Boekbespreking

Eduard Schweizer, Jezus, de gelijkenis van God. Wat weten wij echt over het leven van Jezus? 142 blz., Uitgeverij Kok, Kampen 1999.
De auteur heeft als nieuwtestamenticus een respectabele staat van dienst en staat bekend als een groot vakman. Echte vakkundigheid bewijst zich daarin dat je in staat bent aan een breder publiek uit te leggen waar het je in je onderzoek om gaat. Daarin is de schrijver uitstekend geslaagd. In een heldere uiteenzetting gaat hij in op Jezus, de verteller van gelijkenissen, de prediker en genezer, vriend van tollenaars en zondaars – in dat kader stelt de schrijver de vraag naar de messianiteit van Jezus aan de orde –, de gekruisigde en de opgestane. Het standpunt van de auteur is gematigd kritisch. Ook Schweizer neemt zijn startpunt in de vragen zoals die sinds de Verlichting aan de orde zijn gesteld. Toch blijft er heel wat meer staan dan b.v. bij Kuitert. De historische onderzoeker in hem en de gelovige die luistert naar de bijbelse getuigenissen zijn een en dezelfde. Voor Schweizer zijn de bijbelse auteurs mensen 'die weliswaar niet met absoluut gezag, maar wel met gezag van God en zijn daden getuigen' (32). De woorden van Jezus spreken van een goddelijke volmacht. Daarom wordt de historische vraag wie Hij was tot een aanspraak wie Hij voor ons is. In het hoofdstuk over de opstanding gaat Schweizer na wat er met historische middelen te zeggen valt. Zijn conclusie op blz. 108 luidt: 'Is dit allemaal tot enkele hallucinaties te herleiden? Is er niet een veel eenvoudiger en daarom ook waarschijnlijker uitleg, namelijk dat God Jezus echt heeft opgewekt en dat de opgewekte de oorzaak van deze gebeurtenissen was en nog steeds is? (108). Ten aanzien van de vraag naar de reikwijdte van de verzoening maant de auteur tot bescheidenheid. We hebben te rekenen èn met de indringende vermaningen èn met de woorden die spreken over Gods genade die groter is dan ons falen. De noten achterin het boekje laten zien met wie de schrijver in gesprek is. Ook wie niet meegaat met de kritische visie van de auteur, zal er toch veel in vinden wat herkenning oproept. Het boekje veronderstelt wel enige kennis van de discussies zoals die in de nieuwtestamentische wetenschap gevoerd wordt. Voor HBO opleidingen theologie lijkt het me een goede inleiding in de stof die nodigt tot discussie en tegenspraak.
A. Noordegraaf, Ede

Hijltje Vink, Fazil woont nog in het AaZetCee, uitg. De Banier, Utrecht, 52 blz., met tekeningen van Diny van de Lustgraaf.
Dit helder geschreven en mooi geïllustreerde boekje reikt ons een bril aan om de wereld eens te bekijken door de ogen van een asielzoeker, met name een kind als Fazil uit Afghanistan, dat ver van eigen land en volk hier zijn weg moet vinden.
Hijltje Vink schreef dit boekje om samen met kinderen te lezen en te bespreken. De doelstelling is als volgt verwoord: 'Zodat kinderen weten wat asielzoekers moeten meemaken. In de hoop dat kinderen uit verschillende culturen elkaar zonder voorwaarde accepteren, elkaar ontmoeten, van elkaar leren, samen spelen, samen kind zijn'.
Ik kan me heel goed indenken waarom de Werkgroep Christelijke Kinderboeken dit boek als Actieboek 1999 heeft uitgekozen. De schrijfster weet trefzeker met weinig woorden een leefwereld te schilderen en zo ervaringen die ons vreemd zijn toegankelijk te maken. Hoewel in dit boekje rechtstreekse verwijzingen naar het christelijk geloof ontbreken en heel objectief over de islam (de godsdienst van Fazil) wordt geschreven, is het toch een bij uitstek christelijk boek. Het helpt immers om de vreemdeling en de verdrukte met ogen vol liefde en begrip te bezien. Het is een onmisbaar element in christelijke opvoeding om de kinderen een boekje als dit in handen te geven. Situaties als onlangs in Kollum waarin allerlei onheuse sentimenten tegen asielzoekende naasten los komen, roepen om een heilzaam tegengif. Hier wordt dat geboden!
J. Hoek, V.

G. G. de Kruijf, Christelijke ethiek. Een inleiding met sleutelteksten, uitg. Meinema, Zoetermeer 1999, 187 blz., ƒ 35,–.
Dit boek is om te beginnen al waardevol door de opgenomen teksten van Augustinus, Barth, Bonhoeffer, Calvijn, O'Donovan, Kuitert, Luther, Miskotte, Nietzsche, Niebuhr en Van Oyen, als 'gesprekspartners' uit de geschiedenis van de theologie en filosofie. De Kruijf zelf is van overtuiging dat 'de geloofsinhoud van directe en bepalende betekenis is voor de ethiek'. In sommige van de aangehaalde teksten wordt een diametraal tegengestelde positie ingenomen.
De auteur trekt lijnen vanuit de drie christelijke deugden geloof, hoop en liefde. Binnen dit lijnenstelsel is een concrete uitwerking van christelijke ethiek nodig. Hopelijk komt De Kruijf ertoe deze te bieden in een vervolg, dat dan een meer thetisch en minder oriënterend-informatief karakter zal dragen dan deze inleiding. Een goede aanzet is in elk geval reeds gegeven.
J. Hoek, V.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen