Globaal bekeken

In De Gezinsgids troffen we onderstaande bewerking van het Lutherlied ('Een vaste burg is ons de Heer') van de hand van mr. H. J. Koenen (1809-1874), die behoorde tot de Amsterdamse Reveilkring, een bewonderaar van eigentijdse verwante dichters als Da Costa en De Clercq:

• Een vaste burg is ons de Heer',
Een veilig schild en wapen;
Al stormt de nood ook nog zozeer,
Wij kunnen rustig slapen
Hoe groot de helmacht is,
De vorst der duisternis
Zal door zijn grimmig woên
Gods volk geen hinder doen;
De Heer' zal hem bedwingen.

Wie 't hart op eigen krachten stelt,
Heeft haast den strijd verloren;
Maar ons bevrijdt de rechte held,
Dien God zich heeft verkoren.
Wie is die Held vol eer?
't Is Christus, onze Heer',
De God der heerlijkheid,
De hoogste majesteit,
Voor Hem zal alles wijken.

Al stond der duiv'len schaar in 't veld,
Gereed ons t' overvallen.
Wij vrezen geen vereend geweld
Van duizend duizendtallen.
Hoe stout zij zich verheft,
Eén woord des Heeren treft
Die ganse legermacht,
En stort ze in 's afgronds nacht;
Haar oordeel is gesproken.

Het Woord van God zal blijven staan,
In spijt der helleslaven;
De Heer' blijft ons ter zijde gaan
Met Zijnen Geest en gaven.
Dat vrij hun overmoed
Ons roove huis en goed,
En vrouw en kind te zaam,
Voor 's Heeren eer en naam;
Wij moeten 't rijk behouden.

• In een toelichting schreef mr. Koenen:

'Elke toon, en uitspraak schijnen de gansche hel en hare macht te trotseren, en de laatste regel van iederen verskoppel drukt het karakter uit van heldenmoed en heldenkracht, zoo als men elders nauwelijks vinden zal.'

In een recent verschenen boek van J. Baayens 'Opwekking tot Reformatie' troffen we de volgende paragraaf, getiteld 'De opwekkingsrede van Calvijn':

'De belangstelling kan zelfs opgewekt en de concentratie vastgehouden worden door onenigheden en tijdens kerkelijke twistgesprekken. Een goed voorbeeld daarvan vinden we in 1536, toen er in het Zwitserse Lausanne een wetenschappelijk twistgesprek over de geloofsleer werd gehouden tussen roomsen en protestanten. In een kerk sprak en twistte men een aantal dagen over de geloofsleer. Er was veel publiek in de kerk, waaronder heel wat geestelijken. Farel begon de vergadering. Calvijn en Firet waren ook aanwezig. Calvijn werd echter gekweld door hoofdpijn, zodat hij zich aanvankelijk wat op de achtergrond hield. Op een gegeven moment beweerde een priester, dat de protestanten de kerkvaders, zoals Augustinus, niet achter zich hadden. Toen stond Calvijn op. Ondanks zijn hoofdpijn stak hij een indrukwekkende rede af. Uit zijn hoofd behandelde hij de geschriften en woorden van vele kerkvaders. Wat een geheugen! Hij had geen papier nodig, zoals de priester. Aan het einde van de krachtige rede van Calvijn stond een monnik op, die verklaarde, "dat nu eindelijk het volle licht in zijn ziel was opgegaan". Meerderen volgden. In het totaal gingen zo'n 80 monniken en 120 priesters na de rede van Calvijn tot het protestantisme over. Gods Geest werkte krachtig!'

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen