Namen noemen (10)

ELIËZER
De naam die Abrahams belangrijkste dienaar, Eliëzer (Gen. 15 : 2), draagt is een belijdenis. 'Mijn God is hulp' betekent het. Het is op zich geen unieke naam in de Bijbel. Meerdere keren komen we hem tegen. Mozes noemde bijvoorbeeld zijn zoon met deze naam en wij vinden hem ook in de stamboom van de Heere Jezus, in Lucas 3 : 29. We komen dezelfde naam, maar dan als Eleazar, tegen bij een van de zonen van Aäron.
De naamgeving duidt op de verwachting dat God in de persoonlijke relatie van geloofsvertrouwen zal doen blijken dat het vertrouwen op Hem niet vergeefs zal zijn. Als God 'mijn God' ('El-i') dan is Hij in alle omstandigheden een krachtige hulp en bijstand ('ezer'). Het is een naam die binnen het kader van het verbond zijn kracht ontvangt. Er is meer nodig dan alleen te weten dat God een Hulp kan en wil zijn. In de toe-eigende zin van het 'mijn' wordt het wonder eerst echt groot.
Er was een moment dat Abraham meende dat hij de zaken van zijn huis eens zou moeten overgeven aan zijn huisverzorger Eliëzer. Als de HEERE Hem belooft zijn 'Schild' en 'Loon zeer groot' te zijn, is zijn reactie in een mismoedig mineur: 'Heere, HEERE! wat zult Gij mij geven, daar ik zonder kinderen heenga en de bezorger van mijn huis is deze Damaskener Eliëzer' (Gen. 15 : 2). Abraham kan niet zien hoe de zegen van Gods verbond in zijn lijn voort zal gaan. De vermelding van de afkomst van zijn opvolger, Damascus, onderstreept dat hij verwacht, dat zijn zegeningen straks in handen zullen zijn van een die afkomstig is uit een 'vreemde' stad, die in Israël altijd een ongunstige klank heeft gehouden. Maar had Abraham dan niet beter de naam van zijn knecht kunnen spellen? 'God is mijn Hulp' – kwam de HEERE hem dat niet juist op dat moment bevestigen?
Later wordt het meer duidelijk hoezeer Eliëzer Abrahams vertrouweling is geworden. De beloofde zoon van het verbond, Izak, is gekomen. Hij heeft een vrouw nodig met wie hij samen de weg van Gods verbond en het geloof kan gaan. Die moet van ver gehaald. Abraham vertrouwt het Eliëzer toe om die vrouw te gaan zoeken (Gen. 24). Het edele karakter van Eliëzer blijkt uit het feit dat hij dit van harte gaat doen. Er is geen zweem van bitterheid of jaloezie. Hij had, als Izak er niet geweest was, immers de erfgenaam kunnen worden? Maar in de getrouwheid waarmee hij zijn opdracht uitvoert blijkt hij niets dan hart te hebben voor de voortgang van het verbond dat de HEERE met zijn heer Abraham gesloten heeft. Hij doet zijn naam ook ootmoedig eer aan, als hij de God van Abraham ook tot zijn hulp aanroept in gebed, opdat Hij aan zal wijzen wie de juiste vrouw voor Izak zal zijn: HEERE! God van mijn heer Abraham! doe haar mij toch heden ontmoeten, en doe weldadigheid bij Abraham mijn heer' (Gen. 24 : 12). Als hij Rebekka gevonden heeft en bij haar thuis verslag doet van het verheugende welslagen van zijn missie, laat hij duidelijk worden dat hij het mede als vrucht van Abrahams Godsverwachting heeft geleerd om de HEERE als zijn hulp te vertrouwen. Hij verwijst naar wat Abraham hem had gezegd: 'De HEERE, voor Wiens aangezicht ik gewandeld heb, zal Zijn Engel met u zenden, en Hij zal uw weg voorspoedig maken' (Gen. 24 : 40). De hulp van de HEERE is dus gelegen in Zijn geleidende genade, waarmee Hij belooft niet te begeven of verlaten die het van Hem verwachten.
M. A. van den Berg

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen