekst mee Hebr. 13 : 20 en 21.
Ten slotte sprak de scriba van de kerkenraad woorden van dank. Hij stelde, dat wij als gemeente u node zien vertrekken, wetend dat het voor u en uw gezin niet zonder moeite is gegaan. Ook de weg naar Wapenveld was voor u geen weg, die vanzelfsprekend was. Gedurende uw ambtsperiode mocht de prediking in al z'n volheid uitgaan tot jong en oud, opscherpend, vermanend, bemoedigend en vertroostend. Hij bedankte namens de kerkenraad voor de goede contacten, die er mochten zijn met de predikant en zijn gezin. Er mogen goede herinneringen zijn aan u als dienaar van het Goddelijke Woord. Er is een hechte band ontstaan tussen u en de gemeente. Ook een woord van dank aan mevr. Van Trigt, die niet alleen op de achtergrond meeleefde als klankbord, maar die ook intens met de gemeente meeleefde én meewerkte. Ook Paul en Marianne hebben ieder een eigen plekje in de gemeente gevonden. Wij wensen u met uw gezin een goede ingang in de gemeente Ede en een gezegende tijd aldaar. Als gemeente willen wij u en uw gezin staande toezingen Ps. 121  : 1 en 4.
Hierna richtte ds. Van Trigt zich tot enkele personen, overige instanties en tot de eigen gemeente. Bidt zonder ophouden; dat is de beste dienst die wij elkaar kunnen bewijzen. Eén ding wil ik u nog één keer graag op 't hart binden gemeente: hebt genoeg aan het kruisevangelie van Christus; zoekt nooit naar iets bijzonders buiten Hem. De afscheidstekst was gekozen uit Efeze 6 : 17a 'En neemt aan de helm der, zaligheid'. Het is de wens van Paulus, dat de christenen te Efeze en ook elders gewapend zijn met de helm der zaligheid; vandaar dat hij zegt: En neemt aan de helm der zaligheid'. Eerst iets over het beeld van de helm. Een Romeins soldaat droeg ook een helm. Die helm was enerzijds een sieraad en anderzijds vormde hij een bescherming. Paulus zegt in 1 Thess. 5 : 8b: en tot een helm, de hoop der zaligheid. God heeft ons nl. niet bestemd tot toorn, maar tot verkrijging der zaligheid; verkrijging der verlossing. Die helm – hoop – gaf Christus de kracht en de blijdschap om tegen de duivel en zijn rijk te strijden én te overwinnen. En zie, nu heeft Hij die helm ook verdiend voor al Zijn christenen, die Hem hebben lief gekregen en nog zullen lief krijgen. Hij deelt die helm(en) uit en zegt: neemt aan de helm der zaligheid; de helm van de beloofde verlossing van God. De Geest wil ons leren met die beloofde redding van God als met een helm ons hoofd, ons denken, beschermend af te dekken. Dat is nodig, omdat de duivel met zijn demonen onze gedachten wil verblinden voor die hemelse erfenis. Hij trekt een parallel met Mozes in Egypte. En ook Paulus, die hoge woorden over Gods verlossingswerk spreekt, kende de strijd tegen zijn eigen zondige ik en vlees. Paulus zegt: 'Ik weet, dat in mijn vlees geen goed woont'. Toch is Paulus niet verlamd geworden. Hij is zeker van de volkomen verlossing, die de Heere Jezus bewerkt heeft. Zo was het ook in het lijden van Paulus' leven. 'Omdat de Geest hem beschermde kon hij door; ook als hij zwak was in zichzelf.
Geloven wij, dat wij die helm óók nodig hebben en kennen wij de beschermende kracht?
Met name bij een afscheidsdienst is er zo gauw de neiging om bezorgd te zijn. En wat heb je dan nodig om beschermd te worden door de helm van de hoop, de belofte van het verlossende werk van dé Drie-enige God! De Vader zal hen, zelfs de lammetjes, van alle goeds verzorgen.
Indien wij (gekastijde) kinderen zijn, dan zijn we ook erfgenamen; erfgenamen van God en mede-erfgenamen van Christus. 'Die hoop moet ons leed verzachten. Komt, reisgenoten 't hoofd omhoog, want voor hen die het heil van de Heere verwachten zijn bergen vlak en worden zeeën droog.'
Of ligt die helm soms te rusten of te roesten? Lees dan vanavond Efeze 4 nog eens i.v.m. het bedroeven van de Heilige Geest. Die de Heere verwachten zullen de krachten vernieuwen. Job wist op de puinhopen van zijn leven: ik weet mijn Verlosser leeft. Er zijn helaas vandaag de dag heel veel mensen, ook in de kerk, die zich veilig en gerust wanen en zich voeden met een valse bedrieglijke hoop. Wat is het erg, dat mensen de helm der zaligheid laten rusten of roesten, afwijzen en zich wapenen met een helm, die niet beschermt, maar die ondertussen wel wordt aangeboden, ja zeer warm aanbevolen wordt in de 'doe-het-zelf-winkel' van de duivel. Wij mogen de helm dóór het geloof ontvangen en weten hoe wij deze helm moeten leren dragen. En beschermd door deze helm, dat is de ons door Christus Zelf beloofde verlossing, kunnen wij de toekomst hoopvol tegemoet leven. De Heilige Geest zegt: zie op Christus alléén en zie af van uzelf.
Paulus zegt: indien wij alleen in dit leven op Christus zijn hopende, dan zijn wij de ellendigste, de meest ongelukkige, van alle mensen.
En Christus zegt: Zie Ik kom haastig om u te verlossen en de Geest en de Bruid zegge: kom, ja kom haastig Heere Jezus, want Uw komst is het die ons heil, onze verlossing, volmaken zal. Dan zal het óók voor mij zijn, die door U gered bent en uitmonden in: 'Zijn naam moet eeuwig eer ontvangen; men loov' Hem vroeg en spa; De wereld hoor' en volg' mijn zangen, met Amen, Amen na'.