Brief van Aristeas

In zijn boek 'De Septuagint' schrijft dr. W. Aalders het volgende over 'de brief van Aristeas', die 'ondanks legendarische trekken', inzicht verschaft in het ontstaan van de Septuagint.

'De auteur van deze brief wil het miraculeuze ontstaan van de Septuagint als een betrouwbare vertaling van het Oude Testament aan jood en Griek meedelen; ja, dat zij krachtens haar oorsprong kan gelden als even volmaakt en heilig als het Hebreeuwse Oude Testament zoals dat in het grijze verleden door Mozes en Aäron ontvangen en doorgegeven is! Zijn verslag geeft hij een historisch kleed door zich als auteur een Griekse naam te geven: Aristeas, en door zich aan de lezers voor te stellen als een hoge beambte aan het hof van een van de vele Ptolemaeus-genaamde koningen van Egypte in de eerste eeuwen van het bestaan van hun rijk. Bedoeld is Ptolemaeus II Philadelphus (285-247 v. Chr.). Als dignitaris aan diens hof was hij ervan op de hoogte dat de koninklijke bibliothecaris de opdracht had om de manuscriptenverzameling te Alexandrië uit te breiden. Nu ontbrak daarin onder meer een vertaling van de joodse wet. Aristeas kreeg van de koning het bevel naar Jeruzalem te reizen met de opdracht de hogepriester Eleazar te bezoeken om hem te vragen 72 kundige wetgeleerden aan te wijzen, uit iedere stam zes, die moesten zorgen voor de beste Hebreeuwse tekst van de wet om daarvan dan een Griekse vertaling te maken. Uiteraard ging dat verzoek gepaard met de aanbieding van vorstelijke geschenken. Aristeas' brief vermeldt verder dat deze 72 wijze joodse wetgeleerden zich in Egypte vestigden op het eiland Pharos waar ieder een eigen vertrek kreeg toegewezen voor het vertaalwerk en dat na volbrenging van hun taak in 72 dagen het resultaat werd onderworpen aan de goedkeuring van de Alexandrijnse joden. Men oordeelde het werk zó voortreffelijk, dat geen aanvulling of verandering meer noodzakelijk bleek. Het kon niet anders of de vertalers waren goddelijk geïnspireerd geweest, wat ook hieruit bleek, dat hun vertalingen gelijk luidden. Het werk oogstte ook de hoogste bewondering van de koning. Hij sprak er zijn verbazing over uit dat nooit eerder een vertaling was gemaakt van zo'n imposante wet. Dat dit verhaal over het ontstaan van de Septuagint-vertaling een legendarische weergave is, staat onomstotelijk vast. Zo stelt de auteur zich voor als een heiden, een Hellenistische Griek, een hoge ambtenaar aan het Alexandrijnse hof die de God van Israël vereenzelvigt met Zeus. In werkelijkheid verborg zich echter achter de Aristeas-figuur een jood. Het blijkt uit zijn grote kennis van joodse zaken, zijn onverholen enthousiasme voor het jodendom. In wezen is zijn brief een apologie voor de joodse wet en voor de Septuagint als Griekse vertaling van de wet.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen