Tweede Adventsweek

De vorige keer heb ik gekeken naar wat grote lijnen naar aanleiding van deze profetie van Micha. Nu wil ik iets gedetailleerder naar deze tekst kijken. Je kunt bij de woorden 'lijd smart en arbeid om voort te brengen' niet zeggen dat het exclusief over baren gaat. Het gaat om een beeldspraak. Er wordt ook een plaatsnaam gegeven, Babel. Die naam kom je tegen in Jesaja 39 : 6. Vgl. ook 2 Kon. 20 en 2 Kron. 32. Hizkia, de godvrezende koning is ziek geweest. Jesaja moest hem zeggen, dat hij ging sterven. Hizkia smeekt de Heere om hulp. Direct wordt Jesaja weer door God gezonden, om te zeggen, dat hij nog 15 jaar mag leven. Hizkia zingt de Heere een danklied. Maar dan. De blijde boodschap verbreidt zich 'wereldwijd'. Ook in Babel horen ze ervan. Een gezantschap wordt gestuurd. God beproeft hem. 2 Kron. 32:31. Wie krijgt de eer? Wat leeft er in het hart van Hizkia? Hizkia, hij laat alles zien wat hij heeft. Er is niets dat hij niet laat zien. Dit heb ik en dat is van mij! Is dit niet het grote Juda en Jeruzalem, dat ik gebouwd heb?
Als je nu de naam Micha uitspreekt valt het ontdekkend licht over deze geschiedenis. Micha – Wie is er gelijk aan de Heere? Zo komt ook Jesaja. Koning Hizkia, wat hebben ze in uw huis gezien? Alles van Hizkia! Maar waar is nu God in het hart, in de woorden, in de belijdenis van Hizkia?
Omdat Hizkia dit gedaan heeft, zal alles naar Babel worden gebracht. Hier ligt de oorzaak van de Babylonische ballingschap. Een oorzaak, die nog veel breder zal worden. Maar hij begint hier. In het hart van een (on)gelovige koning.
Micha onderstreept de profetie van Jesaja. Lijd smart en arbeid om voort te brengen. Er zal antwoord komen, een getuigenis, op de alles bepalende vraag: 'Wie is gelijk aan de Heere?'
De ballingschap die komt gaat ook de gelovigen niet voorbij. De dochter van Sion zal daarheen gaan. Maar wat moet ik mij er dan bij voorstellen?
In mijn gedachten komt de geschiedenis van Daniël en zijn drie vrienden. Weggevoerd naar Babel. Zij wonen in het veld – geen beschermende muren, maar vogelvrij zijn zij, zonder tegen weer. Zij komen in Babel. Als in een graf opgesloten. Ze komen er nooit meer uit, tenzij God hen redt naar zijn belofte. Zo zullen zij lijden en arbeid voort brengen. Het lijden begint al bij de eerste maaltijd. Maar de arbeid ook.
Geef ons voedsel naar de inzetting van de Heere! Want wie is gelijk aan de Heere? Melzar staat verbaasd. Hij geeft ruimte aan de God van Israël. Daniël en zijn vrienden mogen hun eten en hun drinken, ja al hun arbeid in wijsbegeerte en staatskunde, doen ter ere van God. God vergeet de dochter van Sion niet, maar reinigt haar.
Lijd en arbeid. Ik kijk naar nog een gebeurtenis in het leven van deze broeders. Er is iets in gebruik te nemen. Een groot gouden beeld. Nebukadnezar heeft alle leidslieden genodigd. Ook de drie vrienden van Daniël zijn er. De opdracht is: Juichen en buigen! Maar er is niets te juichen en te buigen, want de Heere is er niet. De drie vrienden zijn er wel, maar ze juichen en buigen niet. Want alleen de Heere is God. Lijden en arbeiden om voort te brengen. De vurige oven brandt. Maar hoor eens het getuigenis van de vrienden: God is machtig ons uit de oven te verlossen! Maar of Hij ons nu wel verlost of niet, wij zullen geen andere Heere dienen, ons heil van geen ander verwachten, dan van Hem alleen! De oven gaat zeven keer heter. Wat een arbeid brengen de vrienden voort door te vertrouwen op de Heere! Wie is als de Heere? Zelfs Nebukadnezar moet het antwoord geven – er is geen ander God, Die alzo verlossen kan.
De roeping van Micha staat vast! Voor de dochter van Sion. Wat God aan de vaderen beloofd heeft, maakt Hij waar. Dan volg ik in gedachten de geschiedenis van Israël. Dan denk ik ook aan het Babel, dat hen hier in ons Westen, in de eeuw, waarin ik geboren ben, is aangedaan. De ovens zijn 7000 keer heter gemaakt. Nog geldt de opdracht en de belofte van God. Gods woord zal niet wijken of bezwijken, maar altijd doen wat Hem behaagt.
Het woord van God is alleen maar rijker geworden. Het Woord is vlees geworden. Gekruisigd, gestorven en begraven. Opgestaan, opgevaren met zegende handen. De opdracht is rijker geworden. Gaat heen, naar Jeruzalem, Samaria, tot de uitersten der aarde. Ook tot een vloekwaardig Westen, dat zich verheft in de hoogmoedige woorden 'Beter dan God'! Wij bouwen een rijk, wij bouwen een kerk. Alle hoogwaardigheidsbekleders halen wij erbij. Juicht en buigt!
Maar zo'n cultuur wil ik niet! Ik ga weg! Ik stap eruit! Ik vlucht!
Nee, zegt God door Micha – Lijd en arbeid om voort te brengen. Niet weg, maar gaan. Niet vluchten maar blijven staan. Je stapt er niet uit, maar je stapt erin. Het is het vuur van Gods loutering ook al komt het brandhout uit Babel of komen de kolen uit Duitsland. Het is het vuur van Gods loutering, ook al zoekt de menselijke hoogmoed en overmoed haar naamloze of naamrijke goden te bouwen en te vereren.
Wie is gelijk aan de Heere? Van Hem alleen is die ene Naam, en de zaligheid is in geen Anderen; want er is ook onder den hemel geen andere Naam, Die onder de mensen gegeven is, door Welken wij moeten zalig worden.
Dat getuigenis uit de mond van zondaren heeft de loutering van de Heere voortgebracht in Babel, in Jeruzalem en dat zal ook gebeuren in 1999, wereldwijd, ook in onze samenleving.
Immers, aldaar zal u de Heere verlossen uit de hand uwer vijanden. Niet ik kom tot God, maar God komt tot mij. Niet wij komen tot de Heere Jezus, maar de Heere Jezus komt tot ons. Zo verwachten wij Hem door Zijn Woord en Geest, zo verwachten wij Hem eens met de wolken des hemels, want dat heeft Hij Zelf gezegd.

B. J. van de Kamp, Wageningen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen