De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Hervormde synode Toespraak ds. B. J. van Vreeswijk

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Hervormde synode Toespraak ds. B. J. van Vreeswijk

5 minuten leestijd

Leden van onze synode, adviseurs en gasten,

Allen zijn we overtuigd van de belangrijkheid van het voorliggende agendapunt. Velen van ons gaan in gedachten terug naar de zitting van de synode in verdubbelde samenstelling op 21 maart 1998.
Aan de orde was de tweede lezing van de Romeinse artikelen van het concept-kerkorde van de toen nog zo geheten VPKN.
In eerder stadium was dit ontwerp in triosynodaal verband aanvaard. Op onderdelen bleven bezwaren leven tegen formuleringen en keuzes zoals die in het concept voorkwamen.
Dat kwam in de eerste plaats tot uitdrukking in een amendement op de naam.
Vervolgens in de aanvaarding van de motie De Visser-van Heijst om, binnen de kaders van de in eerste lezing vastgestelde ordinantieteksten, de bezwaarden mogelijkheden te bieden om de bijzondere verbondenheid met de belijdenisgeschriften van de gereformeerde traditie tot uitdrukking te doen komen, enz.
Het heeft geleid tot een ingelaste zitting van de drie synoden om te spreken over de naam van de verenigde kerk. De meningsverschillen bleken zo groot dat een andere naam niet in meerderheid door elk van de drie synoden werd aanvaard.
In mijn inleiding op die synodezitting heb ik o.a. gezegd tegen de partnerkerken: wij kozen voor u, maar niet tegen delen van onszelf.
En dan zijn we nu toe aan de behandeling van de gedachten van de bezwaarden. Vanuit eerdere besluitvorming stel ik vast dat de synoden in een jarenlang proces, soms welwillend, soms mokkend, soms bijna opstandig, bezwaren hebben gehoord en in nader overleg ook gehoneerd.
Meermalen klonk daarbij de vraag: is het dan nu genoeg of houdt het nooit op?
Als voorzitter van onze zo breed geschakeerde kerk wil ik trachten enkele dingen hierbij op te merken.
Ik begin met het uitspreken van begrip. Begrip voor de voorstanders van Samen op Weg voor wie het hele proces al veel te lang duurt en die er uit geloof aan begonnen zijn. Voor u is deze zitting vandaag zeker niet gemakkelijk.
Mag ik u vragen toch een open oor en oog te hebben voor wat bezwaarden drijft?
Evenzeer spreek ik dan ook begrip uit voor de bezwaarden en hun hardnekkig nee t.a.v. Samen op Weg. Dat begrip tonen we ook als moderamen met het besluitvoorstel dat voorligt. Toch is daarmee niet alles gezegd.
Heel belangrijk is dat u verder komt dan het voorlezen van uw beduimelde standpunt. Dat weten we. Maar hoe diep raakt u dat?
Er zijn diverse publicaties en reacties rond het Samen op Weg-proces in al zijn facetten, die meer het beeld opriepen van straatvechten en leuzen kladden dan van een geestelijke worsteling en een diepgravende discussie.
Om duidelijkheid te verkrijgen, zou ik het op prijs stellen dat die bezwaarden die nu al weten dat ze toch nooit mee zullen gaan, dat dan maar duidelijk zeggen. Dat is pijnlijk, maar dan weet ieder in de weging van alle voorstellen waar hij/zij aan toe is.
Nu reeds vraag ik u: huivert u echt niet terug voor een dreigende nieuwe scheuring? Is, staande in de breedte en in de gegroeide praktijk van onze kerk, uw nee oprechte nood of kille wet?
Graag wend ik mij tot een andere categorie bezwaarden. Er wordt gezocht, ik benadruk: opnieuw gezocht, om voor u een gewetensvolle plaats te vinden in de nieuwe kerk en u te erkennen en vast te houden.
Kan het over uw lippen komen om te zeggen: synode, diep in ons hart blijven we tegen, onze voor-stem krijgt u op de beslissende momenten niet. Maar weet wel, als eenmaal het besluit tot vereniging valt met tweederde meerderheid, dan gaan wij mee. Wij laten onze zich verenigende kerk niet in de steek en zullen daarin bewogen blijven staan vanuit onze diepste innerlijke overtuiging.
Besef dat u daarmee krediet wint en herkenbaar bent als betrokken deel van onze brede en al eeuwen zeer geschakeerde volkskerk.
Laat dat gevoelen ook doorklinken in de kerk. Het lijkt wel dat op vele plaatsen het kerkvolk, dat er vaak weinig van begrijpt, op het verkeerde been gezet wordt. Dreigen geen geesten uit de fles gelaten te worden die we er niet meer in krijgen? We zijn in dit stadium toe aan volstrekte helderheid. Laat in deze uw verantwoordelijkheid t.a.v. de meningsvorming zwaar drukken.
De kom tot het advies van de KOA. Hoe is dat tot stand gekomen? Laat het duidelijk zijn dat via persoonlijke contacten tussen moderamenleden en leden van de KOA benadrukt is dat binnen de aangegeven ruimte creatief gezocht dient te worden naar mogelijke verruimingen en oplossingen. Daarin is zeker niet aangespoord tot minimale invulling. Suggesties die wel geuit zijn in die richting wijst het moderamen beslist af.
Hoe komen wij met wat vandaag aan de orde is verder?
Om daarin perspectief te kunnen bieden heeft uw moderamen steeds haar gedachten en voorstellen gecommuniceerd met de partnerkerken. Van daaruit is geen onmogelijk uitgesproken tegen suggesties en gedachten. Verdergaande of eerder afgewezen oplossingen hebben dat nee intern en gezamenlijk wel ontmoet. Wij starten niet blanco. Onze zusterkerken blikken mee. Ons moderamina-overleg is dan ook geen inperking, maar een ons in vroeg stadium verzekeren van draagvlak. In dat licht herhaal ik wat ikmvorig jaar uitsprak: partners wij kozen voor u, maar niet tegen delen van onszelf. Nu voeg ik eraan toe: bezwaarde hervormden wij denken aan u, maar wij vergeten onze partners niet.
U kreeg de afgelopen dagen het Advies van de werkgroep 'Hoe verder met Samen op Weg?' en de in maart van dit jaar toegezegde hervormde consideraties bij de ordinanties. Al die boekwerken functioneren in deze vergadering als achtergrondinformatie. Behandelen doen we ze niet. Dat geschiedt in komende gezamenlijke vergaderingen.
Nu ligt verslaglegging van reacties van bezwaarden voor en het antwoord van de KOA. We behandelen geen kerkorde-artikelen maar luisteren naar elkaar en formuleren aanbevelingen aan de werkgroep kerkorde. Het gaat om beleid. Dat betekent dat u een besluitvoorstel is voorgelegd dat verdedigd zal worden door het moderamen. Nu is aan u, als synodeleden het woord. Laat uw woorden een ontmoeting betekenen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 december 1999

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's

Hervormde synode Toespraak ds. B. J. van Vreeswijk

Bekijk de hele uitgave van donderdag 9 december 1999

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's