Globaal bekeken

De RVU educatieve omroep stuurde een ansichtkaart rond met afbeeldingen van Spakenburg. Hier volgt de tekst op de achterkant. Het gaat om vier regionale radio-uitzendingen. Commentaar overbodig. Als de tekst inderdaad uit het Spakenburgse leven gegrepen is, zou deze ook breder actueel kunnen zijn:

'Spakenburg: voetbal, vis, koek en kerk.

Deel 1. Werk, werk, werk.
Hard werken is in Spakenburg vanouds een deugd. Van jongs af maakt men lange werkdagen om te sparen voor uitzet en koophuis.

Deel 2. Visboeren en koekboeren.
ledere werkdag zwermen honderden viskarren en broodbussen vanuit Spakenburg uit over de markten van Nederland. Over de kunst van het verkopen en de soms knellende regelgeving.

Deel 3. De God van Spakenburg.
Nog steeds is de zondag de dag des Heeren. Maar in de bakkerij begint op zondagmiddag het bakproces al. Over de God van de zondagsrust en de god van de nieuwe religie, het geld.

Deel 4. "Betaald" voetbal.
In het voetballen komt de Spakenburgse gemeenschapszin tot uiting en speelt men elkaar op verschillende manieren de bal toe.'

Over het Kabinet-Den Uyl 1973-1977 verscheen een aandachttrekkend boek van Peter Bootsma en Willem Breedveld, getiteld 'De verbeelding aan de macht' (SDU Uitgevers, Den Haag). Het boek begint met de volgende uitspraak van Jan Pronk, minister van VROM in het huidige kabinet:

'De PvdA is geen politieke partij. Het zijn alleen maar vijfhonderd bestuurders. Die zitten dan op een congres, luisteren naar andere bestuurders en pikken alles. Politieke partijen bestaan überhaupt nauwelijks meer. Het zijn elitaire kiesverenigingen geworden, grijze massa's zijn het: bureaucratisch, zonder politiek debat, noch tussen noch binnen de partijen. Zelfs over een zo wezenlijke zaak als de afschaffing van de hypotheekrenteaftrek kun je niet eens meer praten. Het zijn partijen van bestuurders voor bestuurders. Alleen de SGP en het GPV, en GroenLinks en de SP zou je met goed fatsoen nog een politieke partij kunnen noemen.'

In een bonte verzameling interviews van Frenk van der Linden trof ik in een gesprek met Kees van Dijk, oud (CDA-)minister van Binnenlandse Zaken de volgende passage:

'Nee, ik beschouw televisie, telefoon en krant niet als essentiële levensvoorwaarden voor Nederlanders. Je kunt volwaardig mens zijn zonder. Wat maakt een mens mens? Niet alleen dat-ie eet en drinkt en slaapt, maar ook dat-ie contact heeft met anderen. Voor die communicatie zijn de drie media die u noemt weliswaar erg belangrijk, maar iemand die ze ontbeert is niet afgesneden van de rest van de wereld. Ik geloof overigens niet dat het regeringsbeleid situaties creëert waarin mensen tv, telefoon en dagblad tegelijkertijd moeten missen. Mensen kunnen kiezen. Ik neem de protesten dan ook met een korrel zout. Een mens heeft huisgenoten, buren, vrienden en anderen met wie hij kan praten. En er is een bibliotheek, enzovoorts. Je kunt jezelf altijd helpen. Je praat met andere mensen en je vraagt: "Mag ik morgen jouw krant lezen?"'

'Ik verdiep me dagelijks in de Bijbel, veelal na de maaltijd. Ik vind dat je niet zomaar je eigen, subjectieve keus uit dierbare teksten mag maken – al is dat verleidelijk. Je moet proberen de Bijbel systematisch door te gaan. Je leest dus dikwijls dingen waarvan je op het eerste gezicht zegt: "Daar sta ik niet om te springen". Maar soms zie je na tien keer lezen ineens de zin van een weerbarstig stuk.
Onlangs heb ik een preek gehouden, tijdens een middagpauzedienst in Den Haag. Ik koos voor teksten uit Psalm 119. Een soort verheerlijking van de volmaaktheid van de Wet Gods, die de mens onvolmaakt probeert na te volgen. Ik had een drietal punten over te brengen. De constatering dat je er als mens weinig van terecht brengt; de aanmoediging toch gehoorzaam voort te gaan; de lofprijzing. Want daarin behoort elke overdenking uit te monden. Het gaat niet om onze eigen eer en heerlijkheid maar om die van de Heer.
Ik ervaar God als een strenge God. Ook als een liefdevolle, zorgende vader, maar hij verwacht nogal wat van mensen. Hij meet je met maatstaven die niet mis zijn en waarbij ik me bepaaldelijk klein voel. Ik heb het idee dat ik het in de ogen van God verre van goed doe. Dat ik soms echt faal. Sta ik 's morgens op, denk ik: als je nog een beetje Zijn pad wil volgen, zul je beter voor de dag moeten komen dan tot nu toe, Kees. Je hebt dóór te gaan. Gehoorzaamheid is een cruciaal begrip. Anders kom je bij je eigen afgoden terecht. Bij macht. Bij geld. Bij genot.'

v. d. G.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen