Zending: daar en hier

Er gebeurt veel in Zuidelijk Afrika, zoals in Zimbabwe en Zuid-Afrika. Er is veel armoede en wanhoop, er is ook ontwikkeling en hoop op een betere toekomst. En dat uitzicht op die toekomst komt op heel verrassende manieren naar voren. Deze keer maken we kennis met Angelique en Chris. Tot voor kort was duidelijk voor wie er wel een goed leven en een goede toekomst was weggelegd en voor wie niet, maar dat is nu allemaal anders geworden.
Nu blijkt uit een paar gesprekken heel duidelijk, dat er voor alle mensen maar één grond voor het bestaan is: Jezus Christus.

Hoop en uitzicht: Angelique
'Do you speak English', vroeg ze.
Zomaar, zonder inleiding op een avond. Het was in een christelijk verblijfs- en ontmoetingscentrum in Zuid-Afrika.
Ze zei niet, hoe ze heette, dat hoorde ik later.
Ze vertelde maar. Over haar vrijwilligerswerk in het centrum. Over haar thuis, dat ze niet had. Over haar moeder, die verslaafd was en in de prostitutie haar geld verdiende. Over haar vader, die haar moeder 'exploiteerde'.
Ook vertelde ze over de rechter, die haar van het ene tehuis in het andere gezin plaatste. Zomaar alle ellende van een achttienjarig leven in twintig minuten.
Voor alle duidelijkheid: je zou bij deze opsomming kunnen denken, dat Angelique zwart is, want zo werken vooroordelen. Maar nee: ze is blank.
'Maar ik weet, dat God mij kent', zei ze er achteraan.
Je weet niets te zeggen, maar je voelt het contact, de zegen, dat God je even op elkaars weg brengt en je even kunt delen. Even wat aandacht.
Hoe zal het verder met haar gaan?
We hebben samen gebeden. God weet het.

Hoop en uitzicht: Chris
'Wie in dit land zegt, dat God niet bestaat, heeft geen hersens.' Dit zegt Chris. Hij woont met zijn gezin in Marnelody, een zwart woonoord bij Pretoria.
Wij logeren bij hem thuis. Tijdens het eten vertelt hij: 'God heeft wonderen verricht en gemaakt, dat Zuid-Afrika nu vrij en democratisch is'.
Maar dat vraagt wel verplichtingen. Niet de regering moet de problemen oplossen. Iedereen in dit land moet meewerken en iedereen wordt wat hem betreft ook geaccepteerd. Ook degenen, die, zoals hij zegt: 'Ons voorheen onderdrukt hebben'.
Hier spreken we niet met een regeringsfunctionaris, maar met Chris, die zijn werk heeft in Pretoria.
'Maar het belangrijkste wat we als christenen moeten doen is bidden voor ons land en op grond daarvan meewerken', zegt hij. Bid en werk!

K. F. W. Borsje, Vriezenveen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen