Ambtelijke zorg voor prediking en prediker (4)

Inhoud van de prediking
Over de inhoud van de prediking nog een paar gedachten. Ook dat valt onder de ambtelijke zorg van u die het ambt draagt. Natuurlijk: de dienaren van het Woord. Zij zijn de verkondigers. Ze zijn ertoe geroepen. Maar de ouderlingen, dragen niet minder verantwoordelijkheid. Zij zitten op de leer. En wanneer we er in de kerkenraad over spreken, dan spreken ook de broeders diakenen mee, vanuit hun eigen diaconale gezichtshoek, in bewogenheid en zorg. Mij besluipt nu de neiging om het boekje: 'De Boodschap en de Brug' door te wandelen met u. Daar staan diverse uitstekende bijdragen in. U zou dat van keer tot keer op uw kerkenraad eens moeten bespreken. Het zou naar mijn waarneming een goede vorm kunnen zijn om de verkondiging aan de orde te stellen en de zorg voor prediking en prediker met elkaar te delen. Hier en daar klonken in m'n verhaal ook flarden van dit boekje door.

Ernst
Echte, diep bijbels doorademde verkondiging is geen slag in de lucht. Het is veel meer, veel anders dan een vloed van woorden, uitgesproken door een al of niet bevlogen mens. Ze is ook niet wereldvreemd, ze is ook niet tijdloos. Ze staat in deze wereld, en is gericht op deze concrete mens, op mij. Ze is geladen met een eigen actualiteit. Die gaat uit boven het steeds wisselende nieuws van de krant. En in die eigen actualiteit, de ontzagwekkende realiteit van zonde en genade, van Wet en Evangelie, van oordeel en vrijspraak, van kruis en opstanding, van dood en leven, is de bijbels doorademde verkondiging, verrassend diep, scherp en bevrijdend. Jezus Christus is gisteren en heden Dezelfde en in der eeuwigheid.
We worden niet op een andere manier zalig dan Johannes en Paulus.
Daarom preken we ook de orde van het heil, het werk van de Heihge Geest. Waar de feiten van het heil én de orde van het heil, het werk van Christus én het werk van de Geest, de ondervinding, de ervaring van het geloof, uit de prediking verdwijnen, houden we niets meer over dan de mens, de wereld. Tenslotte houden we niets meer over.

In de verkondiging word ik – hoe de prediking ook op de gemeente is gericht, haar uiterste spits heeft ze in de meest persoonlijke aanspraak – steeds weer gezet in de laatste ernst van de eeuwigheid, in de laatste ernst van de ontmoeting met God! Ook vandaag klinkt daar de diepste ondertoon van echt bijbelse prediking.
Ik word ontdekt voor God. Want het gaat in het komen tot Christus zonder twijfel om ontdekking aan onszelf. Nee, dat staat nooit los van de ontdekking van Christus, nooit los van de toom en de barmhartigheid van de Vader.
In ontdekking en bedekking gaat het om mijn ziel, maar niet minder om dit mijn leven, dat ik elke dag leid, om mijn ziel en om mijn lichaam. Om de omgang met God en om het leven met mijn naaste. Daar sta ik als hele mens, als totale mens, in de ontmoeting met de levende God! En dat geeft aan de verkondiging een diepe, heilige ernst. Daarom moet de gemeente door de meest liefelijke nodiging of door de schrik des Heeren tot het geloof worden bewogen. De vraag is of deze aspecten onder ons nog steeds voldoende, krachtig en overtuigend hun plaats hebben en houden. 'Zielen die in het duister leven zijn verloren' (George Mc Donald) De schrik des Heeren geeft aan de prediking een heilige klem, een indringende ernst, een heilige vaart. Het zet de verkondiging in het perspectief van leven en dood, oordeel en vrijspraak, rechtvaardiging en heiliging. 'Wij dan wetend de schrik van de Heere', daar hebt u weer dat doorschenen worden, dat transparant worden, tot op God: Zijn schrik! En… de liefde van Christus dringt ons. Nu transparant tot op de liefde van Christus. Zonder deze liefde en vaart door de Geest is de prediking steriel en droog.

Dienst van de verzoening
Schrik en liefde dat is de setting van de prediking als dienst van de verzoening. 'Wij dan wetend de schrik van de Heere' en 'de liefde van Christus dringt ons'. Dat Woord van de verzoening heeft God in ons gelegd. Hij heeft het aan ons toevertrouwd, zodat we er helemaal in staan. Naar een woord van Luther is het: studeren, de stof inademen. Er helemaal op betrokken zijn. Zo zijn wij dan gezanten van Christus' wege alsof God door ons bade: wij bidden van Christus' wege, laat u met God verzoenen. Daar kun je geen methode opleggen. Alleen de levende tegenwoordigheid van God in Christus, die door de adem van Zijn Geest het bloed van Christus doet druppen op de verslagen harten tot vergeving van de zonden, is hier de kracht van de prediking. Het is de kracht van 't Woord en van de Geest die mensen die de vraag naar de verzoening met God helemaal niet stellen, toch met die vraag confronteert. Die vragen komen niet uit onszelf op. Ze worden ons van de andere kant gesteld.
'Vreugdevol, maar ook hoogst ernstig, kan de bediening der verzoening worden genoemd, die aan elke prediker van het Evangelie is toebetrouwd. Het gaat om niet minder dan een bekendmaken van het heilgeheim van de Drie-enige God, gestructureerd met de oproep tot bekering en geloof, (dr. C. A. van der Sluijs).
Dat is ten volle Gods verkiezende genade! Hier komen Gods beloften in het juiste kader: het woord van de verzoening, dat rust in het bloed van de verzoening, en dat opkomt uit het welbehagen van God. Zo krijgt de prediking haar kracht. Ze werft en ze oordeelt, ze werpt neer en ze richt op. Ze is Christus-prediking of ze is de naam verkondiging niet waard.

In Hem is God nabij gekomen.
In ons vlees, dat is in onze crisis, in onze diepte, in onze nood, in onze werkelijkheid, in onze moderne eenzaamheid en worsteling.
Het Woord is vlees geworden en is onder gekomen. En van Hem en over Hem gaat het Woord uit, juist ook vandaag. Een woord, het Woord, voor mensen in crises en vergulde armoede, onthullend en bevrijdend. Gods woorden hebben kracht, zeggingskracht, ze zijn 'Geest en leven'. Hij is niet ver. Nabij u is het Woord, in uw mond, in uw hart, in uw Bijbel. Verkondig het. Wij zaaien voort. Soms onder tranen. Maar van tijd tot tijd is er ook de heilige vreugde in het Woord, in de God van het Woord.

Ten slotte broeders een woord van de bekende zendingsman William Carey. 'Vraag w grote dingen aan God en… verwacht dan ook grote dingen van God'. Door de dwaasheid van de prediking maakt Hij zalig degenen die geloven.

G. D. Kamphuis, Amstelveen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen