Predikantsvrouwen in Utrecht bijeen

Op 14 november 1999 kwam de contio van hervormd gereformeerde predikantsvrouwen in haar jaarlijkse vergadering te Utrecht bijeen. Na het zingen van Psalm 145 : 1 ging de presidente, mevr. M. J. Lammers-Vastenhoud, voor in gebed en las 1 Petrus 5 : 1-7. In haar openingswoord merkte ze op dat er een nauwe samenhang is tussen vers 6 en 7. Wie zijn bekommernis op God werpt kan dat alleen doen door zich te vernederen voor Hem. Bij bekommernis kunnen we naast geloofsvervolging van alles invullen. Er staat alle, heel algemeen. Dus ook dat waar het vandaag vooral over gaat: depressiviteit. De Heere weet van onze omstandigheden. Hij stuurde Zijn Zoon naar ons toe, Hij bekommert zich om ons. Hij zorgt, al zien wij soms niet hoe. We hoeven er niet aan te twijfelen. In het geloof mogen we uitzien naar de nieuwe hemel en aarde waar elke traan afgewist wordt.
Na de koffiepauze gaf zij het woord aan drs. P. J. Verhagen. Hij begon zijn inleiding met het voorlezen van een verhaaltje uit 'De fabel van de genezing van de krekel' door Toon Tellegen. Hierin kwam duidelijk uit wat het is om depressief te zijn. Hierna gaf drs. Verhagen aan dat depressie een verzamelbegrip is. Elke depressie is anders en eist een andere behandeling en andere medicijnen. Hij reikte verschillende aandachtspunten aan waarop gelet dient te worden in de omgang met depressieve mensen.
1. Het verzamelen van informatie. Hierbij maakte hij onderscheid tussen psycho-educatie = voorlichting door de arts aan patiënt en familie over aard en behandeling van de ziekte en bibliotherapie = het lezen van boeken, volgen van cursussen, folders, internet, e.d.
2. Probeer de depressie niet te genezen. Depressieve mensen doen een indringend appèl op ons om te helpen. Helpen is goed, maar besef dat u niet genezen kunt. U bent geen therapeut. U kunt helpen binnen bepaalde grenzen.
3. Maak het leven eenvoudiger. Bij een depressie gaat alles trager zoals luisteren, denken en doen. De omgeving heeft een hoog tempo dat als een sneltrein langs de patiënt gaat. Daardoor ontstaat somberheid: 'Ik kan niet meer meedoen, het wordt nooit wat me me'. We kunnen behulpzaam zijn door geen moeilijke vragen te stellen, rompslomp te besparen, dingen te regelen en uit handen te nemen. Geen ellenlange gesprekken voeren, langzaam praten in korte zinnen.
4. Beter communiceren. Open en direct communiceren. Duidelijkheid scheppen. Geen vage beloften. Het is belangrijk om goed te luisteren en je te verplaatsen in de ander. Minstens zo belangrijk is het om open en direct te zijn.
Daarna werden nog drie aandachtspunten aangereikt.
1. We moeten uitkijken voor te veel betrokkenheid en te veel kritiek.
2. Zorg goed voor jezelf.
3. Let op het gevaar van zelfdoding. Sla tijdig alarm en spreek er open over.
Hierna ging hij in op de vraag wat dit alles met geloof te maken heeft.
1. Ook binnen de kerk is Het nodig informatie te verzamelen. Bijvoorbeeld ambtsdragerscursussen volgen, deskundige gemeenteleden inschakelen, lezingen bijwonen.
2. Probeer niet te genezen. Ook niet op een 'geestelijke' manier zoals: je zult wel gezondigd hebben. Als je meer geloofd had zou je wel genezen. Of kinderen van God zijn niet depressief.
3. Maak ook het geloofsleven eenvoudiger. Geen diepzinnige vragen. Als de ander niet meer bidden kan, bid dan zelf voor en ook in plaats van de ander.
4. Ook het goed voor jezelf zorgen is vaak een moeilijk punt in het geloofsleven. Moet ik niet alleen aan de patiënt denken? Mag ik wel boos zijn of geïrriteerd? Maak ruimte om stil te staan bij lastige gevoelens. Het verborgen houden kost veel energie. Praat erover.
Depressieve mensen denken vaak negatief over zichzelf, ook als het gaat om hun geloofsleven. Ambtsdragers dienen dit terdege te beseffen om hen hierin goed bij te kunnen staan. Verhagen wilde geen verband leggen tussen ziekte en zondigheid. 'We moeten ook geen grote woorden gebruiken, maar negatieve gedachten over God en over henzelf trachten om te buigen. We dienen te vragen of de manier waarop depressieve mensen over zichzelf denken wel overeenkomt met de feiten.' Preken worden door depressieve mensen negatief gefilterd. 'Het ontdekkende wordt gehoord, maar het vertroostende en bemoedigende niet. Men trekt vaak onjuiste conclusies, gemaakte fouten worden uitvergroot en goede dingen hebben niets te betekenen. Dit alles doen zij niet bewust, het gaat automatisch. Therapie is erop gericht hen uit te dagen hun gedachten uit te spreken en stapsgewijs verbetering te verkrijgen.' Verhagen gaf ten slotte aan dat depressiviteit bijna altijd overgaat en drie tot negen maanden duurt. 'Soms kan het langer duren. Er dient echter wel professionele hulp te worden geboden.' Hij juichte het toe dat er vanuit de kerkelijke gemeente bezinning plaatsheeft en dat mantelzorg wordt geboden. Hij sloot zijn lezing af met, nog een verhaaltje uit 'De fabel van de genezing van de krekel'.
Na deze heldere uiteenzetting was er een zangprogramma. We werden op het orgel begeleid door mevr. M. M. Blom-de Jong. Mevr. N. Sonnenberg-Kroeze opende de maaltijd en kondigde de collecte aan voor de SGJ. Na de lunchpauze opende zij de middagvergadering. We zongen Psalm 62 : 1, 4 en 5. Hierna volgde de bespreking van de lezing aan de hand van een casus en stellingen. Drs. Verhagen rondde het daarna af.
Na de thee vond de bestuurswisseling plaats. Er werd afscheid genomen van mevr. T. A. Veldhuizen-van Rossem die tien jaar een grote plaats innam in het bestuur als secretaresse. Mevr. F. A. v. d. Born-Hoogendijk werd in het bestuur welkom geheten. We zongen lied 166 : 1, 3 en 5 uit de bundel 'Uit aller mond'. Na het dankgebed door drs. Verhagen zongen we tot slot Psalm 56 : 4 en 5.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen